Cigunung, Lukisan kénging Yus Rusamsi
Update: 02 Oktober 2014 21:20:18
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Salasa, 30 Séptémber 2014 00:41
Rubi'ah Adawiah: " assalamu'alaikum warahmatullah kularwargi sadaya, resep pisan ningal blog-na. eusina rupi-rupi anu janteun pangaweruh, mugia ngajanteukeun barokah tina elmu anu tiasa kamangpaatkeun. Aamiin..."
Kemis, 21 Agustus 2014 08:23
Intan Permata: " Asa lebet ka kebon kembang warna..."
Saptu, 16 Agustus 2014 12:32
Iwan Nurdiansyah: " betah, nambahan pangaweruh, utamina basa nu buhun, nu murwakanti, nu ngandung siloka,..."
Jumaah, 15 Agustus 2014 09:57
Dharma Lesmana: " Hoyong ngitun artikel, kamana..."
Kemis, 14 Agustus 2014 09:06
Alex Hasan Sapari: " Assalaamu'alaikum... Sampurasun...! Kalintang bingahna sim kuring tiasa gabung di grup FBS ieu. Aya sakedik pamundut; Rumaos bodo kana basa luluhur téh, utamina mah perkawis Undak Usuk Basa sareng cara ngalarapkeunana. Rupina upami di Tepas Fikmin ieu--di sagédéngeun Kamus Basa Sunda--di-postingkeun Undak Usuk Basa, tangtosna Tepas Fikmin téh janten langkung sampurna. Hatur..."
Rebo, 13 Agustus 2014 12:09
Aliayachoer: " ..."
Rebo, 25 Juni 2014 10:15
Mang Eboed: " Naha teu tiasa muka..."
Kemis, 12 Juni 2014 11:48
Ifunk Anker Karindink: " Assalamualaikum, wilujeng wayah kieu..."
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...
#
Istilah flash fiction mimiti aya taun 1992 tina judul buku antologi nu judulna Flash...

KA BAYAN ÉS BAJIGUR

Kénging Rohendi Pandeglang
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 20:18:45

Panon poé mentrang. Ka Bayan dagang bajigur. Panas dilawan. Haténa galécok méménta kana sungapan langit, sing turun pitiriseun.

Kasorénakeun beuki ngahéab. Doang ngahajakeun. Nu pimeulieun areuweuh. Tukang sop buah, laris manis kanu harayang tiis.

Sareupna, angger teu béak héab. Teu éléh géléng, Ka Bayan meuli és batu. Gujubar bajigur nu haneut ditiisan. Diasaan sorangan, "tah... tah... ahéng yeuh, és bajigur, anu héés kadeuleu jubur...!" hahariringan, ngasuh kakeuheul. Bajigur tiis mairan, ngalokan "aweu...aweu...aweu, haras...haras..." Ramé. Nu mareuli sop buah nyalampeurkeun. Ngariung pagelaran és bajigur Ka Bayan. Lang-lung ngalungkeun récéh. Ka Bayan jeung és bajigur beuki maceuh. Lang-lung jadi rébuan, lima rébuan, puluh rébuan, lima puluh rébuan, ratus rébuan. Ayeuh-ayeuhan.
Ger hujan badag, ngagebrét. Pangalungan teu kapulungan, lapur kabawa palid cileungcang.

Barang raat, aya nu nyalampeurkeun Ka Bayan. "Dua gelas Ka?!" "Tilu dibungkus Ka?!" "Dua gelas di dieu, tujuh dibungkus Ka?!" Raong.

Balik lumayan, bajigur tiis géh payu, ngagerenyem. Tepi ka imah, ngagakgak... duit pangalungan pabalatak dina kolong imah. Cileungcangan.

