Update: 06 Agustus 2016 02:59:25
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Ahad, 19 Maret 2017 16:02
Yusuf S. Martawidénda: " Naha akun sim kuring dina web ieu janten aya dua. Nu hiji namina : Yusuf S Martawidenda Nun hiji deui namina : Yusuf S. Martawidénda nu hiji teu ngangge curek. Nuhiji deui ngangge curek dina e-na. TAPI NU LENGKEP DATA PROFILNA AKUN NU E-NA TEU NGANGGE CUREK HATUR..."
Salasa, 14 Maret 2017 16:22
Abdul Haris: " Alhamdulillah, kotrétan téh, tiasa katawis deui dina web. Hatur nuhun, Kang Dan...."
Kemis, 16 Fébruari 2017 12:29
Hamim Wiramihardja Coèlho: " Naha sesah geuningan bade ngeusian profil teh......."
Senén, 16 Januari 2017 06:47
Kang Mohen: " Sampurasuun..."
Ahad, 08 Januari 2017 23:29
Roni Rohendi: " Assalamualaikum, ngiring ngaderes palih..."
Rebo, 04 Januari 2017 07:41
Aris Siswanto: " ..."
Rebo, 04 Januari 2017 03:02
Elan Sudjanamihardja: " datang katimgal tarang tea meureun nya. nya bade ngiringan didieu yeuh da geuning ari nyiar pangarti mah tue aya watesna, boh umur atanapi tempat, sugan we aya paedah sareng mangpaatna. sim kuring ti aachen, jerman watesan ka walanda sareng belgia, elan sudjanamihardja, ari di aachen mah barudak mahasiswa nyarebatna..."
Ahad, 01 Januari 2017 22:33
Ridwan Melodian Plain: " Sampurasun..."
#
Manuskrip téh nyaéta kumpulan naskah pibukueun. Manuskrip fiksimini pikeun ieu...
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...

NGADAGOAN RAAT

Kénging Roy Rukmana
Dipidangkeun dina lapak 20 April 2017 08:14:29

“Jug, sing béak, nya, Nyi!” Ma Isah ngasongkeun baskom eusi bala-bala jeung comro.
“Muhun, Ma. Nyai peryogi acis pisan kanggo mésér buku, nu sanés mah tos ngagaraleuh,” témbal Cucu, bari nampanan baskom. Rub, dituruban koran urut. Biasa unggal balik sakola ngider, dagang.

Jrut ti golodog. Seja mantu-mantu indung. Diniatan ku bismillah. Leumpang kaluar-asup gang, bari teu eureun nawarkeun daganganana.
“Comro, comro Bala-bala Baradé, baradé, yeuh!” sorana ampir peuyeuh.
Ampir rék Asar can ngalarisan. Awakna mandi késang. Haténa ngajerit, “Ya Alloh paparin rejeki abdi dinten ieu.” Aya nu nyalangkrung dina juru panonna.

“Héy... Meuli, Nyi!” Ema-ema nyalukan. Geuwat disampeurkeun. Bungah.
“Sabarahaan ieu téh?”
“Biasa sarébuan, Bu!” Cucu mukakeun turub.
“Cik, cik. Nempo heula,” ngarongkong. “Geuning tariis, jaba gaaleun ieu mah. Moal jadi, ah!”

Beuki soré langit angkeub. Breg. Hujan angin dor-dar gelap. Cucu ngiuhan di pos ronda.
Nepi ka adan Magrib hujan taya tanda-tanda rék raat. ***

