Cigunung, Lukisan kénging Yus Rusamsi
Update: 25 April 2015 17:50:16
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Kemis, 23 April 2015 13:53
Andri Sukma Varoga: " Sampurasun,, sim kuring hoyong diajar basa..."
Ahad, 12 April 2015 13:11
Cocolok Raoz: " Sampurasun.... ngiring ngiuhan keudap... di luar panas ngabentrang kana taar......"
Rebo, 08 April 2015 21:39
Agni Rizkiani: " Assalamu'alaikum Bade tumaros, kumaha carana supados kamus sunda na tiasa diangge? Da tos dicobian teh sesah..."
Jumaah, 27 Maret 2015 17:12
You Ghee Dhe End: " gimana cara mengartikan bahasa indo ke..."
Saptu, 07 Maret 2015 19:25
Kang Roy Ambon: " Sampurasun.. Sim abdi pituin urang Sunda, tegesna teureuh Sumedang. Kalintang hoyongna diajar Miksi, manawi kabiruyungan hoyong aub di ieu rohangan (FBS). Hatur nuhun kana..."
Jumaah, 27 Fébruari 2015 14:31
Alex: " assalamualaikum,, hatur nuhun parantos ditampi ,, sm kuring hoyong diajar guguar , pepedar ku basa sunda kalayan bade guguru , tatalek kanu tos tiasa ,, hatur nuhun ka sadayana ,,,..."
Kemis, 08 Januari 2015 15:32
Sukanda Subrata: " nepang sim kuring Sukanda urang cirebon anu hoyong diiajar nyariios sunda.Sadidintern mah ngasuh murang kalih we.Pun bojo hiji pun anak dua.hoyong lebet fikmin sunda naha tiasa..."
Saptu, 27 Désémber 2014 16:44
Bundana Duo Mojang: " Assalamuallaikum wr'wb,,,,,hatur-nuhun pisan ka Bpk Kuncen fbs anu tos nampi sim kuring jnteun wargi fbs,,," sim kuring leuga manah tiasa di ajar seueur ngaos bahasa sunda sanaos sim kuring nuju buburuh di Negri deungeun mugia nambih seueur saderek,,,nambih elmu,,, nambih ginclong'na uteuk balas di asah ku fbs hehe wassalam'uallaikum wr..."
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...
#
Istilah flash fiction mimiti aya taun 1992 tina judul buku antologi nu judulna Flash...

CIMATA USTAD

Kénging Aan Abdulloh
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2015 16:11:52

Réngsé solat Ustad Ohim ngadekul wiridan. Husu. Wiridan digerembyengkeun. Kareungeu najan teu pati jelas.
Wiridan tutas, laju ngadu'a. Du'a cawérang. Ukur duaan nu ngahaminan. Tungtung-tungtungna mindeng ngeplos. Ngahaminanna tinggaleun. Ki Asim nu tawéhwoh geus kurang déngé. Anapon Oding énya gé ngora, haré-haré.
Ustad Ohim sorana beuki peura. Dareuda. Aya nu nyelek na tikorona. Piceurikeun.
Ras, inget mangtaun mangsa ka tukang. Tajug ngagerenggeng. Sahéng ku nu ngahaminan du'a.
Du'a tutas. Ustad Ohim medal sila. Cimatana témbong nyalangkrung. Ki Asim jeung Oding cung-cong sasalaman.

Ki Asim amitan. Rarampayakan muru panto tajug. Jrut, turun. Mulang dicaangan layung sésa.
Ngarikeun Ustad Ohim jeung Oding.
"Ding, asa beuki suwung tajug téh nya?" Ustad Ohim muka wangkongan.
"Enya, Kang." Oding némbalan. Pondok."
"Na geus teu daraék solat jeung ngadu'a berjama'ah kituh jalma téh?"
"Biheung ari solatna mah, Kang. Ngan ngadaru'a mah masih kénéh."
"Baruk? Nyaho ti mana, Ding?"
Kusiwel, Oding ngaluarkeun HP tina sakuna. HP diaktifkeun.
Tak tik tek, keypad dipencétan. Ditémbongkeun.
Ustad Ohim colohok. Nyéréngéh. Ngagakgak. Cirambayan.

