Cigunung, Lukisan kénging Yus Rusamsi
Update: 22 Oktober 2014 08:30:13
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Salasa, 30 Séptémber 2014 00:41
Rubi'ah Adawiah: " assalamu'alaikum warahmatullah kularwargi sadaya, resep pisan ningal blog-na. eusina rupi-rupi anu janteun pangaweruh, mugia ngajanteukeun barokah tina elmu anu tiasa kamangpaatkeun. Aamiin..."
Kemis, 21 Agustus 2014 08:23
Intan Permata: " Asa lebet ka kebon kembang warna..."
Saptu, 16 Agustus 2014 12:32
Iwan Nurdiansyah: " betah, nambahan pangaweruh, utamina basa nu buhun, nu murwakanti, nu ngandung siloka,..."
Jumaah, 15 Agustus 2014 09:57
Dharma Lesmana: " Hoyong ngitun artikel, kamana..."
Kemis, 14 Agustus 2014 09:06
Alex Hasan Sapari: " Assalaamu'alaikum... Sampurasun...! Kalintang bingahna sim kuring tiasa gabung di grup FBS ieu. Aya sakedik pamundut; Rumaos bodo kana basa luluhur téh, utamina mah perkawis Undak Usuk Basa sareng cara ngalarapkeunana. Rupina upami di Tepas Fikmin ieu--di sagédéngeun Kamus Basa Sunda--di-postingkeun Undak Usuk Basa, tangtosna Tepas Fikmin téh janten langkung sampurna. Hatur..."
Rebo, 13 Agustus 2014 12:09
Aliayachoer: " ..."
Rebo, 25 Juni 2014 10:15
Mang Eboed: " Naha teu tiasa muka..."
Kemis, 12 Juni 2014 11:48
Ifunk Anker Karindink: " Assalamualaikum, wilujeng wayah kieu..."
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...
#
Istilah flash fiction mimiti aya taun 1992 tina judul buku antologi nu judulna Flash...

KA BAYAN ÉS BAJIGUR

Kénging Rohendi Pandeglang
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 20:18:45

Panon poé mentrang. Ka Bayan dagang bajigur. Panas dilawan. Haténa galécok méménta kana sungapan langit, sing turun pitiriseun.

Kasorénakeun beuki ngahéab. Doang ngahajakeun. Nu pimeulieun areuweuh. Tukang sop buah, laris manis kanu harayang tiis.

Sareupna, angger teu béak héab. Teu éléh géléng, Ka Bayan meuli és batu. Gujubar bajigur nu haneut ditiisan. Diasaan sorangan, "tah... tah... ahéng yeuh, és bajigur, anu héés kadeuleu jubur...!" hahariringan, ngasuh kakeuheul. Bajigur tiis mairan, ngalokan "aweu...aweu...aweu, haras...haras..." Ramé. Nu mareuli sop buah nyalampeurkeun. Ngariung pagelaran és bajigur Ka Bayan. Lang-lung ngalungkeun récéh. Ka Bayan jeung és bajigur beuki maceuh. Lang-lung jadi rébuan, lima rébuan, puluh rébuan, lima puluh rébuan, ratus rébuan. Ayeuh-ayeuhan.
Ger hujan badag, ngagebrét. Pangalungan teu kapulungan, lapur kabawa palid cileungcang.

Barang raat, aya nu nyalampeurkeun Ka Bayan. "Dua gelas Ka?!" "Tilu dibungkus Ka?!" "Dua gelas di dieu, tujuh dibungkus Ka?!" Raong.

Balik lumayan, bajigur tiis géh payu, ngagerenyem. Tepi ka imah, ngagakgak... duit pangalungan pabalatak dina kolong imah. Cileungcangan.