BUNGA

Kénging EMI MARYAMI
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 08:09:54

Lumpat. Lir séahna angin. Lumpat. Lir gulidagna cai. Teu miroséa nu keur umat-imut, seuri bungah dina tungtung korsi panjang hareupeun patamanan. Sorangan. Teu maliré nu keur ceurik kanyenyerian ngawut-ngawut buukna sorangan nu teu béda jeung ramat lancah satukangeun sarigsig kamarna sorangan. Reg. Gigireun kamar nu ceurik. Rekét. Lalaunan. Geumpeur. Nyampeurkeun nu melong kosong luhureun risbang. “HIV, Bunda…” ngadégdég ngacungkeun keretas nu titadi dikeukeuweukna. Kudupruk gigireun risbang. Nyuuh gigireun risbang. “Bunga…” geter sora satukangeunana. Sora nu kaluar tina biwir bapana nu ayeuna diuk dina korsi roda alatan kacilakaan sab harita keur diranggeum ku narkotika nu durjana. “Hampura, Anaking…” aya inghak karumasaan léwat saking mirig kedal ucapna. “Balikkeun kasucian Bunga! Balikkeun kasadaran bunda!” belewer keretas nu murag na lahunan bapana. Beretek. Jeblag. Lumpat. Lir séahna angin. Lumpat. Lir gulidagna cai. Ngaliwatan seuri jeung ceurik séwang-séwangna. Cekiiiitttt. Jedak. Wur.
“Bunga…” haréwos indungna neuteup kalangkang gupayna.

HIJI SUHUNAN DUA CINTA

Kénging Dadah Hidayat
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 00:53:47

"Gusti, kedah kumaha jisim abdi."
Saban janari, handapeun hiji suhunan, cimata murubut maturan namprakna dua dampal panangan. Poék haté nyarandé kana du'a. Alam ngusapan ku jemplingna. Nangtayungan kaweningan cinta awéwé nu dirungrum kabingung. Ésih.
Emh. Mun seug mamah sareng papah araya kénéh! Meureun moal nuturkeun Ceuceu. Moal kieu jadina.

Isuk-isuk, di méja makan, handapeun suhunan nu sarua.
"Majeng ka sapuluh taun, sepi."
"Sadayana lepat Ceuceu, A. Hapunten pisan."
"Mugi hiji waktos ceuceu ngartos."
Gebeg, reyyy! Hapa. Kecap nu ngaruntagkeun jiwa.

"Siiih!" ngetrokan panto kamar. "Saur Aa énggal! Bilih kasiangan!"
"Muhun, Ceu."
Bray panto. Hélok. Aya ku geulis adi téh!

Sidang. Tungtung kuliah nu diarep-arep ku saban mahasiswa. Lulus mulus cita-cita.
"Do'akeun nya, Ceu. Kahoyong mah cum laude."
Mobil disetater paneuteup ceuceu. Laju ngageuleuyeung tengtrem.

Peutingna. Nalika ceuceu ngundeur pucuk impian, panto kamar Ésih ngarekét. Belenyéh dua lambey imut birahi. Ngahiap duriat dina amparan rénghap seuneu.

PANJANG DURIAT

Kénging Deni Riaddy
Dipidangkeun dina lapak 17 Juli 2014 17:31:36

Asa ngimpén numawi! Tiasa sasarengan deui sareng Kang Nanang. Imutna. Teuteupna. Nu tadina mung ukur aya dina implengan. Sawangan. Kiwari laksana. Sapuluh taun kalarung, Kang Nanang nembrakeun kanyaahna. Abdi disuhunkeun ka Bapa. Tunangan. Ti harita ogé Nining teu weléh ngagoda. Ahirna mah abdi nyerah. Kang Nanang beuki nebihan tina haté kuring. Kang Nanang ngarangkep sareng Nining. Ti harita, Kang Nanang diicalkeun tina émutan sareng haté abdi. Minggu kamari. Tepang deui sareng Kang Nanang nuju bukber. Uihna, Kang Nanang ngedalkeun, hoyong ngajangkep sareng abdi. Teu diengkékeun. Dongkap ka rorompok, langsung nyarios ka Bapa. Diwidian. Énjingna nikah! Abdi sadar. Résiko nikah sareng Kang Nanang mah moal tiasa ngapimilik sagemblengna. Panasiban abdi panginten. Dengdem? Gusti! Mugi sing ditebihkeun tina rasa éta. Abdi kersa janten nu anom sotéh, pédah sareng Nining mah, tos dalit ti aalit, jadi batur sakasur di kosan jaman kuliah. Terang adat. Tara aya nu disumput salindungkeun. Ongkoh panjang duriat wé…

