Cigunung, Lukisan kénging Yus Rusamsi
Update: 01 Novémber 2014 12:50:19
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Salasa, 30 Séptémber 2014 00:41
Rubi'ah Adawiah: " assalamu'alaikum warahmatullah kularwargi sadaya, resep pisan ningal blog-na. eusina rupi-rupi anu janteun pangaweruh, mugia ngajanteukeun barokah tina elmu anu tiasa kamangpaatkeun. Aamiin..."
Kemis, 21 Agustus 2014 08:23
Intan Permata: " Asa lebet ka kebon kembang warna..."
Saptu, 16 Agustus 2014 12:32
Iwan Nurdiansyah: " betah, nambahan pangaweruh, utamina basa nu buhun, nu murwakanti, nu ngandung siloka,..."
Jumaah, 15 Agustus 2014 09:57
Dharma Lesmana: " Hoyong ngitun artikel, kamana..."
Kemis, 14 Agustus 2014 09:06
Alex Hasan Sapari: " Assalaamu'alaikum... Sampurasun...! Kalintang bingahna sim kuring tiasa gabung di grup FBS ieu. Aya sakedik pamundut; Rumaos bodo kana basa luluhur téh, utamina mah perkawis Undak Usuk Basa sareng cara ngalarapkeunana. Rupina upami di Tepas Fikmin ieu--di sagédéngeun Kamus Basa Sunda--di-postingkeun Undak Usuk Basa, tangtosna Tepas Fikmin téh janten langkung sampurna. Hatur..."
Rebo, 13 Agustus 2014 12:09
Aliayachoer: " ..."
Rebo, 25 Juni 2014 10:15
Mang Eboed: " Naha teu tiasa muka..."
Kemis, 12 Juni 2014 11:48
Ifunk Anker Karindink: " Assalamualaikum, wilujeng wayah kieu..."
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...
#
Istilah flash fiction mimiti aya taun 1992 tina judul buku antologi nu judulna Flash...

KA BAYAN ÉS BAJIGUR

Kénging Rohendi Pandeglang
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 20:18:45

Panon poé mentrang. Ka Bayan dagang bajigur. Panas dilawan. Haténa galécok méménta kana sungapan langit, sing turun pitiriseun.

Kasorénakeun beuki ngahéab. Doang ngahajakeun. Nu pimeulieun areuweuh. Tukang sop buah, laris manis kanu harayang tiis.

Sareupna, angger teu béak héab. Teu éléh géléng, Ka Bayan meuli és batu. Gujubar bajigur nu haneut ditiisan. Diasaan sorangan, "tah... tah... ahéng yeuh, és bajigur, anu héés kadeuleu jubur...!" hahariringan, ngasuh kakeuheul. Bajigur tiis mairan, ngalokan "aweu...aweu...aweu, haras...haras..." Ramé. Nu mareuli sop buah nyalampeurkeun. Ngariung pagelaran és bajigur Ka Bayan. Lang-lung ngalungkeun récéh. Ka Bayan jeung és bajigur beuki maceuh. Lang-lung jadi rébuan, lima rébuan, puluh rébuan, lima puluh rébuan, ratus rébuan. Ayeuh-ayeuhan.
Ger hujan badag, ngagebrét. Pangalungan teu kapulungan, lapur kabawa palid cileungcang.

Barang raat, aya nu nyalampeurkeun Ka Bayan. "Dua gelas Ka?!" "Tilu dibungkus Ka?!" "Dua gelas di dieu, tujuh dibungkus Ka?!" Raong.

Balik lumayan, bajigur tiis géh payu, ngagerenyem. Tepi ka imah, ngagakgak... duit pangalungan pabalatak dina kolong imah. Cileungcangan.