DINA LEGÉNDA

Kénging Dewi Mentari
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2015 15:23:23

“Bu, saurna kanggo Story Télling téh témana digentos?” Doni, nu keur ditungguan téh ngoronyoh datang.
“Nyaéta atuh. Panitia téh meni ngagampangkeun pisan. Sakitu waktu nyantek kieu. Ih, protés gé teu dianggap.”
“Kumaha atuh?”
“Nya kumaha deui. Karunya barudak ongkoh.” pasrah, “Urang ngonsép deui. Téma ayeuna mah legénda cenah. Ké bubar sakola nya!” unggeuk.

Reugreug ngalatih barudak téh ari jeung manéhna mah. Guru ngora, pinter, jeung daékan. Ideu-ideuna galahar deuih.
“Pami témana legénda mah, atos wé Tangkuban Parahu, Bu.”
“Teu anéh atuh.”
“Mending nyandak nu tos dipikawanoh. Tapi alurna dimodif. Properti sareng kostum diluyukeun sareng téma.” Sumanget. Jempol diacungkeun tanda satuju.

Saminggu latihan ampir unggal poé. Ayeuna latihan panungtung. Ningali hasil jeung sumanget barudak, kacapé asa kaubaran.
“Saé nya, Bu.” Doni nu diuk gigireun ngoméntar. Dijawab ku unggeuk.
“Tos lami abdi hoyong janten Sangkuriang.” ngagerendeng, “Ibu nu janten Dayang Sumbina.” tuluyna.
Laun. Tapi atra ‘na pangreungeu.
.

RÉINKARNASI

Kénging Bune Upik
Dipidangkeun dina lapak 23 April 2015 21:33:55

Ngajanteng di buruan Mayasari Plaza. “Antosan, nuju parkir,” cenah. Dulugdugdag, élékésékéng. Jol, dipelong, hareugeueun. Gusti, dedegna, teuteupna, imutna, nyeplés manéhna nu geus dikubur jeroeun dada. “Damang?” Pokna. Teu wasa némbalan, ukur manjurkeun imut. Lir munding diténdok, nuturkeun ka tempat parkir, sup kana mobilna. Dius muru ngalér.

Paheneng-heneng. “Dupi bubur Kaléktoran aya kénéh di kieuna?” Muka obrolan. “Aya,” cekéng. Gusti, ka mana uing nu biasana galécok? Ah, ngérakeun pisan! Piraku ngadadak kemba kieu ieu téh? Hadéna surti, miheulaan galécok. Uing teu éra teuing. Tapi ceuli leuwih rebing kana sorana, lain kana naon nu diobrolkeunna. Sorana, seurina, duh naha sarua?

Kalangsari geus kaliwat, parat ka Karangresik, anteng galécok. Ukur mairan ku kéom, jeung maling teuteup. Dulugdugdag beuki rosa. Ah, sebel, sebel, jadi poho kana nu rék dibadamikeun. Mobil eureun, kapegat macét. Leungeunna nungkup leungeun uing. “Nyarios atuh,” cenah. Ngalieuk, neuteup. Gusti, katumbiri dina teuteupna, dina imutna. Kembang ligar jero dada. Éndah, kacida.