BUNGA

Kénging EMI MARYAMI
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 08:09:54

Lumpat. Lir séahna angin. Lumpat. Lir gulidagna cai. Teu miroséa nu keur umat-imut, seuri bungah dina tungtung korsi panjang hareupeun patamanan. Sorangan. Teu maliré nu keur ceurik kanyenyerian ngawut-ngawut buukna sorangan nu teu béda jeung ramat lancah satukangeun sarigsig kamarna sorangan. Reg. Gigireun kamar nu ceurik. Rekét. Lalaunan. Geumpeur. Nyampeurkeun nu melong kosong luhureun risbang. “HIV, Bunda…” ngadégdég ngacungkeun keretas nu titadi dikeukeuweukna. Kudupruk gigireun risbang. Nyuuh gigireun risbang. “Bunga…” geter sora satukangeunana. Sora nu kaluar tina biwir bapana nu ayeuna diuk dina korsi roda alatan kacilakaan sab harita keur diranggeum ku narkotika nu durjana. “Hampura, Anaking…” aya inghak karumasaan léwat saking mirig kedal ucapna. “Balikkeun kasucian Bunga! Balikkeun kasadaran bunda!” belewer keretas nu murag na lahunan bapana. Beretek. Jeblag. Lumpat. Lir séahna angin. Lumpat. Lir gulidagna cai. Ngaliwatan seuri jeung ceurik séwang-séwangna. Cekiiiitttt. Jedak. Wur.
“Bunga…” haréwos indungna neuteup kalangkang gupayna.

HIJI SUHUNAN DUA CINTA

Kénging Dadah Hidayat
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 00:53:47

"Gusti, kedah kumaha jisim abdi."
Saban janari, handapeun hiji suhunan, cimata murubut maturan namprakna dua dampal panangan. Poék haté nyarandé kana du'a. Alam ngusapan ku jemplingna. Nangtayungan kaweningan cinta awéwé nu dirungrum kabingung. Ésih.
Emh. Mun seug mamah sareng papah araya kénéh! Meureun moal nuturkeun Ceuceu. Moal kieu jadina.

Isuk-isuk, di méja makan, handapeun suhunan nu sarua.
"Majeng ka sapuluh taun, sepi."
"Sadayana lepat Ceuceu, A. Hapunten pisan."
"Mugi hiji waktos ceuceu ngartos."
Gebeg, reyyy! Hapa. Kecap nu ngaruntagkeun jiwa.

"Siiih!" ngetrokan panto kamar. "Saur Aa énggal! Bilih kasiangan!"
"Muhun, Ceu."
Bray panto. Hélok. Aya ku geulis adi téh!

Sidang. Tungtung kuliah nu diarep-arep ku saban mahasiswa. Lulus mulus cita-cita.
"Do'akeun nya, Ceu. Kahoyong mah cum laude."
Mobil disetater paneuteup ceuceu. Laju ngageuleuyeung tengtrem.

Peutingna. Nalika ceuceu ngundeur pucuk impian, panto kamar Ésih ngarekét. Belenyéh dua lambey imut birahi. Ngahiap duriat dina amparan rénghap seuneu.

PANJANG DURIAT

Kénging Deni Riaddy
Dipidangkeun dina lapak 17 Juli 2014 17:31:36

Asa ngimpén numawi! Tiasa sasarengan deui sareng Kang Nanang. Imutna. Teuteupna. Nu tadina mung ukur aya dina implengan. Sawangan. Kiwari laksana. Sapuluh taun kalarung, Kang Nanang nembrakeun kanyaahna. Abdi disuhunkeun ka Bapa. Tunangan. Ti harita ogé Nining teu weléh ngagoda. Ahirna mah abdi nyerah. Kang Nanang beuki nebihan tina haté kuring. Kang Nanang ngarangkep sareng Nining. Ti harita, Kang Nanang diicalkeun tina émutan sareng haté abdi. Minggu kamari. Tepang deui sareng Kang Nanang nuju bukber. Uihna, Kang Nanang ngedalkeun, hoyong ngajangkep sareng abdi. Teu diengkékeun. Dongkap ka rorompok, langsung nyarios ka Bapa. Diwidian. Énjingna nikah! Abdi sadar. Résiko nikah sareng Kang Nanang mah moal tiasa ngapimilik sagemblengna. Panasiban abdi panginten. Dengdem? Gusti! Mugi sing ditebihkeun tina rasa éta. Abdi kersa janten nu anom sotéh, pédah sareng Nining mah, tos dalit ti aalit, jadi batur sakasur di kosan jaman kuliah. Terang adat. Tara aya nu disumput salindungkeun. Ongkoh panjang duriat wé…