LABIRIN BUNGUR

Kénging Tatin tansah prihatin
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 22:16:05

Kasono anjeun, jeung kuring. Kasono nu teu nyoara
Ninggalkeun tapak guligah
Ngaléngkah tina lalakon nu teu maké naskah.
Di akhir peuting di tungtung simpé, ngaran anjeun terus ka éjah. Ngan anjeun nu ulin na impénan. Teu apal kumaha cara mohokeunana. Teu ngahaja niténan anjeun. Teu kahaja deukeut jeung anjeun. Tina ungkara nu basajan jadi ngamalir carita kahirupan urang duaan. Resep ka anjeun téh, bruk-brak saayana. Taya nu disumputkeun. Geugeut ka anjeun téh, lucu ku oconna. Aya anjeun, layung kelirna kasumbaan. Rumpaka jadi éndah, ngamanglé kembang kacapiring. Nguwung-nguwung na langit haté. Gancang teuing datang mangsana. Urang jadi Pataréma rasa, teu sasari, lain kuduna.
"Ucu. Ucing sumput waé ih na lulurung qalbu, Aah." ceuk anjeun tina BBM.
"Hong ah...! Kapendak. Aah capé nya milarian hakékatna?"
"Wkwk kwk kwk." Kitu jawabana.
Ehm... Nu pasti. Urang keur leumpang dina labirin impénan nu lungkawing, pinuh ku kingkin jeung kasono. Labirin bungur nu moal aya tungtungna.

AI TITI

Kénging Eni Setiani
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 19:54:12

Piisukaneun lebaran, pasosoré. Sora dulag patémbalan ti unggal masigit. Bi Onah hulang-huleng di tengah imahna. Selengseng, kaambeu pasakan ti dapur tatanggana. "Ai...! Hampura Ema. Lamun aya kénéh Bapa manéh, kabeuli kéréwédan-kéréwédan waé mah!" gumarendeng.

Kulutrak, panto imah aya nu muka. Gentak dirérét.
"Ma, cuang ngadamel kupat!" Ai Titi budakna Bi Onah ngajingjing cangkang kupat.
"Heug, cuang isikan heula béasna!" témbal Bi Onah.
"Ku abdi wé ngisikan mah, Ema ka masjid, nitip kanggé zakat Fitrah!" ceuk Ai Titi.
"Ti mana duitna? Béas gé ngan aya saléter!" ceuk Bi Onah. "Sakedap nya, Ma!" Ai Titi ngaléos ka kamarna. Teu lila geus nyampeurkeun deui. "Tah, Ma...!" Ai Titi ngénéngkeun céngcéléngan hahayaman. Pro...! Dipeupeuskeun. Duit pabalatak dina samak. "Cuang beulikeun baju Ai wé, nya? Améh isukan ginding!" ceuk Bi Onah bari ngumpulkeun duit. "Ih, ari Ema. Wajib mana, mésér acuk lebaran atanapi mayar zakat Fitrah?" témbal Ai Titi, sorot panonna katumbirian.

HANDAPEUN HUJAN

Kénging EMI MARYAMI
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 08:06:01