DITEULEUMKEUN SÉTAN

Kénging Emalia Ilyas
Dipidangkeun dina lapak 23 April 2015 19:25:05

"Bongan teu tiasa diélingan atuda!" karasa usap deudeuhna. Samangsa kuring rambisak dina keukeupanana. Ceurik ku kanyeri. Asa diteungteuingan. Geus tilu kali karaheutan ku bebengok nu ngaranna lalaki. Bangsat kabéh sugan mah. Euweuh nu ngaranna wareg cukup ku hiji. Sétan kabéh lalaki mah! Kurang kumaha kacinta, kanyaah, katut kaawak-awak disérénkeun. Dasar anjing belang! Sagala katugenah budal dina lahunanna.
"Heup! Heup! Tos jep ah! Keun nu tos kalangkung mah tong diémut-émut!" pokna, imut. Nyengkatkeun gado. Ngusap deudeuh cimata nu nyurucud. Gabrug kuring nangkeup, tipepereket. Manéhna ngusapan tonggong. Ramo-ramona ngélékéték punduk. Laju kana buuk. Celengok nyium pipi, mapay kana ceuli..., biwir! Nungkup inghak jadi hégak. Manéhna nuyun ka kamar. Teu wasa nolak. Kaburu karungkup ku napsu keur nutupan raheut nu nyeri.
"Ulaaah...," kuring humarurung.
"Ssst, urang silih landongan. Pan urang sami-sami pacundang cinta," haréwosna haroshos. Duaan teuleum dina sagara. Jelegér! Aya ombak neumbag jandéla kamar.
"Anjirrr, lésbong geuningan!" kedepruk, gorobas!

HAJAT BANDUNG

Kénging Eni Setiani
Dipidangkeun dina lapak 23 April 2015 15:50:24

"Bandung jadi leuwih éndah!" puk-pok saban jalma nu geus ningali kaéndahan Bandung, dina raraga mapag Konfrensi Asia Afrika.
Nyi Éha jeung Mang Jum'an, panasaran. Kencling, arindit. Ngajugjug kota Bandung.

Anjog ka nu dituju, maranéhna hookeun. Jalan Asia-Afrika jadi éndah. Bandéra tingkélébét, trotoar dipapaés ku pot kembang nu baradag. Korsi nu asup diuk duaneun, encal-encalan. Tangkal kai nu badag, ditundaan anggrék nu keur karembangan. Poster persidén ti saban nagara ngeuyeuban mapaés sisi jalan.
"Éndah nya, Kang? Lamun salawasna kawas kieu, julukan 'Bandung Kota Kembang' luyu pisan!" ceuk Ny Éha, panonna terus niténan sabudeureunana. Geus ngarasa cukup jalan-jalan, maranéhna mulang.

Peutingna, malem Juma'ah. Tanggal 24 April, panceg jam satu, aya nu ngagebur ti beulah kalér. Ti puncak gunung Tangkuban Parahu. Sorot panonna nyumirat, bagja. "Warga Bandung...! Poé isuk, kula jadi diistrénan...!" Laju Dayang Sumbi ngebutkeun karémbongna. Bray! Hiji raray pameget, ngalangkang di langit sabudeureun Bandung.

KUNCÉN SUMUR TUJUH KAPIHAPÉAN

Kénging Rohendi Pandeglang
Dipidangkeun dina lapak 22 April 2015 13:47:54

Langit Banten ceudeum. Gunung-gunung nyarumput, pihujaneun ngagarayot. Jukut singkuniang harudang, dina jajalaneun ka Sumur Tujuh. Kupédah arang katincak kunu jarah. “Padahal Mulud, tapi suwung, kapegat banjir kituh?” gerentes Abah Kuncén.

Béh kalér; kadeueleu ngaplakna cileungcang di Batawi. Béh kidul; Cibungur, Ciujung lébér, ngeueum imah-imah sisieunana. Doang biasa, ukur nyésakeun érang-érang jeung suhunan. Pangeusina jarojong baé. Teu humaregung aringgis kacaahan. “Panén Mie instan jeung Air Mineral deui yeuh!” cenah.

Aya nu geugeuraan muru Sumur Tujuh. Bikang-bikang silih tegeran.
“Abah... mihapé anak, tuh palid na cileungcang, ka Batawikeun” ngalimba.
“Ari daria saha jeung deuk kamarana kitu?” gasik nalék.
Tacan kaburu dijawab, nu mihapékeun ngarajlot ka Sumur Tujuh, maruntang kana tungtung pelengkung katumbiri warna-warni.

