Cigunung, Lukisan kénging Yus Rusamsi
Update: 19 Désémber 2014 03:50:30
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Senén, 15 Désémber 2014 17:21
Abdul Haris: " Assalamu'alaikum Wr. Wb. Pangapunten ka réngréngan sadayana. Jalaran kawatesanan ku sarana. Sim kuring nembé tiasa mairan ieu rohangan. Mitembeyan seja ngahaturkeun nuhun kana salaring pangangken. Kersa nampi aubna sim kuring, kalayan léngoh kaweruh. Ageung pangharepan pikeun sim kuring pribadi. Anu seja mundut panuyunna, ti para kanca sadaya. Pikeun sami-sami nanjeurkeun budaya indung. Ieu..."
Senén, 01 Désémber 2014 12:03
Rachmat Adhe: " Assalamu'alaikum warahmatullah,, Punteun bilih aya nu uninga ngagaleuh novel prabu siliwangi di mañana ? Di gramed tos teu..."
Jumaah, 28 Novémber 2014 00:00
Tike Agus Chayaang: " Hatur nuhun panampina..."
Ahad, 02 Novémber 2014 08:22
Husnul Yakin Ali: " Database kamusna teu acan leres..."
Salasa, 30 Séptémber 2014 00:41
Rubi'ah Adawiah: " assalamu'alaikum warahmatullah kularwargi sadaya, resep pisan ningal blog-na. eusina rupi-rupi anu janteun pangaweruh, mugia ngajanteukeun barokah tina elmu anu tiasa kamangpaatkeun. Aamiin..."
Kemis, 21 Agustus 2014 08:23
Intan Permata: " Asa lebet ka kebon kembang warna..."
Saptu, 16 Agustus 2014 12:32
Iwan Nurdiansyah: " betah, nambahan pangaweruh, utamina basa nu buhun, nu murwakanti, nu ngandung siloka,..."
Jumaah, 15 Agustus 2014 09:57
Dharma Lesmana: " Hoyong ngitun artikel, kamana..."
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...
#
Istilah flash fiction mimiti aya taun 1992 tina judul buku antologi nu judulna Flash...

LALAKON KI SYAHWAT

Kénging Herdi Pamungkas
Dipidangkeun dina lapak 04 Séptémber 2014 21:59:08

Disiksik dikunyit-kunyit dicacag diwalang-walang. Cekéng. Bedog dilugas. Barasat. Kasebrot panon poé. Pamajikan di imah ngawakwak bari ngancam. “Lamun teu sanggup nalukeun hartina Nyai nu kudu nyingkah!” ngembang laja. Nu dianti teu burung ngurunyung malédogkeun imut. Matak ngalenyap. Jajantung beuki kerep ketugna. Les. Manéhna ngaléok lebah péngkolan. Kurunyung Ki Syahwat minangka badégana. Ngagégag ngajingjing gobang. “Ditungguan di tempat sasari!” cénah nyeuneu. “Narah!” cekéng. “Kéhéd siah! Ti iraha nampik pangasih?” ngacungkeun gobang. “Tong tatanya!” Der galungan. Uing geus jangji poé ieu kudu bisa meruhkeun manéhna. Wanci sareupna Ki Syahwat boboléh. Geuntak ditalikung. Disetorkeun ka pamajikan. “Kerem di dapur. Kadé leupas!” bungah. Tuluy dicangcang dina suku korsi nu didiukan. Sabot ngaleyep. Tinggal tambangna. “Ka mana?” Nyusud tapak sukuna. Reg. Hareupeun panto kamar. Rékép. Pirajeunan hayang noong. Méméh prak. Bray muka. Leungeun dibedol satarikna. Pamajikan. Di pipir ribut. Tuluy ka tukang. “Ki Syahwat ngunclungkeun manéh ka sumur,” cék RT. Pamajikan ceurik. “Jih?” cekéng kerung.