LABIRIN BUNGUR

Kénging Tatin tansah prihatin
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 22:16:05

Kasono anjeun, jeung kuring. Kasono nu teu nyoara
Ninggalkeun tapak guligah
Ngaléngkah tina lalakon nu teu maké naskah.
Di akhir peuting di tungtung simpé, ngaran anjeun terus ka éjah. Ngan anjeun nu ulin na impénan. Teu apal kumaha cara mohokeunana. Teu ngahaja niténan anjeun. Teu kahaja deukeut jeung anjeun. Tina ungkara nu basajan jadi ngamalir carita kahirupan urang duaan. Resep ka anjeun téh, bruk-brak saayana. Taya nu disumputkeun. Geugeut ka anjeun téh, lucu ku oconna. Aya anjeun, layung kelirna kasumbaan. Rumpaka jadi éndah, ngamanglé kembang kacapiring. Nguwung-nguwung na langit haté. Gancang teuing datang mangsana. Urang jadi Pataréma rasa, teu sasari, lain kuduna.
"Ucu. Ucing sumput waé ih na lulurung qalbu, Aah." ceuk anjeun tina BBM.
"Hong ah...! Kapendak. Aah capé nya milarian hakékatna?"
"Wkwk kwk kwk." Kitu jawabana.
Ehm... Nu pasti. Urang keur leumpang dina labirin impénan nu lungkawing, pinuh ku kingkin jeung kasono. Labirin bungur nu moal aya tungtungna.

AI TITI

Kénging Eni Setiani
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 19:54:12

Piisukaneun lebaran, pasosoré. Sora dulag patémbalan ti unggal masigit. Bi Onah hulang-huleng di tengah imahna. Selengseng, kaambeu pasakan ti dapur tatanggana. "Ai...! Hampura Ema. Lamun aya kénéh Bapa manéh, kabeuli kéréwédan-kéréwédan waé mah!" gumarendeng.

Kulutrak, panto imah aya nu muka. Gentak dirérét.
"Ma, cuang ngadamel kupat!" Ai Titi budakna Bi Onah ngajingjing cangkang kupat.
"Heug, cuang isikan heula béasna!" témbal Bi Onah.
"Ku abdi wé ngisikan mah, Ema ka masjid, nitip kanggé zakat Fitrah!" ceuk Ai Titi.
"Ti mana duitna? Béas gé ngan aya saléter!" ceuk Bi Onah. "Sakedap nya, Ma!" Ai Titi ngaléos ka kamarna. Teu lila geus nyampeurkeun deui. "Tah, Ma...!" Ai Titi ngénéngkeun céngcéléngan hahayaman. Pro...! Dipeupeuskeun. Duit pabalatak dina samak. "Cuang beulikeun baju Ai wé, nya? Améh isukan ginding!" ceuk Bi Onah bari ngumpulkeun duit. "Ih, ari Ema. Wajib mana, mésér acuk lebaran atanapi mayar zakat Fitrah?" témbal Ai Titi, sorot panonna katumbirian.

HANDAPEUN HUJAN

Kénging EMI MARYAMI
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 08:06:01

Gebeg. Leungeunna nu keur anteng nulis aya nu metot. Sakelasna nu récét nungguan root hujan ayeuna jiga gaang katincak. “Naon?” Marni nyureng. Holis pageuh teu ngalésotkeun ranggeumanana, paadu teuteup sakedapan méméh Marni dibetot kaluar ti kelas ka tengah lapang ka handapeun hujan teu maliré Marni nu peperejelan hayang leupas. “Ih, ari Holis ku naon? Jiga nu kasurupan!” Marni gogorowokan ngéléhkeun séor angin jeung hujan tapi teu walakaya jang ngaleupaskeun dirina. Ranggeuman Holis jadi kana dua leungeunna. “Marni!” pokna patarik-tarik jeung hujan. Marni kerung. Uleng. “Percaya teu? Holis bisa ngeureunkeun ieu hujan?” neuteup langsung ka jero mata Marni nu wening. Lalaunan, ranggeumanana leupas. Ranggah ka langit, “Hujaaannn! Heup! Eureun!”. Marni nu jibrug ngabigeu teu kiceup-kiceup neuteup Holis. “Hujaaannn! Pliiisss! Eureun heula ayeuna sangkan Marni percaya yén Holis bogoh ka Marni!” gorowokna tarik naker. Babaturan hareupeun kelasna surak. Marni nu ngajenghok gogodeg tuluy napelkeun curukna semu médéng kana taarna sorangan méméh lumpat.