Abah ngarérét ka lebak. Bréh… walungan umpal-umpalan.
Hiji tolombong angkleung-angkleungan ka Batawikeun, eusina gogoaran.
“Pamuga sing jadi jelema céng, lawungkeun kahayang Ciung jeung Wanara!” Dina jajampéanana, Abah nyelapkeun rasa jeung kahayang, kana orok nu rék ngalalakon.

Jleg… pamingpin.

LALAMPAHAN PEUTING

Kénging Syarif Zainal Äbidiñ
Dipidangkeun dina lapak 22 April 2015 08:20:28

Najan hujan ngaririncik ti soré mula. Mamat teu ieuh ngarasa wegah. Rap, maké jas hujan nu tatambalan. Ceg, kana lampu sénter nu satia maturan. Manéhna leumpang mapay-mapay erél karéta. Tirisna hawa teu ngajadikeun Mamat ngarasula. Ukur dicaangan ku cahaya sénter. Panonna niténan sambungan beusi jeung baud, bisi aya nu robah.

Sanggeus leumpang satengah jam, Mamat ngarempod. Saprak kajadian tabrakan karéta, manéhna kakara deui ditugaskeun ka jalur ieu. Beuki deukeut ka tempat tabrakan, haténa beuki ringrang. Teu ku hanteu deuih, lampu sénterna ngadadak pareum.

Di hareupeunana ujug-ujug aya karéta ngabagug. Mamat kasirep, sukuna ngaléngkah sorangan. Di jero gerbong geus loba panumpang. Kabéh tarungkul, taya nu ngomong. Piriwit disada, karéta mimiti maju. Mamat ukur wasa calangap, basa para panumpang taranggah. Mamat teu bisa nyoara, sumawonna ingkah. Sabot kitu, torojol jelema ti gerbong séjén, leungeunna ridu ku babawaan. Bari sésélékét téh biwirna teu eureun bacéo, “Cangcimén...cangcimén...! Kacang, koaci, peremén...!”

KATUMBIRI DI KUTAMAYA

Kénging Ai Wawang
Dipidangkeun dina lapak 21 April 2015 19:24:04

Béak Gending, méngkol ngulon. Ngarandeg, sakedapan. Jalan Kutamaya. Sagalana geus robah. Taya pasawahan. Taya lapang badminton.

"Capé?" song, anduk leutik. Buntut kudana oyag basa manéhna unggeuk. Taya sagurat ogé imut. Tayohna manéhna can sugema latihan.
Ngalungsar sisi lapang. Manéhna nyoloyong ngadeukeutan. Gék, gigireun. Selengsengna neumbag haté 'nu lalambakan.
"Iraha mulang, San?"
"Minggu payun, pameng ujian!"
"Latihan minggu ieu mah bonusan nya?" Ngaharéwos. Adek naker. Eundeur jajantung 'nu karék waé kareureuhkeun, ketugna dua kali biasana, basa nyeungseung hariguna teu ngahaja antel. "Enya cuang ngasakeun smash!" Cekéng.

"Nay, tong ngaruksak turunan. Apa apal pisan, anak saha Sandi di lemburna. Masing adug lajer tipoporosé ogé. Tujuh turunan geus dicorét beureum!" Kapireng pisan.

"San...!" Jeduk.
"Punten, kokna Um!" Budak rumaja, malas taunan. Nyolongkrong nyokot kok. San? Taya sagurat ogé imut. Tapi sorot socana 'nu cacarita. Tingbarasat mangpirang warna, nutug ketug jajantung 'nu dumadak asa apluk-aplukan.