BUNGA

Kénging EMI MARYAMI
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 08:09:54

Lumpat. Lir séahna angin. Lumpat. Lir gulidagna cai. Teu miroséa nu keur umat-imut, seuri bungah dina tungtung korsi panjang hareupeun patamanan. Sorangan. Teu maliré nu keur ceurik kanyenyerian ngawut-ngawut buukna sorangan nu teu béda jeung ramat lancah satukangeun sarigsig kamarna sorangan. Reg. Gigireun kamar nu ceurik. Rekét. Lalaunan. Geumpeur. Nyampeurkeun nu melong kosong luhureun risbang. “HIV, Bunda…” ngadégdég ngacungkeun keretas nu titadi dikeukeuweukna. Kudupruk gigireun risbang. Nyuuh gigireun risbang. “Bunga…” geter sora satukangeunana. Sora nu kaluar tina biwir bapana nu ayeuna diuk dina korsi roda alatan kacilakaan sab harita keur diranggeum ku narkotika nu durjana. “Hampura, Anaking…” aya inghak karumasaan léwat saking mirig kedal ucapna. “Balikkeun kasucian Bunga! Balikkeun kasadaran bunda!” belewer keretas nu murag na lahunan bapana. Beretek. Jeblag. Lumpat. Lir séahna angin. Lumpat. Lir gulidagna cai. Ngaliwatan seuri jeung ceurik séwang-séwangna. Cekiiiitttt. Jedak. Wur.
“Bunga…” haréwos indungna neuteup kalangkang gupayna.

HIJI SUHUNAN DUA CINTA

Kénging Dadah Hidayat
Dipidangkeun dina lapak 18 Juli 2014 00:53:47

"Gusti, kedah kumaha jisim abdi."
Saban janari, handapeun hiji suhunan, cimata murubut maturan namprakna dua dampal panangan. Poék haté nyarandé kana du'a. Alam ngusapan ku jemplingna. Nangtayungan kaweningan cinta awéwé nu dirungrum kabingung. Ésih.
Emh. Mun seug mamah sareng papah araya kénéh! Meureun moal nuturkeun Ceuceu. Moal kieu jadina.

Isuk-isuk, di méja makan, handapeun suhunan nu sarua.
"Majeng ka sapuluh taun, sepi."
"Sadayana lepat Ceuceu, A. Hapunten pisan."
"Mugi hiji waktos ceuceu ngartos."
Gebeg, reyyy! Hapa. Kecap nu ngaruntagkeun jiwa.

"Siiih!" ngetrokan panto kamar. "Saur Aa énggal! Bilih kasiangan!"
"Muhun, Ceu."
Bray panto. Hélok. Aya ku geulis adi téh!

Sidang. Tungtung kuliah nu diarep-arep ku saban mahasiswa. Lulus mulus cita-cita.
"Do'akeun nya, Ceu. Kahoyong mah cum laude."
Mobil disetater paneuteup ceuceu. Laju ngageuleuyeung tengtrem.

Peutingna. Nalika ceuceu ngundeur pucuk impian, panto kamar Ésih ngarekét. Belenyéh dua lambey imut birahi. Ngahiap duriat dina amparan rénghap seuneu.

PANJANG DURIAT

Kénging Deni Riaddy
Dipidangkeun dina lapak 17 Juli 2014 17:31:36

Asa ngimpén numawi! Tiasa sasarengan deui sareng Kang Nanang. Imutna. Teuteupna. Nu tadina mung ukur aya dina implengan. Sawangan. Kiwari laksana. Sapuluh taun kalarung, Kang Nanang nembrakeun kanyaahna. Abdi disuhunkeun ka Bapa. Tunangan. Ti harita ogé Nining teu weléh ngagoda. Ahirna mah abdi nyerah. Kang Nanang beuki nebihan tina haté kuring. Kang Nanang ngarangkep sareng Nining. Ti harita, Kang Nanang diicalkeun tina émutan sareng haté abdi. Minggu kamari. Tepang deui sareng Kang Nanang nuju bukber. Uihna, Kang Nanang ngedalkeun, hoyong ngajangkep sareng abdi. Teu diengkékeun. Dongkap ka rorompok, langsung nyarios ka Bapa. Diwidian. Énjingna nikah! Abdi sadar. Résiko nikah sareng Kang Nanang mah moal tiasa ngapimilik sagemblengna. Panasiban abdi panginten. Dengdem? Gusti! Mugi sing ditebihkeun tina rasa éta. Abdi kersa janten nu anom sotéh, pédah sareng Nining mah, tos dalit ti aalit, jadi batur sakasur di kosan jaman kuliah. Terang adat. Tara aya nu disumput salindungkeun. Ongkoh panjang duriat wé…