HIJI BEURANG DI MUMUNGGANG

Kénging ....
Dipidangkeun dina lapak 15 Juli 2014 23:47:06

SOR, duwegan kalapa héjo. Gula kawung meunang ngurud ‘na kararas. Regot diinum. Caina karasa meueut. Kawas imut anjeun. Nyaksrak kana saban ringkel urat. Nyieuhkeun sésa halabhab. Sabada saparat beurang ngawelah lemah. “Kadé ulah capé teuing, apan hanca pajengeun sakitu upluk-aplakna.” Sora anjeun, lirih. Tungtung karémbong ngusap késang dina tarang kuring. Seungit pucuk entéh. Sakilat ramo anjeun diranggeum. Diantelkeun kana pipi. “Keusrak, nya, Kang? Tos séép ku sasanggaleun.” Héhérang soca seuseukeut panah. Niruk mamaras. Kuring gideug bari imut. Keur Akang mah salempay sutra, Geulis. Ramo gawé, ramo rancagé, ramo nu angger mépéndé.
Di landeuh, walungan patingarileu. Caina palid ka hilir. Tuturubun lebah curug, antaré ‘na lebah leuwi. Tapi tara kadéngé rumahuh sanajan kudu ngaluncatan batu, nyorang sédong. Kawas anjeun. Tara ngangluh sanajan nyorang tanjakan. Tara humandeuar mangsa nyosoh heucak. Bangbaluh teu weléh dibungkus imut. Padahal Akang hoyong nguping renghik anjeun. “Ngangluh moal mecatkeun huut tina gabahna, Kang.” Reup peureum. Dunya mabra.** (14-07-2014)

ANU LEUWIH PINTER

Kénging Ai Wawang Halimah
Dipidangkeun dina lapak 22 Oktober 2014 06:50:12

Geduk, kapireng deui. Sidik, sorana ti kolong ranjang. Sepréna disingkabkeun, lebeng taya nanaon. "Tuluuung...," Satuluyna kadéngé midangdam kanyenyerian. "Teungteuingeun, pulangkeun haté aing, Anying!" Laju nginghak, les-lesan kaanginkeun.

Peuting mingkin jempling. Taya saurang ogé anu bisa dihubungi. Geus puluhan kali ngamiscall Héndi, lapur teu diangkat. Nga-sms lebeng taya malesan. Tipepereket peureum, teu geura isuk, peuting téh aya ku panjang. Jarum jam kawas 'nu senggah usik. Hapé dikeukeuweuk, simbut rapet semet beuheung. Sirah mubus, nyusup kana anggel. Tapi ceurikna kadéngé kénéh. Kasebelan, karah asa ngahajakeun. Kuniang, cetrék nyetél kasét. Volume dipolkeun. Galindeng solawat dihaleuangkeun Sulis, meupeus simpéna peuting. Didédéngékeun, 'nu méwék jempé. Puas siah, manéh geuning atah adol, sieun tah ngadéngé solawat mah. Gorowok, sora anu solawat beuki tarik. Sidik lain sora Sulis. Reup, lampu kamar pareum, "Aing ogé bisa solawat mah tah, manasina manéh ukur sora kasét!" Gajleng. Késang jibrug maseuhan awak, bujur ngadorotdot basa sapasang ramo ranggoas bijil tina lalangit rék ngarewég dada.