NU MÉNTA TANGGUNG JAWAB

Kénging Hadian M Sulaeman
Dipidangkeun dina lapak 04 Séptémber 2014 14:56:19

Asa kabéntar gelap, tengah poé éréng-éréngan. Waktu manéhna cumarita bari ngalimba. "Engkang, wayahna kedah tanggel waler! Ayeuna abdi ngandeg opat sasih!" Pokna, basa malem Jumaah, nu meujeuhna simpé. Ngahaja nepungan Jumad, di kamer kontrakanana. Jumad bati narik napas beurat, teu bisa kukumaha. Rumasa poho, kana larangan agama. Kajurung ku napsu, beunang kaolo ku pangbibita sétan. Ras inget, kana lalampahan jeung manéhna. Asa cikénéh. Ayeuna ménta tanggung jawabna. "Yéééy, naha karék ayeuna atuh ngomongna, Nyi!" Témbal Jumad bari nyidik-nyidik beuteungna, Nyi Encih. "Sumuhun, apan urangna gé, nembé tiasa tepang deui, Engkang!" Pokna deui bari rada ngajauhan. "Kéla... boa salah alamat! Rarasaan urang ngan sakali ngalakukeun nu teu uni. Éta ogé, waktuna dua bulan kalarung!" Jumad ngabéla diri. "Aaah Engkang, numawi abdi téh bingung, nu teu mendak tungtung. Jalmi anu sakedahna tanggel waler. Tadi sonten, maéhan abdi!"

AYAT-AYAT TRESNA

Kénging Erwin Wahyudi
Dipidangkeun dina lapak 04 Séptémber 2014 14:00:26

Gasik wudu, tutas kapireng adan Lohor ti masigit tonggoh. Sakeudeung deui, nu kapiati téh jebul, geura. Kring...! Nya, teu salah. Panjang umur nu kasép teh.
"Parantos siap, geulis...?" sorana ngageleser 'na tungtung telepon.
Mukena bodas nyacas geus mungkus awak, sedeng hapé nu geus di-loud speaker mah, digolérkeun gigireun sajadah nu geus diamparkeun. Ngadeg ka Kiblat. "Allohu Akbar." komando ti manéhna. Rohangan jempling. Salila keur ngalakonan nu opat rokaat téh, pikir mah éstu museur ka Manten-Na.
Tuntas awéh salam nu dituturkeun ku ngaaminkeun dunga nu ngagorolang, manéhna mapatahan sangkan leuwih sabar dina nyanghareupan rupa-rupa dodoja hirup. Sorana nu pinuh komara, lir ibarat cinyusu nu nyelecep kacida. Hanjakal, ari telepon geus dipareuman mah, bet mucunghul deui bangbaluh nu maneuh ngancik dina sanubari téh: iraha manéhna rék ngaimaman kaciri bungkeuleukanana?

NU NYIEUN SAMAGAHA

Kénging rizky chandra
Dipidangkeun dina lapak 04 Séptémber 2014 12:54:17

Di hiji lembur. “Bulanna pareum, bulanna teu aya,” barudak laleutik nu keur arulin diburuan, careurik. Ngahinghing, marulang ka imahna séwang-séwangan. Di sababaraha tempat ngadadak haliwu. Panto imah méh kabéh maruka. Jul-jol kalaluar, tuluy nareuteup jomantara. Mongkléng.
“Anéh, pan ayeuna teh ping patlas, mangsa bulan keur buleud-buleudna? Naha bet jol leungit?” Tingkucuwes.
Béh wétan, aya nu lulumpatan ka punclut pasir, mawa toropong. Tuluy balik deui hariweusweus.
“Heueuh pareum euy, padahal mah euweuh nu ngahalangan,” ngahuleng. Bruy-bray nu nyareungeut, lilin, obor, nepi ka lampu panggedéna. Ditojokeun ka langit. Keur ngaganti bulan nu pareum. Hanjakal, langit angger mongkléng. Méga hideung ngadadak daratang.

“Sabar Kasép, masih panjang lalakon hirup hidep mah, tuh kembang lian, ngantosan,” tiis lir ciibun. Ngeclak tina pangusap Indung, nalika hiji waruga nyuuh dina lahunana. Gep. Geleweng, dibaledogkeun ka jomantara. Purnama mabra beuki caang, di lembur haténa. Panto muka salegana langit.