LABIRIN BUNGUR

Kénging Tatin tansah prihatin
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 22:16:05

Kasono anjeun, jeung kuring. Kasono nu teu nyoara
Ninggalkeun tapak guligah
Ngaléngkah tina lalakon nu teu maké naskah.
Di akhir peuting di tungtung simpé, ngaran anjeun terus ka éjah. Ngan anjeun nu ulin na impénan. Teu apal kumaha cara mohokeunana. Teu ngahaja niténan anjeun. Teu kahaja deukeut jeung anjeun. Tina ungkara nu basajan jadi ngamalir carita kahirupan urang duaan. Resep ka anjeun téh, bruk-brak saayana. Taya nu disumputkeun. Geugeut ka anjeun téh, lucu ku oconna. Aya anjeun, layung kelirna kasumbaan. Rumpaka jadi éndah, ngamanglé kembang kacapiring. Nguwung-nguwung na langit haté. Gancang teuing datang mangsana. Urang jadi Pataréma rasa, teu sasari, lain kuduna.
"Ucu. Ucing sumput waé ih na lulurung qalbu, Aah." ceuk anjeun tina BBM.
"Hong ah...! Kapendak. Aah capé nya milarian hakékatna?"
"Wkwk kwk kwk." Kitu jawabana.
Ehm... Nu pasti. Urang keur leumpang dina labirin impénan nu lungkawing, pinuh ku kingkin jeung kasono. Labirin bungur nu moal aya tungtungna.

AI TITI

Kénging Eni Setiani
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 19:54:12

Piisukaneun lebaran, pasosoré. Sora dulag patémbalan ti unggal masigit. Bi Onah hulang-huleng di tengah imahna. Selengseng, kaambeu pasakan ti dapur tatanggana. "Ai...! Hampura Ema. Lamun aya kénéh Bapa manéh, kabeuli kéréwédan-kéréwédan waé mah!" gumarendeng.

Kulutrak, panto imah aya nu muka. Gentak dirérét.
"Ma, cuang ngadamel kupat!" Ai Titi budakna Bi Onah ngajingjing cangkang kupat.
"Heug, cuang isikan heula béasna!" témbal Bi Onah.
"Ku abdi wé ngisikan mah, Ema ka masjid, nitip kanggé zakat Fitrah!" ceuk Ai Titi.
"Ti mana duitna? Béas gé ngan aya saléter!" ceuk Bi Onah. "Sakedap nya, Ma!" Ai Titi ngaléos ka kamarna. Teu lila geus nyampeurkeun deui. "Tah, Ma...!" Ai Titi ngénéngkeun céngcéléngan hahayaman. Pro...! Dipeupeuskeun. Duit pabalatak dina samak. "Cuang beulikeun baju Ai wé, nya? Améh isukan ginding!" ceuk Bi Onah bari ngumpulkeun duit. "Ih, ari Ema. Wajib mana, mésér acuk lebaran atanapi mayar zakat Fitrah?" témbal Ai Titi, sorot panonna katumbirian.

HANDAPEUN HUJAN

Kénging EMI MARYAMI
Dipidangkeun dina lapak 16 Juli 2014 08:06:01

Gebeg. Leungeunna nu keur anteng nulis aya nu metot. Sakelasna nu récét nungguan root hujan ayeuna jiga gaang katincak. “Naon?” Marni nyureng. Holis pageuh teu ngalésotkeun ranggeumanana, paadu teuteup sakedapan méméh Marni dibetot kaluar ti kelas ka tengah lapang ka handapeun hujan teu maliré Marni nu peperejelan hayang leupas. “Ih, ari Holis ku naon? Jiga nu kasurupan!” Marni gogorowokan ngéléhkeun séor angin jeung hujan tapi teu walakaya jang ngaleupaskeun dirina. Ranggeuman Holis jadi kana dua leungeunna. “Marni!” pokna patarik-tarik jeung hujan. Marni kerung. Uleng. “Percaya teu? Holis bisa ngeureunkeun ieu hujan?” neuteup langsung ka jero mata Marni nu wening. Lalaunan, ranggeumanana leupas. Ranggah ka langit, “Hujaaannn! Heup! Eureun!”. Marni nu jibrug ngabigeu teu kiceup-kiceup neuteup Holis. “Hujaaannn! Pliiisss! Eureun heula ayeuna sangkan Marni percaya yén Holis bogoh ka Marni!” gorowokna tarik naker. Babaturan hareupeun kelasna surak. Marni nu ngajenghok gogodeg tuluy napelkeun curukna semu médéng kana taarna sorangan méméh lumpat.