GEULEUH

Kénging Asep Rahayu
Dipidangkeun dina lapak 20 April 2017 08:14:12

Tempatna geueuman, aya pos ronda jeung tangkal karet gede pisan, di dinya pernah aya nu ngagantung maneh. Beulah katuhu sawah ublug-ablag, beulah kenca perumahan tempat kuring.
Peuting kamari balik ngajingjing pizza. Teu kuhanteu palebah dinya aya nu ngarawel.
Barang dilieuk mangkeluk euweuh huluan ngalayang mamawa pizza, teu diengkekeun buru-buru diberik. Geus deukeut direbut deui,
“Ari sia belegug. Rek nyatu kumaha, hulu ge teu boga!” cek kuring.
“Pan ieu.” Kadenge nu ngomong na tangkal karet. Sirah jelema anu molotot nahan kanyeri.
Teu eleh geleng, sirah nu molotot dipalengpeng. Beletak. Les ngiles.
Bari ngahariring nuluykeun deui leumpang.
“Memangna aing sieun ku maneh?!” cek mangkeluk nu euweuh huluan ujug-ujug hareupeun.
“Bisa ngomong geuning, mana sungut sia?”Cek kuring
“Ieu!” bari nunjuk huluna anu nolol na beuteung gudawang pinuh ku getih jeung kokotor.
Teu antaparah, sirah dibedol tuluy dilamotan! Euteurab.
“Juriiig..!!!” cenah tuluy ngiles.
Bulan murag ka tengah sawah.
Kuring ngagakgak.

DI BANDUNG AYA SALJU

Kénging Tetyesnat Nataprawira
Dipidangkeun dina lapak 20 April 2017 08:12:56

Jam dua, abdi di sakola kénéh. Pangajaran matématika. Ujug-ujug ngahiuk angin tarik pisan. Tina jandéla kelas, katingali tatangkalan singpelenoy. Angkeub. Hawa tiris pisan, dugi ka ngahodhod.
Paralak hujan, tarik pisan. Siga aya batu nu diawurkeun kana hateup. Naringali ka luar. Hujan muruluk bodas baradag. Ibu guru énggal muru kaca jandéla.
"Hujan és, barudak!" Saurna. Sadayana réréncangan kelas lima, carengkat. Beledag! dor-dar gelap. Lampu kelas, ngadadak pareum. Barudak sing kocéak, reuwas. Aya budak istri nu nangis. Sadayana istigfar. Apa sok miwarang adzan upami aya hujan-angin.
Abdi ngacung, ngusulkeun adzan. Bu guru unggeuk. Ngong abdi adzan tarik.
"Allohu Akbar, Allohu Akbar! Allohu Akbar !
Ashadu alaa illaha illAlloh. Wa Ashadu anna Muhmmadarrosululloh.!"
Gusti, nyuhunkeun salamet Mamah di bumi, Apa di kantor sareng Tétéh di sakola.
Alloh Maha Agung, hujan-angin dipiwarang lirén ku Alloh. Pet, raat.
Di buruan sakola mayakpak és batu, bodas!
Di Bandung kamari aya salju. **

NU NÉANG KAMELANG

Kénging Riswan Hidayat
Dipidangkeun dina lapak 20 April 2017 06:47:12

Laku hirup éstu teu kaukur, tara kabadé kamana léokna. Keur reugreug pageuh rumah tangga, geletuk salakina ninggalkeun tiheula. Hirup di lembur awak sabeulah katilu budak. Bingung nyumponan pangabutuh. Minangsaraya ka kolot geus rarémpo. Meujeuh béréeun. Antukna nyi Entin lunta ka kota, budak duanana diurus ku kolotna.
Menang dunungan bageur. Mucekil ngiriman téh reugreug. Ngan angger budak mah kapibeungeut waé.
"Bu, badé mundut widi nyelang kalembur sababaraha dinten mah." Nincak bulan katujuh nyi Entin waléh ka dununganana.
"Enya karunya barina gé budak longok heula" Bubuhan dunungan bageur diidinan.
Haté bungangan, rébo babawaan. Geus kasawang pangbagéa ti budak. Di terminal ngahaja naék beus Maju Lancar jurusan Jakarta-Cianjur, béjana gancang beus éta mah. Méh téréh nepi.
"Nin, si Mamah téréh dugi, nya? Pan wawartosna tadi énjing-énjing angkat tidituna." Budak nyi Entin nu keur lalajo tipi nanya ka Ninina. Sabot tipi nayangkeun wawaran Beus \'Maju Lancar Jakarta-Cianjur\' kacilakaan tigebrus kana jurang.