HAREPAN ANYAR

Kénging Dadah Hidayat
Dipidangkeun dina lapak 04 Séptémber 2014 12:27:25

Angkeub langit pangaritan buyar ditiup ungkara teges lurah anyar.
"Yu, urang baralik ka pasawahan jeung pakebonan. Pare, palawija, sayur-sayuran, cuang hirupan deui." Alam narawangan. Harepan swasembada tingkuniang harudang deui.
"Embééé!"
"Toééét toét tot tot!"
Sora kagandrung tingjurungkunung di luhur gunung. Sedeng sora kaketir di tegal pasir mipir nyingkir.
Barudak angon malincrak, igel-igelan, aréak-éakan. Laju murak timbel sangu pulen ladang késang patani pribumi.
"Ulah waka owah, euy!" ceuk nu garaplah, nu dadana maraké lencana hideung.
"Ririungan urang karumpul ..." Barudak ngarawih Sunda sabada upacara.
"Reugreug, reugreug!" Ki Lurah anyar ngumbah leutak nu minuhan sukuna dina kamalir sawah. Laju mulang abring-abringan jeung nu tas buburuh tandur. Dituturkeun ku barudak angon nu tetep jigrah.
"Embééé!"
"Toééét toét tot tot!"
Layung sampulur. Lembur ngempur.

RAMAT LANCAH

Kénging Hadi Aks
Dipidangkeun dina lapak 04 Séptémber 2014 10:55:49

Nyai, tingali itu aya lancah di langit. Laju turun ka suhunan. Clak kana sirah. Tapi Kami terus leumpang. Karasa ieu batang tulang, dahan leungeun laun-laun bet sirungan. Gok jeung Kuring. Sarua geus jadi kakayon, Nyai! Aya areuy ngarambat tina sukuna, meulitan awakna. Laliar tina ceuli jeung irungna. Pasti Nyai mah seuri, kagugu nénjona. Henteu, Kami mah teu hayang seuri, najan pangling ku raga séwang-séwangan. Jen narangtung duaan. Papelong-pelong. Kami jeung Kuring. Ari lancah, lancah langit téa, geus nyayang deui dina sirah Kula. Nyieun ramat. Pajuranteng tina sirah kana leungeun, kana suku, kana dada jeung genggerong. Duuh…ténjo ku Nyai! Itu Kula bet kawas cacaka. Ragana dibulen ramat. Ngan ukur panonna nu témbong, culak-cileuk. Reng aya sirung nu jadi tina embunan-embunanana. Biheung sirung tangkal naon. Ulah deukeut teuing, Nyai. Nyingkah sing jauh! Itu lancah geuning terus ngarayap ka mana-mana. Tina sirah kana sirah. Rembet meulit kana tangkal raga, daun jeung areuy saréréa.

ARCA

Kénging Deden Abdul Aziz
Dipidangkeun dina lapak 03 Séptémber 2014 22:23:47

NEUTEUP korsi batu nu geus lukutan. Sapuluh taun ka tukang leucir kénéh. Tapak réma jeung réma. Haté jeung haté. Anjeun di mana, Nung? Angin masih kénéh jadi angin. Halimun mindingan paneuteup. Lain, lain halimun, tapi nu ngembeng dina kongkolak mata. Enya, Nung, na korsi batu éta. Réma jeung réma nu éta. Enya, Nung, éta mah Amih, lain Engkang. Nu megatkeun lamunan sapuluh taun ka tukang. Nu nundung geusan lampah mun ingkah ti korsi batu ieu. Duaan. Lain séwang-séwang. Tapi anjeun di mana, Nung? Geuning korsi batu bet diantep lukutan.

Dua leungeun ngaranggeum kana arca batu gigireun korsi batu. Beungeut Engkang geuning, Nung. Dihujanan cimata Amih. Ditangkeup pageuh. Digaléntoran. "Deudeuh, anaking," nompo kana ceuli arca. Kana haté Engkang.