TEMPAT KALAHIRAN

Kénging Zainaldy Zainal
Dipidangkeun dina lapak 25 April 2015 16:00:51

"Sujang..., éta ulah maén teuing PS atuh! Menggeus, geura saré ka ditu..., isukan rék sakola apanan...!" Bi Acah ngagéréwék ka anakna anu keur tonggoy maén PS.
"Enya, ké keudeung deui, Ma..., kapalang, yeuh!"
"Beuh, diajar mantangul geuning?" gidig. Jetrék, Bi Acah mareuman PS.
Anakna baeud. Biwirna luwa-lewé.
"Tapi hayang diparéndé uingna, Ma! Jeung lamun uing geus saré, ulah ditaringgalkeun!" anakna olo-olo.
"Enya, buru!" Bi Acah némbalan singket. Sup, ka kamar anakna. Maréndé.
Saenggeus katempo anakna pules, Bi Acah ngeteyep kaluar ti kamar anakna.
"Kang..., hayu atuh, buru!" ceuk Bi Acah satengah haharéwosan ka salakina anu keur lalajo tipi.
Teu ngahésékeun. Salakina cengkat tuluy ngaléng Bi Acah ka kamar. Karék ogé nepi ka lawang kamar, anakna norojol. Kaluar ti kamarna.
"Wayoh...! Cenah moal naringgalkeun..., rék ka marana éta?" anakna jebéng. Rék ceurik.
"Har..., naha saha nu rék ninggalkeun ilaing, Sujang? Bapa mah ukur rék nempo tempat kalahiran ilaing harita!"

JADOL

Kénging Boy Culamega
Dipidangkeun dina lapak 25 April 2015 14:31:02

Gulinggasahan, peureum teu reup, hatè pating barasat mancawura, pipikiran teu matuh, peuting ngembat panjang asa teu manggih hujung.

Lapat lapat sada wahon ngabangingik munggah tanjakan ngahing-hing kabeungbeuratan, ngareuy kana hatè Bah Oyong nu masih angger nyileuk.

Sèsa ambeu haseup parukuyan di tangkub aseupan karasa nyesek kana dada, manèhna nyangkèrè dina peuting nu ngan saheulay dumèh peting ieu pamungkas lalampahan.

Sèrèdèt aya rasa nu ngalebèrèh, seblak ras ingèt kana kaayaan hirupna lir batu aji nu bencar taya araheun.

Peuing nu jadi patok katangtuan yèn ilapat datang:

Ngagerentes kana kekendangan hatè pokna.
"Cokot ku manèh watu aji sahandapeun dulang"
Gorèhèl batu hideung rumeuk di raramat rengat, taya komara.

"Jadol teh!, hanas hèsè capè.

Na, ari balanja bet aya nu mercaya dagangan jeruk satreuk.
" pèk dagangkeun, muga bisa ngajadi bapa keur barudak jeung imam dina rumahtangga".
"Panuhun, duit anjeun baris mulang gembleng taya codèka"
"Bral".

CEUK EMA GÉ

Kénging Iim Maryati
Dipidangkeun dina lapak 25 April 2015 13:27:02

"Ma..Tétéh badé ka Mamah nya.." Asa sono, kanu jadi indung.
"Entong ah téh, tos soré." Ema nyaram.
"Wios atuh ma, pan sakola libur." Sagala alesan dikaluarkeun.
"Nya jung atuh, ari maksa-maksa tingah. Ngan Ema taya jang ongkosna."
"Wios ma da gaduh, sajalanneun." kuring bungah. Laju ganti baju, ngantongan salin.

Elf jurusan Lédeng teu pati pinuh, méré ongkos dua rébu dipulangan lima ratus- lamaran kènèh harita mah. Apaleun kuring budak sakola. Ti Lédeng nyambung angkot warna biru. Règ mèmèh Pasar Sederhana.

Karèk nepi ka buruan, Bu Ika tatangga kontrakan Mamah kaluar. "Neng..Mamah Neng nagè da ka Jawa. " Ka lembur salaki Mamah meureun.

"Ngineup heula wé atuh nèng di ibu, tos sonten kieu." Kuring nganuhunkeun, laju leumpang mapay jalan Sukajadi terus ka kidul. Cimata teu eureun maseuhan pipi. Hawar -hawar kadéngé sora adzan magrib. Teu karasa geus nepi ka kampus IKIP. Gék diuk na bata pager, bari neuteup duit dua ratus pérak, pamulangan angkot biru.