BUDAK JURIG

Kénging Sopyan Ats Tsaury
Dipidangkeun dina lapak 20 April 2017 06:33:00

Séak budak sakola awéwé boncéngan tiluan. Semu jigjag deuih. Lah loba gaya ingah. Lapat-lapat kadéngé sora hoéngna sirineu pulisi. Nu boncéngan luak-lieuk. Nempoan nu ngudag meureun. Ti hareup nyebrut budak lalaki, sarua boncéngan. Semu oléng, da maksudna deuk méngkol meureun ka jalan kampung. Jebrod. Diadu kumbang. Jelemana racleng. Nyangkorah na komalir duaan. Tiluaan deui patulayah sisi jalan anggang tina motorna. Getih tina tatu ngabayabah luhur aspal. Séot mobil bok deuih. Jegér dua motor dihakan bémper. Cekit. Reg.
Rob jalma. Sahéng sabiwirna-sabiwirna.
“nyaho pertelon jurig ieu mah”
“Bebenyit tara jeung adeuh tarumpak motorna” ceuk nu séjénna.
“Heueuh supir mabok deuih.”
..
“Maaa” sora budak nyambat indung di alam itu.
“Ceuk aing ogé sok ngider lain wayah sia mah. Mangké deuleu, wayah kieu mah loba kénéh manusa nu salasar”
“Enya ma, urang wé pada ngomongkeun jeung pada nyalahkeun tuh di ditu.” Nunjuk ka lebah nu keur ngagimbung.

SOP

Kénging Evie Siti Sophia
Dipidangkeun dina lapak 20 April 2017 06:21:11

Sanggeus bérés meuncit jeung nyacag, laju dikumbah, brus kana cai nu keur ngagolak, wortel jeung daun bawang dikeureutan, ngaréndos pala, pedes, jeung bawang bodas, brus kabéh diasupkeun kana panci, dikocékeun sangkan galo, laju dipurulukan uyah jeung pécin, diasaan, diicip-icip, puruluk uyah satengah séndok deui, cetrék kompor dipareuman.

Laju ngawadahan kana mangkok, gék diuk, am didahar bari ditiupan, ngahaja teu maké sangu méh karasa ngenahna. Geus béak samangkok lapar kénéh, kop nyokot deui ngahaja dilobaan méh teu bulak-balik. Daging nu panggeudéna dicokot, geus béak dagingna tulangna digorogotan sum-sumna dikecrotan.
Gebrug sora panto dijejek, brak panto muka, \'\'Angkat tangan, saudara kami tangkap!\'\' pokna bari nodongkeun péstol. Rob jalma ngaronom, tatangga daratang, awéwé panting jarerit ningali eusi panci.

BASA NGIUHAN

Kénging Sri Paudwal
Dipidangkeun dina lapak 20 April 2017 06:02:50

Sabot ngiuhan \'na émpéran toko. Jero haté teu eureun Shalawat jeung Istigfar. Sab asa hariwang ku angin nu ngagelebug jeung tatit nu patingbarasat, nyamber kana tatangkalan.
"Nyalira, Téh?" lalaki geus umuran, sarua keur ngiuhan nanya kuring nu keur ngadégdég nahan tiris jeung lapar.
"Muhun, Pa." Cekéng bari neuteup cai hujan nu dikucurkeun ti langit.
"Kedap deui gé raat hujanna. Ulah hariwang." Cenah, meupeuskeun simpé. Ukur dirérét, gebeg. Ngadadak asa teu getihan. Laju kerang-kerung bisi salah titingalian. Nu disidik-sidik kalakah nyéréngéh, huntuna ranggéténg. Ceuli rebing bulu hungkul, ari sirah leutik jeung botak. Leungeun hideung kukuna nya panjang nya sareukeut. Ari awak bentelu, bitis leutik suku jébrag, kukuna narancleb kana taneuh.
"Naha nyureng, jiga kakarak panggih?" Nyakakak seuri, sorana awor jeung guludug nu teu eureun disada.
"Euh, alamat bakal disangka jelema setres deui, kaya kieu mah." Halon téh bari leumpang nangtang hujan ninggalkeun nu keur nyéréngéh.

