Cigunung, Lukisan kénging Yus Rusamsi
Update: 23 Oktober 2014 17:00:18
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Salasa, 30 Séptémber 2014 00:41
Rubi'ah Adawiah: " assalamu'alaikum warahmatullah kularwargi sadaya, resep pisan ningal blog-na. eusina rupi-rupi anu janteun pangaweruh, mugia ngajanteukeun barokah tina elmu anu tiasa kamangpaatkeun. Aamiin..."
Kemis, 21 Agustus 2014 08:23
Intan Permata: " Asa lebet ka kebon kembang warna..."
Saptu, 16 Agustus 2014 12:32
Iwan Nurdiansyah: " betah, nambahan pangaweruh, utamina basa nu buhun, nu murwakanti, nu ngandung siloka,..."
Jumaah, 15 Agustus 2014 09:57
Dharma Lesmana: " Hoyong ngitun artikel, kamana..."
Kemis, 14 Agustus 2014 09:06
Alex Hasan Sapari: " Assalaamu'alaikum... Sampurasun...! Kalintang bingahna sim kuring tiasa gabung di grup FBS ieu. Aya sakedik pamundut; Rumaos bodo kana basa luluhur téh, utamina mah perkawis Undak Usuk Basa sareng cara ngalarapkeunana. Rupina upami di Tepas Fikmin ieu--di sagédéngeun Kamus Basa Sunda--di-postingkeun Undak Usuk Basa, tangtosna Tepas Fikmin téh janten langkung sampurna. Hatur..."
Rebo, 13 Agustus 2014 12:09
Aliayachoer: " ..."
Rebo, 25 Juni 2014 10:15
Mang Eboed: " Naha teu tiasa muka..."
Kemis, 12 Juni 2014 11:48
Ifunk Anker Karindink: " Assalamualaikum, wilujeng wayah kieu..."
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...
#
Istilah flash fiction mimiti aya taun 1992 tina judul buku antologi nu judulna Flash...

KA BAYAN ÉS BAJIGUR

Kénging Rohendi Pandeglang
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 20:18:45

Panon poé mentrang. Ka Bayan dagang bajigur. Panas dilawan. Haténa galécok méménta kana sungapan langit, sing turun pitiriseun.

Kasorénakeun beuki ngahéab. Doang ngahajakeun. Nu pimeulieun areuweuh. Tukang sop buah, laris manis kanu harayang tiis.

Sareupna, angger teu béak héab. Teu éléh géléng, Ka Bayan meuli és batu. Gujubar bajigur nu haneut ditiisan. Diasaan sorangan, "tah... tah... ahéng yeuh, és bajigur, anu héés kadeuleu jubur...!" hahariringan, ngasuh kakeuheul. Bajigur tiis mairan, ngalokan "aweu...aweu...aweu, haras...haras..." Ramé. Nu mareuli sop buah nyalampeurkeun. Ngariung pagelaran és bajigur Ka Bayan. Lang-lung ngalungkeun récéh. Ka Bayan jeung és bajigur beuki maceuh. Lang-lung jadi rébuan, lima rébuan, puluh rébuan, lima puluh rébuan, ratus rébuan. Ayeuh-ayeuhan.
Ger hujan badag, ngagebrét. Pangalungan teu kapulungan, lapur kabawa palid cileungcang.

Barang raat, aya nu nyalampeurkeun Ka Bayan. "Dua gelas Ka?!" "Tilu dibungkus Ka?!" "Dua gelas di dieu, tujuh dibungkus Ka?!" Raong.

Balik lumayan, bajigur tiis géh payu, ngagerenyem. Tepi ka imah, ngagakgak... duit pangalungan pabalatak dina kolong imah. Cileungcangan.