BALEBAT

Kénging Dewi Anjani
Dipidangkeun dina lapak 22 Oktober 2014 06:41:42

Matapoe. Peuting kagilir wanci beurang, anjeun masih anteng calik dina sajadah ngahaleuangkeun panggero ka Mantena sangkan unggal léngkah barokah. Sagelas ciherang jeung cikopi nganti anjeun tawis asih ti kuring. "Neng! Dinten ayeuna akang rek ka Bandung" pokna satutas bérés dzikir. "Ka Bandung?" Témbal kuring bari ngasongkeun cihérang, manéhna ukur unggeuk tuluy imut. "Muhun, geulis" sorana halimpu témbrés kana dada. Panon teu lésot nempokeun manéhna ganti baju, "Naha kudu angkat ayeuna kang?" Dina haté ngagerentes nambaan sono nu masih marudah, nu diteuteup malik neuteup kalangkang kuring tina eunteung. Matana nu lir mata heulang ngabetot raga sangkan kuring leuwih deukeut, kuring nangkeup pageuh awakna ti tukang bari nempelkeun pipi kana tonggongna. "Aya naon, geulis?" Pokna bari nyepeng ramo-ramo kuring nu meulit dina cangkengna. "Teu aya nanaon, kang. Abdi sono kénéh" témbal kuring. Manéhna malikeun awakna, karasa biwirna antel kana taar. Angkeut kuring diangkat sina tanggah, mata paamprok ngucapkeun rasa. Unggal poé kuring hayang mapag balebat dina imut anjeun. Salawasna.

KI LAPIDIN (14) : TILU HARIRING DI HIJI PEUTING

Kénging Aan Ikhsan Gumelar
Dipidangkeun dina lapak 22 Oktober 2014 06:41:37

Peuting. Nyanding hariring. Asih galeuhing galih, teuing ku wening. Ukur keur manéhna. Kembang kanyaah nu nyaliara, ngarandakah. Hégar, laligar. Mapag pangharepan. Ngan kahariwang, inggis muguran. Marékplékan. Ambon sorangan. Brek. Nyi Dasih kagegeringan.
Peuting éta. Nyi Odah. Ronggéng pembarep. Geulis. Pasangan Lapidin mun keur ngibing. Nyaring. Teu genah cicing. Haténa rungsing. Loba karémpan. Uteuk jeung pikir heurin usik ku kagimir. Na enya kitu Lapidin ka manéhna bakal miharep? Lain saukur resep, jadi kalangenan di pakalangan?
Siga peuting-peuting méméhna. Lapidin. Mun nyampak di imah. Mun Si Jalu geus reup. Panon hésé dipeureumkeun. Kalah baseuh. Juuh. Kalangkang Si Jenat tara kendat ngolébat. Nyasaak.
"Jang..., wayahna itu panglongokkeun Si Nyai. Awakna muriang nyebrét pisan. Pangpangna, Si Nyai siga nu gundam. Ngacaprak waé nyambat Ujang..." Indungna Dasih meredih ka Lapidin. Ngahuleng sajongjongan. Lain teu surti. Ngan haté can gilig. Lapidin unggeuk. Ngoloyong rék ngalongok. Keukeuh. Dituturkeun kalangkang Si Jenat, indungna Si Jalu.***

NU NYEUNGCEURIKAN NASIBNA

Kénging Eni Setiani
Dipidangkeun dina lapak 22 Oktober 2014 06:39:13

Teu usum hujan, teu usum halodo, saban wanci sareupna, manéhna nguniang, terus andéprok di handapeun tangkal samoja. Ramo-ramona nu kari tulang, teu reureuh ngusapan tetengger. Tina kongkolak panonna nu molongo, ngamalirkeun getih nu kimpel. Mangsana nyoara, ngabangingik bangun anu kanyenyerian. Kahayangna mah aya nu ngupahan atawa anu nyampurnakeun. Ieu mah boro-boro, kulawargana nu kungsi didatangan ku manéhna gé kalah ngusir. Komo deui urut kabogohna, kalah ngawin awéwé séjén. Euweuh pisan karumasaan geus ngareuneuhan, nepi ka ngagugurkeun kandunganana, tug nepi kamaotna alatan pendaharahan.

Manéhna unggal peuting andéprok di dinya bari guyang getih.