HIJI BEURANG DI MUMUNGGANG

Kénging ....
Dipidangkeun dina lapak 15 Juli 2014 23:47:06

SOR, duwegan kalapa héjo. Gula kawung meunang ngurud ‘na kararas. Regot diinum. Caina karasa meueut. Kawas imut anjeun. Nyaksrak kana saban ringkel urat. Nyieuhkeun sésa halabhab. Sabada saparat beurang ngawelah lemah. “Kadé ulah capé teuing, apan hanca pajengeun sakitu upluk-aplakna.” Sora anjeun, lirih. Tungtung karémbong ngusap késang dina tarang kuring. Seungit pucuk entéh. Sakilat ramo anjeun diranggeum. Diantelkeun kana pipi. “Keusrak, nya, Kang? Tos séép ku sasanggaleun.” Héhérang soca seuseukeut panah. Niruk mamaras. Kuring gideug bari imut. Keur Akang mah salempay sutra, Geulis. Ramo gawé, ramo rancagé, ramo nu angger mépéndé.
Di landeuh, walungan patingarileu. Caina palid ka hilir. Tuturubun lebah curug, antaré ‘na lebah leuwi. Tapi tara kadéngé rumahuh sanajan kudu ngaluncatan batu, nyorang sédong. Kawas anjeun. Tara ngangluh sanajan nyorang tanjakan. Tara humandeuar mangsa nyosoh heucak. Bangbaluh teu weléh dibungkus imut. Padahal Akang hoyong nguping renghik anjeun. “Ngangluh moal mecatkeun huut tina gabahna, Kang.” Reup peureum. Dunya mabra.** (14-07-2014)

DICONGCAY

Kénging Eni Setiani
Dipidangkeun dina lapak 01 Novémber 2014 12:49:24

Bulan Rayagung katompérnakeun. Bu Tuti ngahuhuleng, sab kasapatan balanja. Rék ménta ka salakina. Apanan osok kabéh digebrokeun. Bray mukakeun lomari. Nyéh, seuri. Laju kerung deui, "Ayeuna mah poé Minggu, pakgadé gé pasti nutup. Tapi, keur isukan, bekel sakola Nonoy arék ti mana?" Gerentesna. Tilu samping kebat ditatap-diusap. Lahlahan nyampeurkeun ka salakina.
"Akang, dompét abdi tos korédas!" pokna.
"Tuh, cokot dina saku calana panjang! Aya dua-puluh rébu. Duit keur ka ondangan Haji Basar jeung ka ondangan Mang Sarja, teu kabéh dieusikeun." Walon salakina.
"Hah! Amplokna dinamian?"
"Nya, enya. Bisi pajarkeun teu datang." Jawab salakina.
"Hadeuh! Paingan waktos paamprok sareng bojona Mang Sarja, anjeunna semu ngajebian."
"Kurangna mah enggké geus nampa gajih, anteurkeun bari tamada!" ceuk salakina teu kireum-kireum.

ERA

Kénging Teti Herawati
Dipidangkeun dina lapak 01 Novémber 2014 12:13:07

Ideu mah loba minuhan uteuk, tapi karek tret nulis sok ngadak - ngadak laleungitan teu puguh.Jaba teu bisa nyieun e curek deuih dina hape mah , komputer ngadak-ngadak ngadat wae , geus direparasi kanyahoan pulsa modem beak...meuli pulsa , teu pupuguh teu hujan teu angin kalah pareum lampu.Tungtungna macaan pikmin batur , resep jadi kahibur.Bae akh! Tara mikmin oge kahiji nu tadi tea alesanana kadua sok era ku pikmin nuharebat , nu penting kuring tetep suretep urang Sunda tulen!