BUNGA

Kénging EMI MARYAMI
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 08:09:54

Lumpat. Lir séahna angin. Lumpat. Lir gulidagna cai. Teu miroséa nu keur umat-imut, seuri bungah dina tungtung korsi panjang hareupeun patamanan. Sorangan. Teu maliré nu keur ceurik kanyenyerian ngawut-ngawut buukna sorangan nu teu béda jeung ramat lancah satukangeun sarigsig kamarna sorangan. Reg. Gigireun kamar nu ceurik. Rekét. Lalaunan. Geumpeur. Nyampeurkeun nu melong kosong luhureun risbang. “HIV, Bunda…” ngadégdég ngacungkeun keretas nu titadi dikeukeuweukna. Kudupruk gigireun risbang. Nyuuh gigireun risbang. “Bunga…” geter sora satukangeunana. Sora nu kaluar tina biwir bapana nu ayeuna diuk dina korsi roda alatan kacilakaan sab harita keur diranggeum ku narkotika nu durjana. “Hampura, Anaking…” aya inghak karumasaan léwat saking mirig kedal ucapna. “Balikkeun kasucian Bunga! Balikkeun kasadaran bunda!” belewer keretas nu murag na lahunan bapana. Beretek. Jeblag. Lumpat. Lir séahna angin. Lumpat. Lir gulidagna cai. Ngaliwatan seuri jeung ceurik séwang-séwangna. Cekiiiitttt. Jedak. Wur.
“Bunga…” haréwos indungna neuteup kalangkang gupayna.

HIJI SUHUNAN DUA CINTA

Kénging Dadah Hidayat
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 00:53:47

"Gusti, kedah kumaha jisim abdi."
Saban janari, handapeun hiji suhunan, cimata murubut maturan namprakna dua dampal panangan. Poék haté nyarandé kana du'a. Alam ngusapan ku jemplingna. Nangtayungan kaweningan cinta awéwé nu dirungrum kabingung. Ésih.
Emh. Mun seug mamah sareng papah araya kénéh! Meureun moal nuturkeun Ceuceu. Moal kieu jadina.

Isuk-isuk, di méja makan, handapeun suhunan nu sarua.
"Majeng ka sapuluh taun, sepi."
"Sadayana lepat Ceuceu, A. Hapunten pisan."
"Mugi hiji waktos ceuceu ngartos."
Gebeg, reyyy! Hapa. Kecap nu ngaruntagkeun jiwa.

"Siiih!" ngetrokan panto kamar. "Saur Aa énggal! Bilih kasiangan!"
"Muhun, Ceu."
Bray panto. Hélok. Aya ku geulis adi téh!

Sidang. Tungtung kuliah nu diarep-arep ku saban mahasiswa. Lulus mulus cita-cita.
"Do'akeun nya, Ceu. Kahoyong mah cum laude."
Mobil disetater paneuteup ceuceu. Laju ngageuleuyeung tengtrem.

Peutingna. Nalika ceuceu ngundeur pucuk impian, panto kamar Ésih ngarekét. Belenyéh dua lambey imut birahi. Ngahiap duriat dina amparan rénghap seuneu.

PANJANG DURIAT

Kénging Deni Riaddy
Dipidangkeun dina lapak 17 Juli 2014 17:31:36

Asa ngimpén numawi! Tiasa sasarengan deui sareng Kang Nanang. Imutna. Teuteupna. Nu tadina mung ukur aya dina implengan. Sawangan. Kiwari laksana. Sapuluh taun kalarung, Kang Nanang nembrakeun kanyaahna. Abdi disuhunkeun ka Bapa. Tunangan. Ti harita ogé Nining teu weléh ngagoda. Ahirna mah abdi nyerah. Kang Nanang beuki nebihan tina haté kuring. Kang Nanang ngarangkep sareng Nining. Ti harita, Kang Nanang diicalkeun tina émutan sareng haté abdi. Minggu kamari. Tepang deui sareng Kang Nanang nuju bukber. Uihna, Kang Nanang ngedalkeun, hoyong ngajangkep sareng abdi. Teu diengkékeun. Dongkap ka rorompok, langsung nyarios ka Bapa. Diwidian. Énjingna nikah! Abdi sadar. Résiko nikah sareng Kang Nanang mah moal tiasa ngapimilik sagemblengna. Panasiban abdi panginten. Dengdem? Gusti! Mugi sing ditebihkeun tina rasa éta. Abdi kersa janten nu anom sotéh, pédah sareng Nining mah, tos dalit ti aalit, jadi batur sakasur di kosan jaman kuliah. Terang adat. Tara aya nu disumput salindungkeun. Ongkoh panjang duriat wé…