HARÉWOS KEUR ROSE

Kénging Asep Komara
Dipidangkeun dina lapak 03 Séptémber 2014 20:12:38

Anjeun téh ukur Winger, Rose. Tapi anjeun teuing ku lenger dina bab manuver. Jauh ti andalemi. Teu kawas basa anyaran lulus ti Akademi. Ketak anjeun mindeng ngabarubahkeun mantengna rarancang misi. Adat anjeun matok dina gurat batu. Ti mimiti latihan. Tug nepi ka diusna urang mangprung ka pangperangan. Boa anjeun neuteuli kénéh basa harita ku kuring dicarékan. Atuda anjeun geus wawanianan. Ngiwat potrét nu ngait dina sesela Alti. Potrét si jenat éta mah. Anjeun teu kudu hayang apal sagalana.
Sakeudeung deui ieu tatu bakal cageur, Rose. Kapal kuring nu burakrakan moal ieuh dipikiran. Si kukut Eagle geus lawas ngadagoan. Paduli teuing dilandih pilot curaling. Kuring geus luas dijagragkeun di pangadilan. Bongan anjeun bet luluasan. Mungkas kaasih ku rudal Sidewinder salempagan.
Mugia anjeun teu apal, Rose. Nu naplok tunjangeun pedal si kukut. Potrét beungeut budak lalaki. Nu keur nyéréngéh seuri. Ukur éta nu katempo, mangsa diri keur diheumpik ku bedasna gravitasi.

GAMIS BOÉH

Kénging SOLEH ALKAFIE
Dipidangkeun dina lapak 18 Désémber 2014 22:07:47

"Kunaon ngajangilek waé kasep. Pamali ka Indung mah!" mapagahan. Geus tilu poé Ihin robah sikepna. Romanna jamotrot mun pareng ditanya, ngajangilek tuluy ngaléos nyingkahan. Robah lantaran can sanggup nedunan paménta ti Madrasah nu dikudukeun maké raksukan gamis. Saprak Bapana tilardunya, Ihin babari pundungan. Sakur paménta nu teu katedunan, Ihin rikat pundung. Titinggal Almarhum ngan ukur imah, taya andelan nu lian. Hirup asa jadi pamustungan tunggara.

Kapaksa. Inget mangsa mulasara layon Bapana. Boga boéh ngahaja meuli teu dipaké, diganti ku boéh ti RT. Teu talangké, sakur Ihin saré ngajepat diukur ti mimiti mumuncangan nepika taktakna. Boéh dipola, diguntingan. Dikaput mangsa Ihin saré. Rasa kagagas ku boéh nu dikaputan jang pigamiseun. Ngaheruk.

Boéh ganti rupa jadi gamis, tuluy dibungkus ku palastik méh siga meunang ti toko. Ihin atoh kacida, gancang dipaké. Ngolébat dedegan Bapana. Bari tanggah, Ihin ngagedig ngajugjug Madrasah. Disérangkeun ku haté nu baris émut kanu taya dikieuna.

THE BIG FOOT

Kénging Neneng Yatikurniati
Dipidangkeun dina lapak 18 Désémber 2014 21:18:05

“Jeng, sapatuna nomer sabaraha?” Mas Mulyanto nu keur di Yogyakarta, nelepun. Keuheul. Meni teu apal-apal. Nyaan, paling keuheul mun ditanya nomer sapatu téh. Rumasa boga suku jébrag.
“Patpuluh.” Teu burung némbalan.
Tilu poé saenggeusna, manéhna datang. Ngasongkeun sapatu beureum ati. Hak tujuh sénti. Nu geus lila dipikacangcam. Cenah, meunang meuli di pusat balanjana para wisman. Hanjakal, basa diajaran, logor. Ditingali nomerna, bener. Teu ngarti.
Ka résépsi kawinan babaturan. Sanajan logor, sapatu anyar dipaké, sab ngahargaan salaki. Saméméhna disumpelan ku tisu, pas. Lila-lila tisuna ngariut. Ngalogoran deui. Leumpang ucad-aced. Kadang-kadang kudu digusur. Ubin gedung nu leueur nyababkeun ramo suku kudu dijérébébéngkeun. Hareupeun, ondangan ngalaliud. Katingali aya sababaraha urang, rélasi salaki. Duh, jeung tikudawet, pabeulit kana longdress deuih. Ngarandeg heula. Bari tetep nangtung, memener sapatu. Kang Mulyanto kerung. Ondangan marelong. “Gusti...! Suku abdi tambihan deui jébragna.” Hayang sahinghingeun ceurik.