TÉPA

Kénging Gani Kandhiawan ( N. Afghani )
Dipidangkeun dina lapak 01 Novémber 2014 11:50:23

Kempotna némbongan, siga leuwi lisung mapaés sédong kulawu. “Kadé geulis omat ulah calangap, sieun.” Ngabalieur, bisi enya. “Sok dangdos sing leres, anggo karémbongna. Tah kitu.” Nu héman nurut ka leuleuy, getén mulasara manéhna. Tas dimandian, tuluy sina dangdan. Aruplek ngabandungan eunteung heubeul warisan uyutna. Las, lambeyna sina rada euceuy. Aya nu ngageleser. Bray, pucunghul sihung buburicakan. “Euh ieu mah teu kaur atuh!” Ngabalieur, da enya barijil. “Punten Bi, da kumaha atuh, sono.” Luwa-lewé. Karunya, saha nu ngamimitian? Saha mangkelukna nu kungsi nyeuseup héabna asih munggaran?

Puruluk menyan bodas. Serebung. Lep, kasumputkeun rambisak. “Sok, wios nangis geulis, batan ngukut kasono." Teu lila nginghak. Serebung. Mulek. “Kumaha Bi?” Mimiti melang. “Ah kasép, moal tiasa dilandongan ieu mah, sanaos dangdos sataker kebek gé, kitu waé.” Bibina taak. Terus pépérén. Ngaharéwos. “Cobian. Ludeung?” Curukna diantelkeun kana biwirna. Kuring unggeuk.

Sanajan asa-asa, héabna nyaliara. Karémbongna lésot. Méh, kajongjonan. Heup. Karasa aya nu nyurungkuy tina gugusi.

RUSIAH

Kénging Yan HImura
Dipidangkeun dina lapak 01 Novémber 2014 10:35:45

Lain béja. Mun Nyi Otih béntangna. Cangkéng lenggik, biwir ambucuy. Taar téja mentrangan. Imbit émplok céndoy. mun leumpang lir macan teunangan. Sanajan ceuk kuring mah leuwih mirip Indah Kalalo. Mun seug paamprok. Lain teu wani neuteup. Ngan sadar kadiri nu ngan sakieu ayana. Raray teu bodas, kumis teu ngajiripit, dada teu rubak. Pécékrék.
Umur sawawa. Geus ilaharna mun kasab ka kota. Ka asup kuring. Nuturkeun nu jadi dulur. Jadi tukang balo di pabrik kurupuk. Lain leuwih alus batan macul. Ngan pédah aya kasebutna mun balik kasab sok diajénan. Siga Nurdin.

"Ja... Ulin yuk" Ki dulur ngagentraan.
Saged.Singkil. Ngiclik. Mata Ngulincer sapanjang jalan. Éndah karasana. wangunan alagréng. Lampu mobil nu pasuliwer. Teu simpé. Nu ocon euweuh kaéra. Pa adu rega. Nu pakéan sapotong, nembongkeun pingping geus ilahar. Ki dulur ngan saukur mésem nempo kuring nuhookeun.
Ngarandeg. Neuteup. Anteb. Kajuru Alun-Alun. Teu bireuk kana dedegan. Moal nyalahan. Geuning kieu nu sabenerna manéhna téh. Ngagerentes bari istigfar.

EUIS JEUNG GARONG KAHOT MAT PÉCI (BAGIAN KA-1)

Kénging Puja Wardana
Dipidangkeun dina lapak 01 Novémber 2014 09:40:46

Hiji wanci di Statsion karéta api Lélés-Garut. "Kang, akang téh leres nyaah ka euis?" Sawangan euis lewang ku hariwang. "Duh euis, kanyaah akang. Cing percanten ka akang! Akang tangtos mulang, sakumaha pamunut sepuh salira!" Celengok, taar euis disun nyimbeuh kadeudeuh. Clak, clak, cimata ngaleupas kakasih nu nyiar dunya ka kota. Jleng, mat péci ngajleng ka na gerbong. Jak jeruk, jak jeruk, karéta api maju dibarung ku paneuteup anteb ka nu gugupay ngadadahan.

Tukiwet déngdéng udél, tukiwet déngdéng udél! Sora karéta api anteng beuki tarik. " Duh gusti...! Kukitu-kukieu, kuring kudu mawa dunya cing loba. Ngarah panuju calon mitoha!" Gerentes mat péci, bari menerkeun kopéah nu teu weléh naplok.