LABIRIN BUNGUR

Kénging Tatin tansah prihatin
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 22:16:05

Kasono anjeun, jeung kuring. Kasono nu teu nyoara
Ninggalkeun tapak guligah
Ngaléngkah tina lalakon nu teu maké naskah.
Di akhir peuting di tungtung simpé, ngaran anjeun terus ka éjah. Ngan anjeun nu ulin na impénan. Teu apal kumaha cara mohokeunana. Teu ngahaja niténan anjeun. Teu kahaja deukeut jeung anjeun. Tina ungkara nu basajan jadi ngamalir carita kahirupan urang duaan. Resep ka anjeun téh, bruk-brak saayana. Taya nu disumputkeun. Geugeut ka anjeun téh, lucu ku oconna. Aya anjeun, layung kelirna kasumbaan. Rumpaka jadi éndah, ngamanglé kembang kacapiring. Nguwung-nguwung na langit haté. Gancang teuing datang mangsana. Urang jadi Pataréma rasa, teu sasari, lain kuduna.
"Ucu. Ucing sumput waé ih na lulurung qalbu, Aah." ceuk anjeun tina BBM.
"Hong ah...! Kapendak. Aah capé nya milarian hakékatna?"
"Wkwk kwk kwk." Kitu jawabana.
Ehm... Nu pasti. Urang keur leumpang dina labirin impénan nu lungkawing, pinuh ku kingkin jeung kasono. Labirin bungur nu moal aya tungtungna.

AI TITI

Kénging Eni Setiani
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 19:54:12

Piisukaneun lebaran, pasosoré. Sora dulag patémbalan ti unggal masigit. Bi Onah hulang-huleng di tengah imahna. Selengseng, kaambeu pasakan ti dapur tatanggana. "Ai...! Hampura Ema. Lamun aya kénéh Bapa manéh, kabeuli kéréwédan-kéréwédan waé mah!" gumarendeng.

Kulutrak, panto imah aya nu muka. Gentak dirérét.
"Ma, cuang ngadamel kupat!" Ai Titi budakna Bi Onah ngajingjing cangkang kupat.
"Heug, cuang isikan heula béasna!" témbal Bi Onah.
"Ku abdi wé ngisikan mah, Ema ka masjid, nitip kanggé zakat Fitrah!" ceuk Ai Titi.
"Ti mana duitna? Béas gé ngan aya saléter!" ceuk Bi Onah. "Sakedap nya, Ma!" Ai Titi ngaléos ka kamarna. Teu lila geus nyampeurkeun deui. "Tah, Ma...!" Ai Titi ngénéngkeun céngcéléngan hahayaman. Pro...! Dipeupeuskeun. Duit pabalatak dina samak. "Cuang beulikeun baju Ai wé, nya? Améh isukan ginding!" ceuk Bi Onah bari ngumpulkeun duit. "Ih, ari Ema. Wajib mana, mésér acuk lebaran atanapi mayar zakat Fitrah?" témbal Ai Titi, sorot panonna katumbirian.

HANDAPEUN HUJAN

Kénging EMI MARYAMI
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 08:06:01

Gebeg. Leungeunna nu keur anteng nulis aya nu metot. Sakelasna nu récét nungguan root hujan ayeuna jiga gaang katincak. “Naon?” Marni nyureng. Holis pageuh teu ngalésotkeun ranggeumanana, paadu teuteup sakedapan méméh Marni dibetot kaluar ti kelas ka tengah lapang ka handapeun hujan teu maliré Marni nu peperejelan hayang leupas. “Ih, ari Holis ku naon? Jiga nu kasurupan!” Marni gogorowokan ngéléhkeun séor angin jeung hujan tapi teu walakaya jang ngaleupaskeun dirina. Ranggeuman Holis jadi kana dua leungeunna. “Marni!” pokna patarik-tarik jeung hujan. Marni kerung. Uleng. “Percaya teu? Holis bisa ngeureunkeun ieu hujan?” neuteup langsung ka jero mata Marni nu wening. Lalaunan, ranggeumanana leupas. Ranggah ka langit, “Hujaaannn! Heup! Eureun!”. Marni nu jibrug ngabigeu teu kiceup-kiceup neuteup Holis. “Hujaaannn! Pliiisss! Eureun heula ayeuna sangkan Marni percaya yén Holis bogoh ka Marni!” gorowokna tarik naker. Babaturan hareupeun kelasna surak. Marni nu ngajenghok gogodeg tuluy napelkeun curukna semu médéng kana taarna sorangan méméh lumpat.