NU NGAIWAT

Kénging Rudi Riadi
Dipidangkeun dina lapak 18 Désémber 2014 21:13:47

00.30. Honda Supra X 125. Anyar kaluar ti déler. Ngageleser. Sora mesin haroshos kénéh. Jongjon maju ngaliwatan Cicukang, rék ka-Cisaranten-keun. Reg, lebah jalan nu kénca katuhuna kuburan. Ukur nu kawanina tingkat déwa nu luas ngaliwat ka lebah dinya. Angot tengah peuting. Lah-lahan. Jetrék kana gigi hiji. Geleser deui. Demi pamajikan nu keur nyiram, nu keukeuh hayang nangka atah. “Ngiring ka payun, A,” ceuk tukangeun. Gebeg. Karérét dina sepion. Kaén bodas ririaban. Keur kitu mah teu bisa kukumaha. Ukur bisa ngagas motor bari jeung teu puguh rarasaan. Jedak baé kana tangkal nangka.

“Tah kitu dongéng uing mah…Cing, silaing kumaha dongéngna pangna aya di dieu?” Tanya téh ka salasaurang nu ngariung.

“Ké heula, itu aya nu ngaliwat…urang heureuyan!” kituna téh bari langsung hiber. Clé, tukangeun budak ngora nu mawa éta motor. Motor kuring baheula.

RENGGANIS

Kénging Carwin
Dipidangkeun dina lapak 18 Désémber 2014 20:56:26

Wanoja mana, wani nolak hiji jajaka gandang. Wedalan ti padaleman. Dedegna, miboga gambaran ningrat. Rengganis kagémbang. “Geulis, akang kasima! Harita akang bingung ku pibasaeun. Akang mung jempé, kasirep ku kareueutna, émutna salira!” soantenna halimpu, hariringna lir Matt Monroe keur ngawur-ngawur panyirep. “I turned and I saw you there. And you smiled and you smiled. With laughter in your eyes. “ Ati Rengganis hurung ngempur, hibar sumirat duriat. Damar séwu parentul minuhan kalbuna. Jep, simpé sakedapan. Dumadak, paguneman kapotong ku séorna angin. Murag-muragkeun kalakay. Rengganis cengkat. Gebeg! Kiwari salirana geus teu nganggo raksukan. Ngeplak bodas taya benang anu nutupan auratna. Bagja awor sareng éra-parada. Naha payus Rengganis disebat kembang soca? Raraosan mah éta sesebatan téh matak sesebitan ati, jadi kaleuleuwihi. Jajaka gandang geus taya kalangkangna.
Rengganis deku. Ngusap raray. Giler socana ngempur rébuan kali-lipet. Rét, ka papatong nu eunteup payuneunana. “Geulis, hampura, upami Utun inji lahir, iberan Kula di Galaxi.”

UJUG-UJUG

Kénging Dadang Y. Irawan
Dipidangkeun dina lapak 18 Désémber 2014 20:17:35

Manehna ujug-ujug datang bari ranggem ku bungkusan eusi sagala rupa. Hah-heh-hoh mapay tapak tincak, humegak cape nunggu waktu kuring ti baheula, cenah. Manehna lumengis ngajak maturan. Sewuning panyombo ngaborolo tina karendong hideungna. Kuring ngaheneng. Pasrah. Nyeh imut bari unggeuk. Jung nangtung tina samak pamuntangan. Muru panungtun sakahayangna.
Sapanjang jalan manehna cumarita bari mupusan lacak nu ti baheula teu dipisukana. Kalan-kalan meungpeukan mata ku karembong hideung bawana. Sanajan hate mah loba pananya. Tapi manehna anteng nungtun muru langit nu baranang ku bentang. Kelap-kelip, warna-warni binarung handaruan sora tina basa nanahaon boa. Dag-dig-dug. Blag-blig-blug. Sakuriling ubin banjir jeung bau hanyir.
"Tos, Kang ... atos ... ulah kamalinaan ..." cek ti gedengeun. Lumengis oge tapi beda sora.