Oja jajan, oja jajan, karéta api ngalaunan. Reg, karéta api eureun di statsion Kiara Condong. Jleng! jut, turun. Hulang-huleng, tuluy leumpang teu puguh nu di tuju. Sajajalan implengan manteng ka nyi euis, kudu kumaha sangkan lawang dunya bisa kabuka?

TITIPAN

Kénging Doddy Soerya
Dipidangkeun dina lapak 01 Novémber 2014 08:46:08

Bray-brayan, saged singkil. Payus ngararangkén pangsi jeung iket meulah nangka. Kadu, meujeuhna alaeun.
“Beurang Nyi!” Ngagero.
Karsih norojol ngélék boboko, ngajingjing téko digantungan cangkir séng.
Gok ka nu di tuju. Gebeg.
“Beu! Aya nu miheulaan!” Ngahuleng. Geus aya nu ngala sawaréh.
“Papastén Kang!” Karsih milu ngaraga meneng.
Simpé. Uhi ngaheruk, nalangsa.
“Deudeuh teuing Gusti! Kasawang poporoséna, culang-cileung sieun katohyan” riuk aleum.
“Isuk rék nyadiaan tarajé bisi balik deui, hengkop ridho.”
Wanci kasungsi. Tarajé teu obah, kadu sésa ngagantung kénéh. Isukna di dagoan. Weléh.
“Sampurasun! Tamada sadaya-daya. Rumaos tos nyandak kadu nu salira” pamuda sarwa bodas, ngajanteng.
“Niat mindo, mung asa kageuing ninggal tarajé. Ngandung hikmah kanyaah ka sasama anu ku sim kuring teu acan kasungsi nun” beuki tungkul. Ngalimba.
“Baeu téh teuing Sujang hayang mah! Ngahaja Akang nyadiaan tarajé. Deudeuh!” Gap taktakna.
Reup Uhi peureum, milu kagagas. Bray beunta. Gebeg, sémah geus euweuh.
Bréh dina urut nangtungna, ngalumbuk gugurilapan.

KI LAPIDIN (22) : DEMANG KAWIRANGAN

Kénging Aan Ikhsan Gumelar
Dipidangkeun dina lapak 01 Novémber 2014 08:35:28

Mimiti taun 1858. Peter Willem Hofland jadi Tuan Tanah Pamanoekan & Tjiasemlanden (P&T Lands). Nyekel hak 'eigendom' ti pakaléran nepi ka wétan jeung pakidulan Subang. Napel wates wewengkon ndramayu, Sumedang jeung Bandung. Kacida legana. 212.900 hektar. Pamaréntah Hindia Walanda méré kakawasaan ngangkat para Demang. Aya dalapan Kademangan di Subang.
"Actie rover steeds gek, moet worden gestopt. Het dorpshoofd moest activa van de onderneming en thuiszorginstellingen in elke sectie te verhogen!" Hoffland maréntahkeun ka para Demang.
"Kademangan Subang klaar, Meneer! Mangga. Opat centéng abdi, jawara sadayana ku abdi badé dipiwarang ngajaga palinggihan Tuan!" Demang Subang hayang kapuji.
"Als er een overval op een afdeling die het bedrijf pijn doen, zal Positie kademangan worden verwijderd en vervangen!" Hofland ngancem.
Para Demang saraged. Taki-taki. Ngarékrut para jawara. Ngajaga sangkan rampog teu terus ngagalaksak pakaya P&T jeung gegedén-gegedénna.
Heuleut dua poé. Padumukan Demang karampogan. Rahayat Subang sarenang. Mareunang rejeki deui.***

GAGAL NGANJANG

Kénging Muhammad Hendy Setiawan
Dipidangkeun dina lapak 01 Novémber 2014 07:41:34

"Anteur nganjang ka Nyi Hindun, yu!" Jaéd dangdak-déngdék ngeunteung. "Wani piro? Nyaho kitu imahna?" Umar gagaro, wegah. "Cenah mah tanyakeun wé imah Abah Bakar, ahli hikmah, geus moal bireuk!" Jaéd maksa.