Gebeg. Leungeunna nu keur anteng nulis aya nu metot. Sakelasna nu récét nungguan root hujan ayeuna jiga gaang katincak. “Naon?” Marni nyureng. Holis pageuh teu ngalésotkeun ranggeumanana, paadu teuteup sakedapan méméh Marni dibetot kaluar ti kelas ka tengah lapang ka handapeun hujan teu maliré Marni nu peperejelan hayang leupas. “Ih, ari Holis ku naon? Jiga nu kasurupan!” Marni gogorowokan ngéléhkeun séor angin jeung hujan tapi teu walakaya jang ngaleupaskeun dirina. Ranggeuman Holis jadi kana dua leungeunna. “Marni!” pokna patarik-tarik jeung hujan. Marni kerung. Uleng. “Percaya teu? Holis bisa ngeureunkeun ieu hujan?” neuteup langsung ka jero mata Marni nu wening. Lalaunan, ranggeumanana leupas. Ranggah ka langit, “Hujaaannn! Heup! Eureun!”. Marni nu jibrug ngabigeu teu kiceup-kiceup neuteup Holis. “Hujaaannn! Pliiisss! Eureun heula ayeuna sangkan Marni percaya yén Holis bogoh ka Marni!” gorowokna tarik naker. Babaturan hareupeun kelasna surak. Marni nu ngajenghok gogodeg tuluy napelkeun curukna semu médéng kana taarna sorangan méméh lumpat.

HIJI BEURANG DI MUMUNGGANG

Kénging ....
Dipidangkeun dina lapak 15 Juli 2014 23:47:06

SOR, duwegan kalapa héjo. Gula kawung meunang ngurud ‘na kararas. Regot diinum. Caina karasa meueut. Kawas imut anjeun. Nyaksrak kana saban ringkel urat. Nyieuhkeun sésa halabhab. Sabada saparat beurang ngawelah lemah. “Kadé ulah capé teuing, apan hanca pajengeun sakitu upluk-aplakna.” Sora anjeun, lirih. Tungtung karémbong ngusap késang dina tarang kuring. Seungit pucuk entéh. Sakilat ramo anjeun diranggeum. Diantelkeun kana pipi. “Keusrak, nya, Kang? Tos séép ku sasanggaleun.” Héhérang soca seuseukeut panah. Niruk mamaras. Kuring gideug bari imut. Keur Akang mah salempay sutra, Geulis. Ramo gawé, ramo rancagé, ramo nu angger mépéndé.
Di landeuh, walungan patingarileu. Caina palid ka hilir. Tuturubun lebah curug, antaré ‘na lebah leuwi. Tapi tara kadéngé rumahuh sanajan kudu ngaluncatan batu, nyorang sédong. Kawas anjeun. Tara ngangluh sanajan nyorang tanjakan. Tara humandeuar mangsa nyosoh heucak. Bangbaluh teu weléh dibungkus imut. Padahal Akang hoyong nguping renghik anjeun. “Ngangluh moal mecatkeun huut tina gabahna, Kang.” Reup peureum. Dunya mabra.** (14-07-2014)

TILAM KASONO

Kénging Euis Sri Mulyani
Dipidangkeun dina lapak 02 Oktober 2014 21:07:52

Hiliwir angin ti peuting ngahudangkeun simpè panglamunan, Hariring tembang katineung panutan hate , nu diantos bade sumping , bade nepatan janji, nu kadua ,
Neng ngantosan ti Poé. Ka . Minggu. Bulan. Taun. Welasan taun. haturan panutan , wilujeung sumping kakasih hate, Anjeun rek nepungan tos lami nu dipikaharep, kamari urang paturay , ayena bakal ngahiji, jadi asih nukadua masinikeun ati nyanggakeun tilam kasono , mugi ulah rek pisah deui , Akang kedah janji Neng tong didua.

MAÉN BAL

Kénging Wahyudi Sofyan
Dipidangkeun dina lapak 02 Oktober 2014 20:44:24

Unggal soré. Kuring, Asep, jeung Dedi geus biasa tunggu di lapang. Kawas sasari, mun geus karumpul, sok tuluy ngajak maén bal. Resep téh. Hanjakal wé, ngan saeutikan. Ukur aya sapuluh urang. Kawantu réa babaturan nu sababad, nu pindah ti lembur. Ka kota. Nu matak, munasabah mun balad maén bal kuring di lembur téh, kiwari ngan kari sakitu-kituna.
Maén bal téh di lapang leutik. Matuh. Ukuran legana mah méh nyaruaan lapang volley. Ari tempatna, rada nenggang ti lembur kuring téh. Ngan baé, ku karesep, nenggang-nenggang ogé teu weléh dijugjug. Méh euweuh poé kaliwat.
Ayeuna. Pasosoré. Kuring, Asep, jeung Dedi geus tunggu deui di lapang. Kawas sasari. Sanggeus karumpul, tuluy baé ngajak prung maén bal. Tapi, diajak maén bal téh kuring kalah ngagukguk ceurik, bari ngusapan suku katuhu nu diperban. Sabab tabrakan.