NU LEUNGIT

Kénging Endang Rochimat
Dipidangkeun dina lapak 18 Désémber 2014 20:05:52

Nu keur salin di teuteup, rada anggang sisi ranjang, Awak nu sampulur, konéng umyang anu kamari dipikareueus , kiwari ngan ukur nyésakeun pagaliwotana rupa-rupa rasa dina jero dada. Manéhna ukur ngarérét. Jongjon ngasupkeun erok kana awakna, erok anu ngan nutup nengah pingping. Padahal tiheula mah dipahing pisan pingping katingali ku batur, ukur ti keuneung kahandap nu sok kaumbar. Manéhna mulaskeun lipen kana biwirna, beureum burahay. Biwir anu tiheula mah teu weléh leubeut ku dzikir. Buuk nu salawasna dijilbab, kadieunakeun geus tara deui ditutupan, malah geus ganti rupa jadi jiga bulu jagong. Jékét kulit nutupan luhur awakna, anu ngan ukur maké baju sed saeutik tina kaos kutang .
”Rada gancang atuh Mér! Geus peuting teuing yeuh!” Sémah ngagorowok ti tepas imah.
“Nya! Kamana téa peuting ieu?” Manéhna nanya
“Kamar 354, Hotél Mawar,” nu diluar némbal.
Manéhna kaluar ti kamar, ukur ngarérét. Kuring ngarénghap eungap. Ngagilindingkeun korsi roda rék nutupkeun panto.

S O N O

Kénging Yuyun Yulistiani
Dipidangkeun dina lapak 18 Désémber 2014 20:01:28

Nengah peuting, hujan ngaririncik. Cungungung anjing, ditéma séorna angin nebak dapuran awi pipireun imah, rerekétan. Alam cakueum, diruruban pareumna listrik, peteng. Di kamer, lilin nu tinggal sapotong, kakalicesan, ngoyag-ngoyag kalangkang.

Si Sujang, disusuan téh lain répéh, kalah beuki ngadengér, matak hariwang nu ngemitan. Komo mun ku kuring diusapan, kocéakna narikan. Arman ngabetem, neuteup orok nu ngéar dina lahunanana. Hayang teuing nyusut nu renung na alum pameunteuna.

Ema, kéképrét ka saban jujuruan, socana carindul. Abah, rarayna ngemu kabingung, siga aya nu didagoan.

"Yap, Ki...!" Abah ngabagéakeun nu datang. Ki Jumad, kokolot lembur. Terus arasup ka kamer.
"Sing tingtrim, Nyai. Budak mah aya nu ngurus ieuh. Nyingkah! Tong dilongokan waé! Geus lain-lainna deui." Ki Jumad nyarita bari nyeprétkeun nyéré kawung. Nenggel pisan kana mamaras. Panas karasana. Ngarérab, ngagerihan. Teu kuat. Geuwat ngejat. Ngabelesat, nobros para bolongor. Haroshos nepikeun kasono, "Si Sujang butuheun ciindung...!" Ditungtungan cikikik peurih.

KUBURAN (5)

Kénging Puja Wardana
Dipidangkeun dina lapak 18 Désémber 2014 19:45:07

Merik wanci, ngudag mangsa. Ngalalana, mapay-mapay kahuripan. Peureum kadeuleu, beunta karasa. Sura-seuri, lantis ilang ku cimata. Kahudang ngudag kahayang, nutur-nutur muru salikur.

Gebraayy... Panonpoé nyaangan haté. Dua bélokan, hiji tanjakan. Sugan jeung sugan tepung lawung ka nu dituju.