BAKAL AYA MANGSANA

Kénging Neneng Yatikurniati
Dipidangkeun dina lapak 22 Oktober 2014 05:59:18

Balik sakola, gesat-gesut ngalaan baju saragam, lungsuran ti Néng Ina. Digantungkeun ‘na paku, keur dipaké isukan. Rap, baju lalayu sekar. Koloyong ka dapur rék ngisikan. Euweuh béasna.
“Ma, abdi ka teun Bu Haji heula.” Ngulon. Kukumbah wadah, sasapu, ngepél, jeung ngaléot. Bérés. Nampanan duit jang meuli béas. Teu ku hanteu, hujan ujug-ujug ngagebrét. Berebet lumpat, balik. Melang ka Ema. Ema, nu tinggal tulang dibungkus kulit, katirisan. Kaén tatambalan disimbutkeun. Nandéan cihujan nu nyurulung tina kenténg bocor, ku émbér butut. Angin ngagelebug, asup tina bilik nu barolong. Poék. Rék nyeungeut cempor, euweuh minyak. Ngunek-ngunek ka Bapa nu boa ayeuna keur sukan-sukan jeung Tante Angela, di istanana, nu cenah mah, haregana lima milyar. Deuh, lima milyar téh sakumaha? Cipanon ngeclak kana panangan Ema, nu keur dikeukeuweuk..
“Anaking, sanajan kacida peurih, poma ulah aral. Ulah nyalahkeun Pangéran. Sing percaya kana rahmat-Na. Bakal aya mangsana hidep hirup mulya.” Soanten Ema pegat-pegat, bari jegah-jegoh.

NGIMAHAN HAREPAN CINTA

Kénging Wawan Setiawan Husin
Dipidangkeun dina lapak 22 Oktober 2014 01:36:25

Harepan dipiara, saméméh Mulang. Jang nunjukeun Kasatiaan. Yén, kuring mitresna lain Lulumayanan. Lain lambé, lain dagé oncom nu Bulukan. Sanés sasahwateun, nu matak ukur renung ewateun. Lain. Mun teu kaalaman, sugan ku incu buyut Kasampeur. Ceurik jeung nyalahkeun hungkul lain Pagawéan satria. Nunjukeun kagoblogan diri Sorangan.
Mun anjeun ngarasa bisa, Buktikeun. Teu bisa, atuh bareng Diajar, ngatik diri. Silih Ajénan. Naha ngan ukur mikir awak sorangan, Ayeuna!? Bari nutup diri kana Harepan Isukan. Sujang, Nyai.

Ku Cinta!

RUSIAH TEU SALILANA PAGEUH

Kénging Yusuf Bakhtiar
Dipidangkeun dina lapak 22 Oktober 2014 01:32:13

Koléang gubrag, satengah mebeutkeun awak kana kasur. capé teu dirasa, saprak mukakeun kongkolak panon. Surti ka Salaki jeung ikhtiar dudunya, mélaan kulawarga. Geup ngeupeul hapé, tonggoy ngoprék hapé. "Puyar banguna, upami digolérkeun luhureun kasur empuk kieu" kitu gerentes haté Nyi Ipah. Kring sora hapé nu Salakina sada. Kreuweuk diranggeum bari diantelkeun kana ceuli. Tibelah ditu, sora Wanoja halimpu lir haleang pupuh Asmarandana. Ngabuka wangkongan matak nyodét haté. Nurih anteub kana jajantung. "Sayang teu acan kulem nya?" Geubeug. Nyi Ipah Reuwas. Cimatana teu kabendung, Ngahias ngalangkung maseuhan damis. Atra pisan, éta sora si Érna tatangga sabelah, anu tadi isuk natamu pajar mupulan iuran PKK. Tuuut. Hapé pareum. Panasaran. Eusi sms dibukaan hiji-hiji. "Sayang tadi énjing néng ka bumi, ningan Akang teu aya, mung tepang sareng Ibu Gorila masihan acis PKK" nyeulll seueul. Kulutrak panto kamar mandi dibuka, Salakina kaluar réngsé mandi. "Saha nu nelepon Nyi?"
"Si Érna naroskeun, Dupi Bapak Gorila tos ngendog teu acan saurna" mabét ku hapé.