LAYUNG SAPISAN

Kénging E Sopiyudin
Dipidangkeun dina lapak 02 Oktober 2014 20:21:59

Salambar iket pulas kemba. Kelir hideung. Titip tresna, tilam sono ti mangkukna. Ngarangrangan sawangan. Ngahiasan tepas haté. Lir kananga ligar. Pating pucunghul kembangna. Pupulas kayas jeung bodas. Nyeuit angen. Ngagarajag dina impian.
Bihari kuring lunta. Ngudag kahayang ngagurat jagat. Harita can bisa wakca. Mudalkeun rasa nu rucita. Hareupan mah, teu weléh aya.
Kiwari. Datang dina mangsa rumingkang.
"Sanés teu tigin, akang suwung ku hibar. Ieu nu akang?" wakca salira. Dareuda. Kuring ngaheueuhkeun. Tapi. Leungeun mah ngusapan beuteung. Beuteung nu midua. Midua ku du'a.
Leketey. Leuleus. Jelegur jelegur. Pating jelegur. Gunung bitu mancawura. Dina pikir. Hibarna dina kongkolak mata.
Rosana gumuruh ieu dada. Teu bisa diwakilan ku jeurit.
Blug. Ngoper gigi. Nincak gas satarikna. Dius. Mangprung ti tepas. Nutup carita.
"Dina hirup aing. Aya hiji carita. Carita wanoja nu hanjakal dina guratna?"***

LAYUNG SAPISAN

Kénging E Sopiyudin
Dipidangkeun dina lapak 02 Oktober 2014 20:19:59

Salambar iket pulas kemba. Kelir hideung. Titip tresna, tilam sono ti mangkukna. Ngarangrangan sawangan. Ngahiasan tepas haté. Lir kananga ligar. Pating pucunghul kembangna. Pupulas kayas jeung bodas. Nyeuit angen. Ngagarajag dina impian.
Bihari kuring lunta. Ngudag kahayang ngagurat jagat. Harita can bisa wakca. Mudalkeun rasa nu rucita. Hareupan mah, teu weléh aya.
Kiwari. Datang dina mangsa rumingkang.
"Sanés teu tigin, akang suwung ku hibar. Ieu nu akang?" wakca salira. Dareuda. Kuring ngaheueuhkeun. Tapi. Leungeun mah ngusapan beuteung. Beuteung nu midua. Midua ku du'a.
Leketey. Leuleus. Jelegur jelegur. Pating jelegur. Gunung bitu mancawura. Dina pikir. Hibarna dina kongkolak mata.
Rosana gumuruh ieu dada. Teu bisa diwakilan ku jeurit.
Blug. Ngoper gigi. Nincak gas satarikna. Dius. Mangprung ti tepas. Nutup carita.
"Dina hirup aing. Aya hiji carita. Carita wanoja nu hanjakal dina guratna?"***

RAOS DITAMBUL

Kénging Eni Setiani
Dipidangkeun dina lapak 02 Oktober 2014 18:34:09

Isuk-isuk, sora takbir kapireng ti tiap madhab. Nyi Inah jeung Siti arindit ka tempat solat idul adha.
Réngsé solat. "Ma, Nyai mah badé ninggal meuncit sapi, nitip mukena, nya!" ceuk Siti. Nyi Inah balik sorangan. Sajajalan ngimpleng keur dahar budakna.