HIJI BEURANG DI MUMUNGGANG

Kénging ....
Dipidangkeun dina lapak 15 Juli 2014 23:47:06

SOR, duwegan kalapa héjo. Gula kawung meunang ngurud ‘na kararas. Regot diinum. Caina karasa meueut. Kawas imut anjeun. Nyaksrak kana saban ringkel urat. Nyieuhkeun sésa halabhab. Sabada saparat beurang ngawelah lemah. “Kadé ulah capé teuing, apan hanca pajengeun sakitu upluk-aplakna.” Sora anjeun, lirih. Tungtung karémbong ngusap késang dina tarang kuring. Seungit pucuk entéh. Sakilat ramo anjeun diranggeum. Diantelkeun kana pipi. “Keusrak, nya, Kang? Tos séép ku sasanggaleun.” Héhérang soca seuseukeut panah. Niruk mamaras. Kuring gideug bari imut. Keur Akang mah salempay sutra, Geulis. Ramo gawé, ramo rancagé, ramo nu angger mépéndé.
Di landeuh, walungan patingarileu. Caina palid ka hilir. Tuturubun lebah curug, antaré ‘na lebah leuwi. Tapi tara kadéngé rumahuh sanajan kudu ngaluncatan batu, nyorang sédong. Kawas anjeun. Tara ngangluh sanajan nyorang tanjakan. Tara humandeuar mangsa nyosoh heucak. Bangbaluh teu weléh dibungkus imut. Padahal Akang hoyong nguping renghik anjeun. “Ngangluh moal mecatkeun huut tina gabahna, Kang.” Reup peureum. Dunya mabra.** (14-07-2014)

RUROUNI KÉNSHIN: THE LEGEND ENDS

Kénging Ahmad Fawzy Imron
Dipidangkeun dina lapak 23 Oktober 2014 16:29:49

"Kaoru mana? Mangkaning can séhat pisan...." Pada néangan. Pada mikahariwang. Nu ditéang mah keur anteng sisi basisir Kyoto. Amis cauna, teuteup iuhna, gelenyu gulana. Geulis. Teu robah.
"Kaoru....sok ngareureuwas ari taeun téh." Saeunggeus kapanggih, kabungah nyimbutan saréréa.
"Himura geus datang deui," ceuk nu geulis bari neuteup ka jauhna. Dina panonna aya nu patingkaretip.

Enya. Kénshin Himura harita geus datang deui. Lalaki kasép nu rumbay buukna matak nineung, harita keur tarung jeung Shisio, manten Shogun nu mikahayang ngawasa nagri sakabéhna.
"Battosai, kabisa naon deui nu rék dipaké ngalawan aing!?" Sabetan nu dibarengan ku ngageburna seuneu tina tungtung pedang, lila-lila eureun. Getih mancer tina awakna. Asa teu percaya. "Jurus pamungkas Heigh Heaven?" Koléang. Seuneu ngahuru awakna.

Kénshin melong geugeut. "Shisio tos perlaya, geulis." Kaoru tungkul. Imutna, teuteupna, amis cauna.

ÉSIH

Kénging Abu Syits
Dipidangkeun dina lapak 23 Oktober 2014 15:50:25

"Abdi mah isin, Aa! Ngarumaoskeun sanés jalmi leres, abdi jalmi anu lamokot ku dosa, bénten sareng Aa!" sora Ésih dumareuda, cipanon ngalémbéréh mapay pipina. "Ih, jalmi mah teu aya anu sampurna, pasti aya kakirangan sareng kalangkunganana, kalebet Aa! Nu penting mah urang gaduh paniatan sabari usaha satékah polah pikeun janten jalmi anu bageur. Insya Allah Aa bakal nampi sakumaha ayana Ésih. Hayu urang sami-sami silih tuyun kana jalan anu dipikarido ku Allah!" Cekéng ngayakinkeun. "Sakedap deui Maghrib, ayeuna mah langkung saé Ésih mulih! Aa ogé badé ka Masjid, ba'da Maghrib kedah ngawurukan murangkalih ngaos," sambung kuring deui.