"Saha sareng anu ti mana téa, Cép?" Abah Bakar nanya dua sémahna. "Eu, abdi Jaéd, ieu réréncangan namina Umar, kawit ti Babakan, seja silaturrohmi!" Jaéd ngajawab semu rada éra. "Oh, kitu? Tah, Cép! Bilih badé, ieu rompi anti pélor, ieu beubeur kulit maung keur kawibawaan, kongkorong anti jurig...!" Abah Bakar nétéan anu ti tadi ngalayah dina méja. "Jaéd mah hoyong asihan saurna!" Umar nyengir, panonna mélétét ka Jaéd. "Tah ieu keur asihan mah, maharna saratus réwu!" Abah Bakar ngasongkeun ajimah kana leungeun Jaéd. Jaéd rungah-ringeuh, tapi kusabab éra kapaksa ngodok dompétna, duit anu ngan salambar-salambarna téh diasongkeun. Teu lila, langsung amitan, Nyi Hindun mah teu katempo kalangkang-kalangkangna acan.

Sapapanjang jalan Jaéd kutuk gendeng, Umar gagalakgakan.

SISI TALAGA PANEPUNGAN

Kénging rizky chandra
Dipidangkeun dina lapak 01 Novémber 2014 07:24:46

Méh unggal soré. Manéhna datang ka tempat éta. Neuteup ngempur Layung surup ngulon. Wanoja, diuk dina luhur batu, sisi Talaga.
Kucuprak réma léncopna ngulinkeun beungeut cai.
“You're crazy and I out of mymind,” haleuangna, langgam nu sarua mun jeung manéhna. Tuluy neuteup Méga, satékahpolah nyipta-nyipta, ngudatkeun sawangan, ditata ngawengku imut, ti nu lawas dianti.

“Cause all of me, Loves all of you
Love your curve and all your edges
All your perfect imperfections,” beueus dina cureuleuk socana.

Nguniang, basa wanci manjing reup-reupan. Malikeun awak, seja mulang. Ngarandeg, hawar-hawar ti haleuang kabawa hiliwir angin,
“Give your all to me.” Rénjag. Malik deui neuteup ka tengah Talaga. Lamat-lamat, nu gandang napaksancang.
“I'll give myall to you,” imut, beuki deukeut. Sumirat purnama mimiti ngagebur dina sorot socana.
“You're myend,” gap, réma mataréma, “and mybegining,” méh bareng.
Réwuan Cikacika rabeng daratang tingkaretip, nguriling ngawengku écéng. Ngubengan dua waruga, nu pageuh silih rangkul.
“Rengganis,” halon pinuh sono.
“Kiansantang,” nyuuh dina dadana.
Disérangkeun tinggelenyuna pucuk-pucuk Ntéh.

JOGJA NEVER ENDING STORY

Kénging Inda Nugraha Hidayat
Dipidangkeun dina lapak 01 Novémber 2014 07:10:37

Anjog deui ka Jogja. Ka Malioboro, jalan nu leubeut ku tineung. Di Jogja Library Center, panggih jeung Lastri, pituin Jogja. Munasabah mun apal Jogja tepi ka bubuk leutikna téh, da geus dalit ti bubudak. Lastri nu nganteur ulin ngurilingan Jogja, tepi ka mangmilihkeun guest house nu pikabetaheun. Ngingiclik salila saminggu di Jogja. Sataun méméhna, wawuh jeung Ayu mojang Solo nu lungguh, di Vredeburg. Resep ku soméah jeung andalemina, bubuhan aya teureuh ménak. "Di tempatku aja," cenah. Ngajak mondok di pavilliun nu dikontrakna. Leutik, ukur kamar hiji, tapi resik. Taun séjén tepung jeung Martha di Mirota, urang Ustrali nu geus lila cicing di Jogja. Aya Utami nu wawuh di Monjali, Ika jeung Nindya pagawé Inna Garuda, Hanum nu resep ngalamun di alun-alun, Sri nu pinter ngabatik, jeung Retno nu ogoan. Ayeuna ngahaja ka Jogja deui, rék nepungan maranéhna. Rék mulangkeun tineung, sakalian ngawanohkeun Mas Bambang, salaki kuring ayeuna tepi ka jaga.