BANGKONG KORODOK

Kénging Rifa Umun Nisa
Dipidangkeun dina lapak 25 April 2015 12:19:21

Tilu sobat kémping ka Gunung Puntang. Di gerbang panggih jeung kuncénna.
"Kadé, ulah nincak bangkong korodok!" talatah panungtungna. Bring, tilu sobat, muru kolam cinta. Laju gura-giru nyieun ténda jeung durukan. Tirisna peuting teu nyieun tilu sobat éta eureun garogonjakan jarojogédan. Teu kahaja Si Amad nincak bangkong korodok nepi ka bituna. Kitu deui jeung Si Diki. Duanana kaduhung pisan. Laju bebeja ka Ki Kuncén.
"Baé da eunggeus! Tarimakeun wé, cu...!"

Sabulan ti harita méh bareng, Ahmad jeung Diki pangantenan. Teu bisa majar kumaha panganten awéwéna goreng patut kacida. Babales ti si Bangkong korodok téa. Geseh saminggu giliran si Soni nu pangantenan. Dua sobatna teu nyangka pamajikan sobatna geulis kacida.
"Heueuh bajga manéh mah, gedé milik!" ceuk Diki nepak taktak sobatna.
"Ari Tétéh naha daék ka Si Soni?" Ahmad panasaran.
Nu ditanya ngaheruk "Nyaéta abdi téh, baheula pernah nincak bangkong korodok!"***

ANGGRAENI

Kénging Mulyadi Jtl
Dipidangkeun dina lapak 25 April 2015 11:26:19

Aya nu ngomong, hirup ibarat jalan nu panjang, ti mimiti leumpang nepi ka akhir léngkah, kabéh dicatet ku Rokib Atib eweuh nu kaliwat. Dina perjalanan ngan aya dua tujuan, Allah dina bebeneran, jeung setan dina hawa nafsu atawa kasalahan.

Kupanjangna jalan hirup, gunta ganti nu marengan tiap léngkah, aya nu sakeudeung, aya nu lila, aya ogé nu kadang bareng kadang misah. Masing-masing boga carita. Kawas anjeun, nu kungsi hadir dina léngkah hirup kuring, basa ngaliwatan jalan rumaja nu pinuh kembang-kembang cinta, Anggraeni.

Mimiti panggih, eweuh nu istimewa, kuring jadi pembicara, anjeun jadi peserta pelatihan hiji organisasi kawas mahasiswa/i lain. Ngan rada beda sanggeus sési tanya jawab, ajeun nanya perténtang, cara ngomong, sorot mata, jeung eusi nu diucapkeun, anjeun jadi istiméwa, Anggraeni.

Tidinya, jadi loma, loba waktu anu kapaké jang anjeun. Loba ngobrol kahirupan, loba ngobrol tentang Tuhan, Anggraeni. Hiji waktu, anjeun ngomong "Abdi sieun, kadeukeutan ieu nimbulkeun rasa nu salah". Kuring ngajawab "Ieu lain salah urang, urang aya sabab Adam jeung Hawa nyieun salah, lain salah ibu nungandung tapi salah bapa meletakkan burung". Anjeun katingali sedih, kuring ogé. Basa kudu sadar, kuring ngeus tunangan.

ÉMAN SI SAPI

Kénging Endang Rochimat
Dipidangkeun dina lapak 25 April 2015 11:07:22

Kabaya urut maké kamari masih ngagantung. Asa reueus ka diri sorangan basa narima panghargaan kapinton juara kahiji "Lomba Busana Kabaya", dina raraga miéling "Hari Kartini".
Aya dua kajadian waktu kamari miluan acara Kartinian téh. Kahiji waktu ngobrol jeung Pa Éman, Kapala Dinas, nyoalkeun naon sababna tara aya acara miéling yasana Rd. Déwi Sartika? Lamun niténan lalakon hirup dua tokoh êmansipasi ieu, malah asa rada onjoy nu ti Jawa Barat, nyata joangna lain ngan saukur tulisanana. Ceuk kuring kitu ogé. Si Bapa Kapala téh ngajawabna énténg, bongan cenah can aya presidénna urang sunda!
Kajadian kadua, waktu narima piala di panggung. Nu masrahkeunana Ibu Kapala, rérés sasalaman terus cipika-cipiki. Bapa Kapala gigireunana milu sasalaman, ngan waktu pataréma leungeun, ramo diutek-utek. Teu kitu wungkul, éta ku wani ngajak cipika-cipika bari jeung rada lila. Emh, bener-bener lalaki miyuni sapi.