NYI JUMSAH MARAKAYANGAN

Kénging Aan Abdulloh
Dipidangkeun dina lapak 22 Oktober 2014 00:28:20

Tuluuung! Pangmukakeun tali pocong kuriiing! Kareungeu nu sasambat ménta tulung. Hawar-hawar tapi atra. Kabéh urang lembur ngadaréngéeun. Ngan teu waranieun kaluar. Ngadedempes.
Sora Nyi Jumsah kadéngé deui. Melas-melis. Sasambat. Kalan-kalan ngabangingik.
Kulutrak, Jumanta muka panto. Maksakeun najan sieun. Ladang karunya ka adina nu marakayangan. Wusss! Angin nyecep asup ka tengah imah. Jrut, Jumanta turun ka golodog. Ngingkig leumpang muru ka kuburan adina. Dipirig ku cungungungna anjing nu babaung.
Anjog ka sisi lembur manéhna ngarandeg. Pocong megat dijajalaneun. Jumanta ukur bisa calangap. Matana molotot. Sukuna nyorodcod.
Aclog! Aclog! Pocong nyampeurkeun. Tali pocongna parageuh kênéh.
"Kaaang! Udar tali pocong kuriiing! Teu kuaaat!" sidik sora Nyi Jumsah.
Jumanta ngaragamang muka tali pocong. Leungeunna ngeleper. Lalaunan tali pocong kabuka kabéh.
Cikikik, Nyi Jumsah seuri. Jumanta kapiuhan.
"Tah kitu, Kang. Pan genah ari kieu mah." Nyi Jumsah babatek. Gagaro sirahna nu ateul ku kutu. Léos. Ngingkig leumpang muru kuburanna. Boéhna didadampingkeun nutupan dadana.

KAPANGGIH KÉNÉH

Kénging Aminta Zein
Dipidangkeun dina lapak 21 Oktober 2014 23:01:09

Sapoé leupas tina hénpon, karasa teu pédé. Teu pararuguh. Sakapeung sok rada hariwang. Inggis pamajikan ngotéktak eusina. Tapi, ah moal. Pasti aman. Indit rurusuhan, hapé tinggaleun. Pamikiran teu tenang, sok sieun kuma onam. Regot deui kana kopi. Komputer ukur dipelong. Rap, hédsét dipasang. Genjréng, tatabeuhan bajidoran minuhan liang ceuli. Saheulaanan poho kana hapé nu tinggaleun. Sirah ungut-ungutan. Tujuh lagu méh teu karasa. Jam opat saparapat nguniang balik. Teu jauh tina panyangka. Indung budak rada béda tisasari. Kurawed haseum. Neger-neger karep. “Kamana barudak Mah?” Cekéng. Nu ditanya ukur ngadilak. Teg. Rarasaan beuki tagiwur. Cek, leungeun nyampay dina taktakna. “Kunaon ari Mamah?” Jikan ngépéskeun panyekel kuring. “Pah, “ panonna muncereng. “Mamah teu nyangka sacongo buuk, sugan téh Papah lalaki sajati.” “Maksad Mamah?” Kuring rada reuwas. “Teu sangka geuning Papah téh resep ka lalaki.” Gebeg. ”Tuh si Nurdin, nga-sms, maké sayang-sayangan sagala.” Rey. Beungeut pias. Bingung pijawabeun. Rumasa nyamunikeun ngaran Wulan jadi Nurdin.

SAWANGAN ÉNDAH

Kénging Doddy Soerya
Dipidangkeun dina lapak 21 Oktober 2014 22:01:52

Ngangkleung luhur sagara. Béntang ngan sasiki. Ngiceupan. Jauh panineungan.
Ombah mahugi dalingding. Ngawirahma, mépéndé haté kingkin.
Guluyur béh kulon. Jiga ngalayang. Ngagupayan. Gebeg.
“Ema!” Gigisik.
Ukur méga hideung, ngelemeng. Kasinglar ku angin peuting.
Kumejot. Seungitna reuma napel dina kongkolak.
“Ema nuju naon?” hate galécok silih séréd jeung kasono.
“Sing sabar Sujang!” Ngusapan buuk. Lemes. Nalika poék ku gumuruh rasa.
Ngampleng. Imut pinuh ku kanyaah. Lawas teu kaasaan.
“Ema! Ujang sono!” Karayap ngacak buuk. Tungkul. Cimata nyitu. Budal.
Jut nincak taneuh nagari. Seungitna mépéndé sawangan lalakon.
Ngagandeuang guligah. Hayang geura nyaluuh na kanyaah Indung.
Gok. Leketey ngarumpuyuk. Layon keur dipulasara.
“Ema!”
Kasono. Manjing tunggara.