Cigunung, Lukisan kénging Yus Rusamsi
Update: 24 April 2014 23:10:22
Login ku Akun Facebook

Pangréana Fikmin

Pangaléwohna

Koméntar ti Kanca

Kemis, 24 April 2014 10:49
Nina Herlinaft: " Assalamualaikum... Sampurasun..., nepangkeun abdi Nina Herlinaft, haturnhun tos ditampi janten keluarga FBS, hapunten anu kasuhun. Hoyong diajar mikmin, dinten ieu nyobian ngapungkeun fikmin munggaran, tebih tina sae..mugi nawakuf....."
Ahad, 13 April 2014 10:03
Brahma Kumbara: " Perjalanan Hidup Sang Satrio Piningit Dalam salah satu karyanya, Raden Ngabehi Ronggowarsito menulis sebuah ramalan tentang sosok Satrio Piningit. Diceritakannya bahwa ada tujuh julukan yang menyebutkan Ciri ciri Satrio Piningit yang kelak akan memimpin wilayah seluas kekuasaan Majapahit dulu. Tujuh julukan Satrio Piningit yang lain itu antara lain: Satria Kinunjara Murwa Kuncara, Satria Mukti..."
Salasa, 08 April 2014 22:43
Titin Sutinah: " Assalamualaikum Sampurasun Ku asa bagja mendakan grup sunda nu konsistén dina ageman nu diwuwuh ku atiuran nu tegas pikeun karancagéan anggotana. Salam pangwanoh ti sim kuring nu reueus ku ajén-inajén dina kasundaan, hatur..."
Rebo, 26 Maret 2014 10:05
Rohendi Pandeglang: " Pun Tabe ieu Pun Kul karek noong deui imah. sadayana sumangga tatan-tatan urang ka Baduy, nyampeurkeun wiwitan..."
Ahad, 16 Maret 2014 02:16
Mamat Dan Mimin: " Basa Sunda téh Basa Indung nu mibanda ajén inajén luhung tur agung, nu teu tiasa diukur ku matéri, wajib diraksa, diriksa, dirumat, tur dimumulé ku urang sadaya. Jadi, saha deui nu baris ngajungjung tur ngamumulé Basa Sunda téh upami sanés ku urang Sunda pituin? Tumali sareng kitu, hayu urang sasarengan nanjeurkeun sareng ngaronjatkeun ajén inajén Basa Sunda, diantawisna ngalangkungan..."
Ahad, 16 Maret 2014 01:59
Mamat Dan Mimin: " Basa Sunda téh Basa Indung nu mibanda ajén inajén luhung tur agung, nu teu tiasa diukur ku materi, wajib diraksa, diriksa, dirumat, tur dimumulé ku urang sadaya. Jadi, saha deui nu baris ngajungjung tur ngamumulé Basa Sunda téh upami sanés ku urang Sunda pituin? Tumali sareng kitu, hayu urang sasarengan nanjeurkeun sareng ngaronjatkeun ajén inajén Basa Sunda, diantawisna ngalangkungan..."
Senén, 10 Maret 2014 20:59
Bach Cheproth: " Sampurasun, Hapunten Ki Kuncen, sim kuring tumorojog seja aub di ieu pakumpulan (FBS), seja ngiringan ngintun ..."
Rebo, 05 Maret 2014 19:39
Asep Saebat: " Sampurasun, Hapunten Ki Kuncen, sim kuring tumorojog seja aub di ieu pakumpulan (FBS), kataji ku rohangan anyar. Mung sim kuring teu acan ngartos kumaha jujutana pami bade ngintun naskah, cekap tina pesbuk atanapi liwat man? Pami teu kaabotan sim kuring neda waleran. Hatur..."
#
Fiksimini basa Sunda tambah murudul, tambah arédun. Rupa-rupa...
#
Kacaturkeun, basa Ernést Hémingway keur ngariung di hiji kafé, jeung...
#
(Adaptasi wawancara Becky Tuch jeung sababaraha pangarang tur...
#
K. David Harrison teh dosén Linguistik di Swarthmore College sakaligus Diréktur...
#
Istilah flash fiction mimiti aya taun 1992 tina judul buku antologi nu judulna Flash...