NYI ESIH REK CLBK

Kénging Eti Nurhayati
Dipidangkeun dina lapak 20 April 2017 05:52:38

Poe minggu harita teh. Nyi Esih keur sibuk beberesih di imahna. Jang Karom geus siap - siap rek indit ka toko Haji Romli.
Puguh ge Jang Karom sok rada sirik ka batur nu poe minggu libur, teu digawe.
" Nyi....Akang indit heula, nya...". Ngadenge kitu geuwat Nyi Esih nyampeurkeun ka salakina, gep wae leungeun salakina di cekelan, terus dicium dina palebah tonggong lengenna. Memang da kitu kabiasaan eta salaki jeung pamajikan. Atuh celepot wae taar Nyi Esih ge dicium ku salakina.
" Kang, Esih pangmeserkeun abon sapi, nya...." pesen Nyi Esih.
" Ah alim " , jawab Jang Karom bari imut nempo ka pamajikannana nu katara beuki geulis wae.
" Ihhh Akang, awas tah lamun teu, Esih rek CLBK ", pokna Nyi Esih semu ngancam.
Ngadenge kitu Jang Karom repeh, teu nyarita deui. Leos we manehna indit....

Di satengahing perjalanan Jang Karom ngarasa hariwang kana caritaan Nyi Esih tadi. Asa teu genah rarasaan...
Puguh da pamajikannana teh geulis. Milik ceu batur oge, menangken Nyi Esih teh, sederhana, geulis, bageur deui teu loba paningkah. Ngan baheula pernah papacangan Jeung Pa Nanang, guru SD nu ayeuna keur nyieun imah teu jauh ti imahna.

" Kunaon Rom, jiga ngalamun kitu?", tanya Mang Eman, balad kuli di toko. "Puguh kuring teh keur bingung, Mang..." jawab Jang Karom.
" Bingung kunaon?, di dinya mah sugema. Imah boga, panghasilan boga, pamajikan geulis, can loba kariweuh...", ceuk Mang Eman.
Atuh derekdek wae Jang karom nyaritakeun kajadian di imahna tadi. Lain perkara mangmeulikeun abon mah, etamah soal gampang, ngan CLBK na nu dipikahariwang teh.
" Moal atuh...Rom, da Nyi Esih mah bageur. Etamah ngoconan meureun" , ceuk Mang Eman ngahibur .....
Eh....cikikik teh Neng Dewi, putrina Haji Romli nyikikik seuri, singhoreng ti tatadi ngabandungan kana obrolan dua pagawena.
" Kang Karom galau ni.ye.." pokna.
"Kaciaaaan deh, Teh Esih direbut batur", pokna deui mapanas hate Jang Karom.
Jang Karom ngarasa era ku Neng Dewi, era deuih bisi dibejakeun ka Haji Romli.

Beurang keneh Jang Karom geus balik ka imahna, bebeja ka Haji Romli mah kurang sehat, ceunah. Padahal sien aya nu nganjang ka imah. Sanggeus tepi ka imah, manehna nyalukan pamajikannana sababaraha kali, tapi teu aya nu ngajawab. Hatena beuki teu pararuguh. Loba timuru. Neang ka dapur, teu aya. Terus ka pipir, oge teu aya.Antukna mah balik deui ka imah, gek diuk dina korsi bari ngahuleng.....
Teu sabaraha lila, aya pikiran rek nempo ka kamar. Eh enya geuning, Nyi Esih nyampak keur tibra. Plong....hate Jang Karom ngemplong, asa nambahan lega alam dunya....