Kaluar ti Masjid ba'da Isya, karasa beuteung kukurubukan nagih eusi, kuring langsung muru ka tukang pecel lélé hareupeun Hotél Sederhana, sarérét katempo di pakarangan hotél aya awéwé maké pakéan pararungsat keur digéndéng ku lalaki tengah tuwuh, asa wawuh, ditelek-telek. Gebeg. "Ésiiih...?" ngagerendeng, rada ngageter. Karasa aya anu oyag-oyagan dina haté.

YARGO

Kénging Tiktik Rusyani
Dipidangkeun dina lapak 23 Oktober 2014 15:02:57

Manéhna, lalampah ka basisir. Rék nyirnakeun pikir. Mamawa tatu nu raca na dadana. Salaksa kapeurih pating jorélat milaraan. Pateuh deui, sanggeus kabéh rasa tamplok teu nyésa. Kanyaah jeung kacinta, teu bisa meruhkeun lalaki nu dipikadeudeuhna.

Nénéangan sayang, geusan pangreureuhan. Hayang nu satia nepi ka mangsa layung hibar na wanci sareupna. Mikasono dada dampa panyarandéan mangsa tunggara. Teu timu. Teu kawénéhan panggih jeung jirim nu mikahéman.

Manéhna, cunduk ka basisir. Laju nitipkeun ringkang jeung kalangkang cidra kana lambak nu ngagalura. Sugan kabawa ka jauhna. Hayang lita. Taluk, moal hayang deui dijajah tresna.

Peuting turun dibaturan purnama. Nu sungkawa ngagorowok satakerna
“Lalaki satiaaa…, geus euweuh dikieunaaa!” Bluk nyuuh kana kikisik, diteumbagan létah ombak nu patingsiriwik.

Kacengkatkeun ku sora nu ngaguruh. Panonna nu halimunan mencrong kana lampu nu patingborélak hareupeunana. Aya nu leumpang ngadeukeutan.
“Kuring, Yargo!” Gep kana cangkéngna. Laju mumbul muru cahaya nu ngaguliweng luhureun sagara.

JURIGNA

Kénging Lies Tjandra Kancana
Dipidangkeun dina lapak 23 Oktober 2014 14:34:09

Imah kuring gede, 400 meter persegi , dua tingkat.
Hiji poé Abah Olot nganjang. Barang sup téh luak-lieuk ka jero imah, duka hélok ku legana, da siga nu kerung, tuluy nyarita kieu :”Ieu bumi kedah diparancahan upami henteu nu ngageugeuh didieu bakal ngaganggu”
“Diparancahan kumaha Abah?”Kuring panasaran.
“ Hoyong disuguhan kopi ABC, gepuk, peda ,sambel, beuleum peuteuy. sayur asem sangu pulen, kabita cenah”.
Kuring reuwas, kamari dahar siang téh persis nu ku Abah Olot disebutan,
Isukna kuring masak nu dipesen ku Abah Olot.
Geus bérés ku kuring di wadahan, di teundeun hadapeun dapuran awi koneng, geus kitu kuring balanja ka Indomart
Balik balanja, dihandapeun awi konéng aya nu keur cingogo, buukna gondrong, gimbal, buligir hideung, awakna kandel ku daki, keur cecelebekan wé dahar susuguh téa !.
Tayohna, kuring poho ngonci pager. Nu gélo teh asup ka pakarangan.
“ Euh éta geuning jurigna téh”
Kuring seuri sorangan.

INPO JONGKLOK

Kénging E Sopiyudin
Dipidangkeun dina lapak 23 Oktober 2014 14:11:48

"Tah di dieu, yeuh. Tahrim ditéangna?" ceuk Si Gandul bari mémérés bungkusan handapeun tangkal waru. Satadina horéam, ilubiung ngimpo téh. Ditangkal waru, nu barala. Hieum jeung gemet matak sanget. Ditambah dapuran awi meredong. Haruuh.