NU NAPSU KAGILA-GILA

Kénging Abahna Ji
Dipidangkeun dina lapak 25 April 2015 09:47:25

Pasosoré. Layung mubray minuhan langit. Manéhna jongjon ngadaweung di hiji taman. Torojol sobat dalitna nyampeurkeun. Gék diuk gédéngeunana. Nyéréngéh seuri, nénjo manéhna jiga nu bingung.

"Sok resep uingah, ningali manéh téh!" ceuk sobatna
"Resep kumaha?" manéhna némbalan.
"Heueuh... resep ningalina wéh!"
"Iiih, teu puguh... resep ningali keur kumaha?" manéhna kerung.
"Keur kieu gé uingah resep. Komo mun manéh keur kitu, leuwih resep!" sobatna ngagakgak.
"Ajiiig aaah, lieur ngobrol jeung singa mah!" manéhna baketut haseum.
"Tah, komo mun geus ngomong kitu... uingah leuwih resep!" sobatna beuki ngagakgak.
"Meunggeus singaaa, lieur ngobrolna ogé!" manéhna molotot.
"Nya, atos... da uingah sakieu gé geus resep! Komo mun sakitu, leuwih resep!" sobatna nyéréngéh.
"Dasaaar singaaa! Ngobrolkeun naon ari singa?" manéhna beuki molotot.
"Heueuh... ngobrolkeun manéh, uingah resep!"
"Resep béh manana, ari singa?"
"Béh dinya uing resep. Béh ditu komo leuwih resep!"
"Aaarggghhh," beungeutna lir beusi atah meunang meuleum. Panonna burahay beureum. Cengkat... léos ninggalkeun sobatna.

PANCAWARNA JEUNG SAMAGAHA

Kénging Sanusi Ábdurrahman
Dipidangkeun dina lapak 25 April 2015 04:36:50

Hulang-huleng. Marojéngja. Ukur rumahuh jeung humandeuar. Jung ka kidul sugan aya keur panglipur. Suwung. Ka kulon ogé didongdon, wétan teu aya laratan, kalér kalah beuki réhé. Ahhh, gégétrét teu puguh rasa, sirah ngadak-ngadak ateul jiga anu Kaligata. Hayang ngejat ka nu jauh, bet bingung kudu kamana. “Na ari Agan kunaon, ti tadi teu daék cicing jiga hayam rék ngendog?” Ceuk Si Pancawarna. Ucing kukutan, nu keur cinekul melongkeun. “Pokona Ingah teu rido!” Ngadilak. “Nya teu rido téh teu rido naon? Anggur mah pangalakeun lauk keur uing, lapar Gan!” Pokna bari ngagalésan bitis. “Pan aya kénéh hulu Kidang na Téténong, manya geus béak deui?” Mureleng. “Béak Gan!” Peupeureudeuyan. “Ingah keur lieur ieu téh, bongan peuting ieu cenah Bulan rék katutup Samagaha,” Tanggah nempo Wiati, “atuh kapoékan Nini Uing di ditu?” “Tenang Gan, Uing rék ngabejaan heula Candramawat, sina nyieun durukan,” teu talangké. Nojalkeun suku tukang nu kacida wedelna, tuluy ngabelesat ngambah jomantara. Neuteup urut nojalna, walatra katingal jero pisan tapak sukuna. “kadé ulah sologoto hiberna bisi nabrak kapal!” Ngagorowok. Tuluy ngabaheuhay, nyokélan korong. Dikumpulkeun nepi sagedé peureup. “lumayan keur ngatepél Kidang, hakaneun Si Pancawarna.” Reup, Bulan mimiti katutupan. Mabra kalimpudan Samagaha. Célak-célak durukan mimiti ngabebela. Hareupeunana, Nini Antéh imut nempo Pancawarna jeung Candramawat keur silih udag.