Bada Lohor, Siti balik. "Ma, tos gaduh daging kurban?" ceuk Siti.
"Atos. Solat heula ka dituh! Ké urang masak!" témbal Nyi Inah.
Rérés solat, Siti nyampeurkeun ka Nyi Inah nu keur mirun hawu.
"Dagingna beuleum nya, Ma! Ké badé nyungkeun heula cocolokna ka Ika!" ceuk Siti. Deregdeg. Teu sawatara lila geus balik deui. Daging nu meunang nyiksikan dicolokkeun kana gagang saté, terus dibeuleum bari geber-geber ku hihid. Pas asak, "Dupi sambarana mana?" Siti tenga-tengo. Bréh aya kécap sabungkus leutik dina pabétékan. Belenyéh. "Sanguna mana, Ma?" Nyi Inah ngadadak nyiuk tina aseupan. Plok, dikanapiringkeun. "Wayahna, nya!" cipanon Nyi Inah ngembeng. Sor, nunda sangu oyék ka hareupeun Siti.

HARIWANG EMA

Kénging Nani Heryani, S.Pd
Dipidangkeun dina lapak 02 Oktober 2014 17:42:11

“Nung, éma mah ceurik nagé saminggu nyeungceurikan anjen téh.” “Naha kunaon ma?”
“Manéh mah moal inget, harita kajadianna umur lima taun, hanjelu sagedé gunung nitah ulin, ari balik panon manéh boloboran getih, kacolok péso ku si Nyai anak mang Emo.” Pok na
“Ema hariwang sok sieun manéh teu payu, sok sieun manéh teu boga gawé, sok sieun manéh teu boga budak, jang batur kolot .” Nyoroscos bari ngalemar, tuluy ema cengkat muka lomari ngaluarkeun baju budak, warna coklat totol beureum. ”Tah ieu baju kenangan mangsa anjeun kacolok panon…”
Lebeng kuring teu inget kana eta baju, malum harita masih kénéh balita.
Ayeuna ema tos aya di alam kalanggengan, kuring mung tiasa ningal tetenggerna . sok ras emut kana hariwang ema nu teu kajadian, ayeuna hariwang kuring sarua jeung hariwang ema baheula…piraku ema buruh tani bisa nyakolakeun kuring nepi ka punjul, tur jadi pagawé, kuring henteu…?

KALANGKANG

Kénging Agus Suhana
Dipidangkeun dina lapak 02 Oktober 2014 16:12:13

Dina handapeun tangkal akasia, Kuring ngadagoan Anjeun. Angger dibaturan kalakay garing, nu murudul na mangsa katiga.
" Akang kedah satia ngantosan Abdi !" Ceuk manéhna, basa panungtungan tepung. Kuring unggeuk, tuluy ngusap cimata nu ngalémbéréh maseuhan pipina.
15 taun ti harita, angger kuring sok nganjang. Maturan kalangkang manéhna, na bangku taman handapeun akasia nu ngolotan. Beut Angger émutna mah, pinuh deudeuh anu pageuh.
Kuring sadar ngumbar ciptaan, Anjeun geus lawas teu aya mulang. Saukur béja Anjeun geus ilang, marga ditandasa di tanah arab.
Cukup carita Anjeun, keur maranéhna. Geuning di Taman Ieu, aya Anjeun mépéh kasono.