" Nyi...Nyi....", Jang Karom ngahudangkeun pamajikannana. Kulisik Nyi Esih ngulisik, bray matana muka.
Eh....Akang...geuning tos mulih???? tanyana bari keukeureuceuman, tuluy hudang, logoyoh we ka tengah imah, gek diuk dina korsi.
" Sugan teh....Nyai taya di imah, Akang teh sieun Nyai CLBK". Ceuk Jang Karom teu sabar ngebrehkeun eusi hatena..
" Esih teh saha kitu, Kang? piraku teu percaya ka Esih, da Esih mah rek CLBK teh mun teu dipangmeulikeun abon....mana atuh abon na?"
Ceuk Byi Esih balik nanya.
" Ieu abon teh, Nyi.....kade ahhh tong CLBK nya....da bageur, Nyai mah....".
Ngadenge kitu Nyi Esih ngagelenyu imut bari nampanan abon keresepna.
" CLBK teh Ceurik Lolongseran Bakating Kuhoyooooong , Kang..., eta oge mun teu era. hehe....
Ngadenge kitu Jang Karom bati ngusap dada......
" Nyai mah aya- aya wae", pokna......

.

TEU SARUA

Kénging Abdul Haris
Dipidangkeun dina lapak 20 April 2017 05:39:23

"Katawis pisan sili mikadeudeuhna, nya, Bah..?" pokna Ambu, mulih parasmanan. Ondangan nikahan. "Lah, biasa anyaran kawin..!" walon Abah. "Ocon diseueuran, pastina, heu heu heu!" ngudar cindungna. "Tah.., kitu pisan, Nyi!" langsung sila tutug dina palupuh.

"Kopi, Bah..?" kahidengna sadidinten. Obrolanana cag heula. "Lekohan, Nyi!" gegeber ku dampal leungeun, meperan kabaringsangna. "Opieunana mah teu kedah, nya!" ngalogoyor ka dapur. Teu mangkuk lila torojol mawa bekong.

"Kacinta salaki ka garwana lami-lami mah sok laas, nya, Bah?" uplek dimula deui. "Ah, ceuk saha..?" niupan inumeun. "Langkung-langkung pami tos kagungan putra..!" semu ngangluhna Ambu. "Anu puguh mah malah mingkin nambahan tapi teu sarua..," omong Abah, "nyaah ka budak mah saupama calanana morosot sok dibenerkeun, lamun ka pamajikan, sabalikna... ha ha ha...!" suruput. "Pikasebeleun, ngngngngnghh..!" taktak Abah disigeung laju cengkat ngagedig ka jero imah. Atuh Abah jadi batuk sabab irung kaasupan ku uyupeun.***

RUMASA SALAH

Kénging Hadiwijaya
Dipidangkeun dina lapak 19 April 2017 22:23:11

Teu karasa. Dua puluh taun. Ditinggalkeun maot ku anjeunna. Budak nu ngan hiji-hijina. Geus manjing sawawa. Kasép ngalémpéréng konéng, badis Adipati Arjuna. Gagah boga wiwaha, lir Arya Bima. Kuring reueus nempona. Bakating ku reueus. Ngahaja nyieun akun Facebook, maké ngaranna. Teu kaliwat, majang PPna. Teu kungsi sabulan. Loba nu ngajak babarayaan. Keur ngeusi waktu. Kuring remen mosting poto-potona. Lakadalah. Teu nyangka sacongo buuk. Gening, loba pisan nu ngaarinbox. Jiga poé ayeuna. Wanci haneut moyan. Saacaan mandi. Kuring muka heula Facebook.

"Kang... sing sumpah, abdi bogoh ka salira!" eusi inbox ti Néng Geugeut. Panon molotot. Gogodeg. Asa teu percaya? Cikénéh wawuh. Tapi manéhna geus kumawani. Ngahuleng ngaraga meneng. Kuring beuki teu ngarti. Panggih gé acan. Naha manéhna bet ngainbox kitu? Uleng mikir. Néangan pijawabeunana, nu matak ngeunah ka manéhna. Tring... kapireng sora messenger. Réma lincah muka inbox. "Aa... janten badé sumping ka rorompok téh?" Néng Maya, nu kungsi ngainbox. Keukeuh ngajak kopi darat. Mingkin kerung. "Duh Gusti... ampun! Rumaos abdi lepat. Nganggo PP pun anak, nu kasép!" ngagerendeng, laju ngalésotkeun tali kutang.