RUSIAH BATU KI ASIM

Kénging Aan Abdulloh
Dipidangkeun dina lapak 25 April 2015 04:21:55

Dokter Odo leungeunna anteng nojokeun alat laser kana tarang baga Ki Asim. Matana manco kana layar monitor. Késang renung na tarangna. Méh panceg tilu jam, Dokter Odo teu eureun ngulinkeun pakakasna.
"Tos ayeuna mah, Ki." Dokter Odo ngarahuh miceun bangbaluh.
Sarung leungeun dibuka.
Ki Asim teu némbalan. Angger tipepereket peureum.
Alat laser pada mérénan ku perawat.
"Sok kulawargana titah arasup." Pokna bari ngalieuk ka perawat.

"Kulawargi Ki Asim mangga kalebet." Perawat ngelol na lawang.
Oding katut duduluranna gura-giru arasup.
"Ku...kumaha, Dokter?" Oding tumanya. Ngareumpeung. Haténa tagiwur nempo akina ngalempréh.
"SOP ngalaser tos dilaksanakeun, Yi. Kantun ngantos hasilna. Calikkeun wéh ayeuna mah Si Akina. Pasihan ngaleueut. Cihérang wé. Sing seueur! 15 menit nembé papangkeun." Dokter Odo méré wawadi.
Ki Asim pada ngabéyéng. Pupuringisan. Didiukeun. Dibéré cai. Cai diinum. Ngalekik.

Rohangan tempat ngalaser simpé. Kabéhan teu lalémék. Paromanna pinuh ngaremu kahariwang.
Waktu 15 menit karasa lilana ari didadago mah.

Tek! Waktu panceg kana 15 menit. Perawat ngasrogkeun pispot. Pispot alumunium.
"Papangkeun, Ki! Heujeunkeun!"
Ki Asim pada nyekelan. Bangun asa-asa ngaheujeun.
Cirrr! Kolontrang. Perawat gancang maké sarung tangan. Pispot dicapaan. Karampa. Geuwat ditémbongkeun.
Gerrr! Saeusi rohangan kaleprok. Ki Asim marahmay. Tinekanan kahayangna.
"Kantun ngawatangan, Ki." ceuk Dokter Odo bari ngajak sasalaman ka Ki Asim.

MORO BÈJA

Kénging Boy Culamega
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2015 23:37:18

Unggal ngudag bèja tara kajadian bener.
Siga bèja nu anyar ngadangong dina pangdèngè, yèn magahkeun di susukan Cijuhung kungsi ka panggih batu Safir Biru. Diburu báda salat Jumaáh.

Mapay jalan gangsiran, lèok ka kebon Kacang, montèng ngalèr ka lebah anyaman awi gereng,
muru turun tuturubun ka rantèan rungga ali musa.

Unggal cucuk nyeureudan awak barèd,
Lèngkah maripi gawir sèsa kabancuh leueur.

Bras ka lebah cadas punglak pangendonan oray kabiri, hara-haraeun.

Baragadal ngudar awak,
Ret, mangkèk hulu, dampal dilaan,
Brus ka leuwi bajigur, caina ngaguguntur karep, nyurulung nyangirah hilir.

Daun awi mèncos balati ngahieuman sapanjang lèor susukan.

Nu disaliksik teu timu, panèjo ngayap,
Batu tèh teu kalis panggih.

Gebeg, sora nyikikik, kasieun mulen kawani , bahu munggu puringkak nu ngadilen, lumpat ngabelesat ninggalkeun raga nu ngusey sosolèdatan, buah bitis maruragan.

Nyata, bèja mah lain boroeun.