Séor, séor. Angin sing saléor. Nébak tatangkalan. Rekét-rekét, régang awi diaradu. Dorokdok. Dahan penggas. Nyecep. Ngundang rasa sieun nu rosa. Rey ngarey. Pating puringkak puriding.

Clak clak. Hujan girimis. Ngeprisan. Tiris nyecep. Huntu noroktok. Suku nyorodcod.

Ciak-ciak. Anak hayam ciciakan. Allahu Akbar.. Totondén nambahan. Ngadeukeutan Si Gandul. Bari culang-cileng, rumasa borangan. Pas geus deukeut.

Gusti.. Si Gandul jadi bodas bajuna. Buuk ngawigwig. Cicirihilan***

DONGÉNG NYOO BULAN

Kénging Idham Hamdani
Dipidangkeun dina lapak 23 Oktober 2014 13:37:33

Aya tilu budak keur nyanghareupan bulan. Nu kahiji bulanna sagedé batok. Nu kadua sagedé nyiru. Ari nu hiji deui mah teu apaleun lamun bulan nu manéhna téh sagedé batok. Manéhna hayang nyoo bulan anu keur disanghareupan ku budak nu kahiji. Sabab ceuk manéhna asa bangun resep mun nyoo bulan nu sagedé kitu.

Bakat ku hayang manéhna ngomong ka budak nu kahiji, nginjeum cenah. Tapi teu didéngé. Manéhna nyarita leuwih tarik, budak nu kahiji ngised ngajauhan. Manéhna ngagorowok ménta dibéré nginjeum, tapi nu dipénta kalah nonggongan. Tungtungna ragamang leungeunna rék ngarebut bulan, tapi diképéskeun ku nu rék direbut.

Nyel keuheul. Meni kabina-bina teuing, cenah, pilakadar nginjeum. Ti mimiti harita manéhna gilig moal nyoo bulan nu sagedé batok. Cadu tah!

Barang ragamang kana bulan manéhna sorangan, kakara sadar bulanna ogé sagedé batok. Bulan dilésotkeun sapada harita. Cadu aing nyoo bulan sagedé kieu, cenah.

Rét ka budak nu kadua. Nu dirérét ngejat ngajauhan.

GARONG KAHOT

Kénging Hadian M Sulaeman
Dipidangkeun dina lapak 23 Oktober 2014 12:58:59

Wanci haliwawar. Meujeuhna sararé tibra. Di hareupeun wangunan bank nu kasohor bonafide. Si Codét jeung Si Rawing, dua garong kahot. Ngintip, ngatur stratégi. Panonna mencrong ka satpam, nu lelengutan di jero pos jagana. Saeunggeus sapuk. Duanana lumampah. Leumpang patutur-patutur, teu nyirikeun boga niat jahat. Anjog ka hareupeun pos jaga. Si Codét langsung asup, kabeneran pantona méléngé.

"Kang, seja tumaros. ATMna aya artosan?" Satpam kagareuwahkeun, "aya, kumaha Pa, teu tiasa nyandakna?" témbal satpam, gigisik panon. "Muhun. Ti tadi nyobian, ngadon keuheul!" Si Codét nyéréngéh seuri. "Cik, cuang cobian!" Satpam cengkat tina diukna. "Mangga!" Si Codet ngiceupan Si Rawing.

Di rohangan ATM. Satpam ménta kartuna. Si Codet rikat ngodok saku calanana. "Angkat tangan kéhéd!" nodongkeun bécéng. "Dooor!" kaméra CCTV, ditémbak ku Si Codet. Di jero pos jaga, Si Rawing ngamuk. Ngababuk kaméra CCTV maké linggis.

Wanci balébat. Duanana ngaléos ninggalkeun TéKaPé. Mawa hasil nu mucekil. Teu poho ngabahanan duit roko, kanggo satpam.