GIRIMIS, DE LA FRANCIS À CIAMIS

Kénging Nela Hapsari
Dipidangkeun dina lapak 02 Oktober 2014 15:44:44

Rebun-rebun. Kulutrak! Entin muka panto kontarakan. Gura-giru ngaluarkeun sapéda. Sajajalan angenna cuscos ngacacang. Nyeuit haté, duméh tadi saukur nyadiakeun kulub bonténg jang mumuluk anakna, Sammizola. “Sammizola téh ngandung harti améh gedé hamperu siga Emile Zola,” ras talatah pamungkas salakina.
Nikreuh. Ngandelkeun suku sabeulah, hirup pohara beuratna. Lain wungkul manéhna, batur gé sarua weritna. Sawah jeung pakasaban mindarupa. Tina tani jaradi buruh pabrik. Wirahma hirup nuturkeun mesin, bagilir muter aplusan. Indit isuk balik soré, pon sabalikna. Upah tilas-tepus panyombo hirup.
Lain teu hayang hojah. Arék pok heurin ku létah. Pamikiran ditalikung, hésé meta. Najan enya awéwé. Teu éléh déét. Éléh papan meunang halis. Rerencepan. Entin ngaharéwos. Pating kecewis. Ti biwir ka biwir. Jadi sabiwir hiji. Hawa pabrik mingkin sahéng, awor jeung gibleg prihatin. Ngaweuhan ti pabrik ka pabrik. Cakcak bodas rancingas. Ngabandungan. Ngeteyep muka rusiah. Juragan, reup geuneuk. Sabulan kalarung. Di buruan panti-asuhan, kareungeu kesrak sora sapu dibarung ingsreuk. Sammizola.

THE EQUALIZER

Kénging Ahmad Fawzy Imron
Dipidangkeun dina lapak 02 Oktober 2014 14:36:02

Korsi lebah juru. Handapeun gambar hideung bodas. Gigireun jandéla nu némbongkeun caangna peuting di Manhattan.
"Wios ngiring calik palih dinya?" Hiji wanoja nu salila ieu ukur gugupay ku pananya. Solongkrong leungeun katuhuna, "Aleena...Téry Aleena," cenah. "Bob...," kuring mairan. Manéhna seuri. Siga nu ngahaja nyumputkeun kapeurih tina tatu nu aya dina palipis kéncana.
"Kunaon, Leen?" Bari neuteup raheutna. Teu waka ngajawab. Lila-lila balaka yén manéhna dirogahala ku Mafia Rusia. "Slavy, ngaran kokolotna," ceuk manéhna.

Dua poé teu panggih jeung Aleena. Simon, barténder nu matuh, cumarita, "Manéhna dirawat di Rumah Sakit, Bob. Béjana mah disiksa bébéakan ku barudak rusia."
Teu talangké. Gancang ditéang. Enya, manéhna keur ngajoprak teu walakaya. Tatuna parna.
Gilig 'na ati, rék males kanyeri.

Dina sela-sela berita tipi nu nyaritakeun tiwasna puluhan mafia rusia. Kuring neuteup Aleena. "Sing énggal damang, Leen. Cuang ngéjah peuting deui sasarengan. Moal aya nu ngaganggu deui ayeuna mah. Moal, Leen."

KAMAR 503

Kénging Indra Sastradireja
Dipidangkeun dina lapak 02 Oktober 2014 14:10:51

Sebel, hayang utah. Basa ngareungeu manéhna nyarita, “Wios Enéng tos teu parawan ogé, pokona urang kedah nikah! Ongkohna da Bapa mah geus wareg ku parawan téh”.
Bieuna mah sugan wé manéhna mundur, teu jadi ngawin kuring, ngaku-ngaku teu parawan téh. Pisalakieun téh meni euweuh leuheungna. Béda umur lewih 15 taun. Pendék pécékrék, hideung, tongos. Aéh aya kétang leuwihna mah, beunghar. Indung mah meni geus pok deui pok deui, “Daék wé! Nyai,Ema mah hayang ngajaran numpak sédan”.
“Rék iraha deui babakti ka kolot téh? Pokona Nyai kudu kawin ka Juragan Iwing! Geus capé hirup balangsak baé.” Bapa teu méré ombér. Kuring dipaksa kudu daék kawin ka aki-aki beunghar.
Ukur bisa ceurik balilihan. Nyeungceurikan nasib diri. Raray Kang Indra kokolébatan. “Duh. Pileuleuyan junjunan! “ Unggal peuting ceurik balilihan.
Bérés dirapalan. Salaki balik. Tanjakan pamungkas kuring, sabulan tong waka campur sabérésna dirapalan. Peuting ieu di kamar 503. Kuring panganténan jeung Kang Indra.