Tikreuh, tikreuh, sakapeung tijalikeuh. Dalah kumaha, legok lewang tetep disawang.

Reg, eureun. Panonpoé lebah luhureun. Luk, tungkul. Kalangkang bet milu tungkul! Diteuteup, dipencrong, ditilik-tilik beuki sidik.

"Duh, Gustiii... Asa isin ku kalangkang!" Gerentes, nyurup nyusup matak hirup.

Lalaunan, teu karasa rada ngiuhan. Sihoréng simana horéng, panonpoé nyondong ka soré.

"Ah, mangpang-meungpeung. Bisi mangsa kaburu keueung, leungiteun wanci katutup magrib!"

Beretek... Gedebut, gubrag, cengkat, tuluy ngungkug tibabaradug. Nyaan... Cunduk waktu ninggang ka mangsa. Sanajan nasib memerik wanci, tetep takdir nyedek ka magrib. Gunung anu jucung, nurugtug tepung jeung padung. Nya wayahna, tutup lawang sigotaka!

KUBURAN (5)

Kénging Puja Wardana
Dipidangkeun dina lapak 18 Désémber 2014 19:43:33

Merik wanci, ngudag mangsa. Ngalalana, mapay-mapay kahuripan. Peureum kadeuleu, beunta karasa. Sura-seuri, lantis ilang ku cimata. Kahudang ngudag kahayang, nutur-nutur muru salikur.

Gebraayy... Panonpoé nyaangan haté. Dua bélokan, hiji tanjakan. Sugan jeung sugan tepung lawung ka nu dituju.

Tikreuh, tikreuh, sakapeung tijalikeuh. Dalah kumaha, legok lewang tetep disawang.

Reg, eureun. Panonpoé lebah luhureun. Luk, tungkul. Kalangkang bet milu tungkul! Diteuteup, dipencrong, ditilik-tilik beuki sidik.

"Duh, Gustiii... Asa isin ku kalangkang!" Gerentes, nyurup nyusup matak hirup.

Lalaunan, teu karasa rada ngiuhan. Sihoréng simana horéng, panonpoé nyondong ka soré.

"Ah, mangpang-meungpeung. Bisi mangsa kaburu keueung, leungiteun wanci katutup magrib!"

Beretek... Gedebut, gubrag, cengkat, tuluy ngungkug tibabaradug. Nyaan... Cunduk waktu ninggang ka mangsa. Sanajan nasib memerik wanci, tetep takdir nyedek ka magrib. Gunung anu jucung, nurugtug tepung jeung padung. Nya wayahna, tutup lawang sigotaka!

SABAR

Kénging Arman Zulfikhar
Dipidangkeun dina lapak 18 Désémber 2014 18:33:47

Yuswa dua puluh dalapan taun, kuring kakara dipaparinan jodo ku Gusti Alloh. Kitu oge kènging dijodokeun. Bati ngadu'a jeung sabar teh, Alhamdulillah kenging carogè kasèp. Malihan ku rèrèncangan mah disèbat nagè Indra L Brugman. Basa malem kahiji kulem jeung anjeuna. Kuring dibawa ngapung ka awang-awang, ngepakkeun jang-jang ngahontalan bèntang. Malem ka dua teu jauh beda. Dunya asa nu urang duaan.

Cikopi ngebul dina gelas. ''Aa tos siang, gera gugah.'' ngaharèwos. Si Aa ngulisik, socana neuteup kuring. Brug teras ngagabrug. ''Neng?''
''Kah...''
''Engke rada siang. Nèng cuang uih keun ka Abah. Ti kawit ayeuna Aa nalak Nèng. Sakalian talak tilu!''

Awak ngadègdèg, cimata ramahbay. Diri asa teu napak. ''Naon lepat abdi, A?''
Si Aa ngadon nyegruk, terus menta hampura teu eureun-eureun. Kusiwel nembongkeun poto. Poto si Aa jeung Indra L brugman keur...
Cicika ngadadak narembongan. dunya poèk. Teu inget di bumi alam.