LEBAH TANGKAL WARU

Kénging MUKHTAR ADAM
Dipidangkeun dina lapak 23 Oktober 2014 12:50:50

Ti soré kénéh hujan ngecrek. Pagawéan tacan bérés kabéh. Mandor nitah kudu dianggeuskeun, méh isukan tinggal ngiangkeun ka Pabrik. Nu maretik entéh geus mariang kabéh. Rasa simpé jeung nebak angin nambahan kakeueung. Peledug udud disengeut deui, keur ngaleungitkeun katiris. Hujan kalah beuki gedé. Bérés pagawean, hujan mimiti raat. Kuring turun lempang, mapay dapuran kebon entéh, nuju ka jalan gedé. Seuneu obor kekelecésan katebak angin. Lebah simpang jalan, ngagebeg, kuring reuwas. Aya sora awéwé nanya. "Naha Kang nembé.mulih?" Ceuk nu nanya. Dirérét nu nanya teu katémbong jirimna. puringkak bulu punduk carengkat. Kulit beungeut asa kandel. Ngagidig leumpang digancangkeun. Ti kajauhan katempo imah Mandor. Pas palebah tangkal Waru. Cikikik Sora nu seuri, terus ngalengis ceurik, bari ucang - ucangan dina dahan waru. Kuring teu walakaya, punduk asa beurat. Tungtungna ngorondang muru golodog imah Mandor. Can ogé nepi. Ti kolong golodog anjing nyégag rék ngarontok beungeut. Teu inget deui, kuring terus ngalengerek.

KAHURUAN DI KEBON JATI

Kénging Ai Wawang Halimah
Dipidangkeun dina lapak 23 Oktober 2014 12:48:31

Ngahaja milih binih teu padu binih. Éstu binih petingan meunang peresun ti pabinihan léngkob Cilampuyang. Ceb, tataneman di lamping Pasir. Leuweung sanget, panonoban jurig usring. Keun, sugan pelak ayeuna mah ngari.
Ray poé, ganti minggu. Pepelakan ngarandakah renung sirung. Cur, cai jampé ti cikahuripan kaliwonan. Cai anti werejit, panyinglar ruruhit. Tangkal ditatap diusap, ditiupan pangharepan.
Usum katiga entak-entakan. Barudak jigrah arulih babancakan. Sawaréhna papasakan liliwetan. Cekés, gur, cakakak. Cekés gur, barakatak. Budak nyekéskeun korék, surak. Ajrag-ajragan, atoh ningali tingburicak dina jarami. Cekés, siet, jarami kaanginkeun. Gur, seuneu hurung léléntaban. Barudak lumpat sakaparan-paran. Saséak jarami anu ngampar handapeun jati, ledis ngajadi lebu. Bareng runtuhna saung rata jeung lemah.
"Sawios, tamaha barudak. Acan harideng!" 'Nu sasadu katara bungah. Beungetna 'nu sepa getihan deui. Gabrug. Tangkeupanana, nyambuangkeun ambeu 'nu sarua.
Cur, ngijih mawa iber ti sawarga. Kebon jati halughug régangna ngoétan langit.

KAHAYANG

Kénging Irman Nurhapitudin Dimyatié
Dipidangkeun dina lapak 23 Oktober 2014 12:46:26

Bah Tobi'i anteng menekung. Tasbé muter geus réwuan kali dina dampal leungeunna. Peuting ieu namatkeun puasa mutihna nu ka opat puluh hiji poéna. Manéhna soson-soson ngawirid. DIrarasakeun. Dibayangkeun. Ditetepkeun dina haténa.
Kira-kira wanci janari leutik. Kolébat aya nu datang. Ngajega hareupeun nu keur sila. Hiji aki-aki nu kacida sepuhna. Raksukanana murub mubyar. Hurung. Hérang ngagenclang kawas tarang nu mikmin.
Cedok Bah Tobi'i nyembah. Haténa ratug tutunggulan bakat ku atoh kadatangan Sang Begawan Banyu Sétra.
Pok anjeunna tumaros, "Tobi'i hayang jadi naon anjeun téh nepi ka poho kana sagala rupa?" Sakedapan Bah Tobi'i hareugeueun. Tapi teu lila manéhna sadar. "Teu pindo damel, Pangersa. Uingah hayang jadi deui BUUK jeung HUNTU wé," jawabna bari tungkul. Barakatak Sang Begawan gumujeng. "Geuning sanasib jeung kula, Tobi'i..!" saurna bari ngereles duka ka mana.