BUSWAY

Kénging Endang Rochimat
Dipidangkeun dina lapak 07 Fébruari 2014 21:24:02

Beuki padedet. Kuring kaséréd katengah. Selengseng kaambeu parfum mahal. Karék engeuh harepeun téh mojang. Jangkungna sapantar, éta wé irung pas luhur pundukna saeutik. Rada ngalenyap basa karérét hariguna. Mobil ngerém rada tarik, awak teu katahan nubruk Nyi Mojang. Haseum, baketut baeud. Teu sukaeun jigana kagabrug bieu. Késang badag késang lembut ngucur. Lain sieun dipololotan, tapi sieun ku patugas Busway nu di panto. Inyana melong baé. Sieun jol kerewek kuring di téwak, disangka ngalakukeun pelécéhan séxual di Busway. Tuluy isukna asup koran. Beu Cilaka!. Leungeun ngusiwel ngaluarkeun kopéah bodas. Rada leubeut maca istigfar. Ningali polah kuring kitu, paroman Nyi Mojang rada béngras, jigana haténa yakin nu némpél dina tonggongna, santri bageur. Turun di halte BKN, bareng. Sarua naék beus nu ka Bandung, dikersakeun sajok bareng. Teuing kumaha, jol bisa kenalan, ngobrol, tukeur nomer hapé. Basa manéhna nudutan, teu sadar nyarandé ka kuring. Hayang istigfar, tapi nu kaucap bet, “Alhamdulillah”.

DUHUNG PANGASIHAN

Kénging Muhammad Shohiba Nu'man
Dipidangkeun dina lapak 07 Fébruari 2014 14:45:57

“Taya hartina nya, Nung, méré kembang ayeuna mah. Cumah!” Gerentesna. Kembang pamocélan mugur saranggeumanna.
Manéhna tanggah: saangkleung méga nu ngambang; sakeupeul haté nu ngembeng.

“Cinta, teu?” Mahéra kungsi nanya satukangeun taktakna. Teu dijawab. Kalah ngayakinkeun yén cinta mah teu perlu dikecapkeun, rarasakeun baé tina polah jeung tanda.

“Tanda nu mana? Teu kembang-kembangna acan!” Mahéra ngoréjat, lagu jamedud. Teu ieuh disambat. Hayang manéhna norolangkeun yen cinta mah teu perlu kembang, cinta mah teu perlu duit, cinta mah teu perlu anu, cinta mah teu perlu... Ah, réwu alesan nu laju mudal najan teu kedal. Bati kocapna, “Urang mah teu romantis, Nung! Éra. Siga rumaja baé.”

Kari kiwari kaduhungna. Kaduhung manéhna teu ngabohong, ngarah bungah api-api cinta, melak kembang na dadana.

“Hampura, Nung! Bongan cinta ngan perlu cinta.” Wakca dumareuda. Yakin ka séwang-séwang pangdéngé alamna.

Kembang panyekaran méh minuhan pajaratan. Sahiuk angin lebah tetengger, nganteurkeun panonna ka sabaris aksara --nu isuk-geto, boa pohona.

MALINGPING

Kénging Rohendi Pandeglang
Dipidangkeun dina lapak 06 Fébruari 2014 21:19:04

Sing keuleuyeung maranggul jala. Harulap, nyalampeurkeun parahu. “Hyang dumampara… béré kula cilaut haneut, salampeurkeun jaring kula ku Sanghyang Sirib Emas. Anteur anak oncuna, pang caricing dina tolombong kula” ngarahuh, tapi galécok, cacahan jeung lambak. Sareupna, arindit, najan teu yakin, moal pinuh wawadahan. “Leusteuin, batan teu nyaratu.”

Di wewengkon pasir, gunung, béh elor, saban sareupna, ngarariung dinu wawangunan. Ningker damar. Jagisuk mah giak ka haruma. Paréna baleuneur. Leuit, metet, mahmur.
Kalan-kalan pamayang isok ilu ka tonggoh. Ngariung nu cacahan. Majar aya hirup sanggeus ninggal. Ngagerenyem méménta kanu di luhur, mun taram ngagawéan nanaeun. Nu cacahan beuki ka basisir. Ngajak ngaku ngeun ka Gusti Alloh urang ménta jeung nyembah.
Unggal jol Mu’alim, haliwu ngarampéskeun. “Mu’alim sumping-mu’alim sumping” najan lalanjung, tapi garetol jasa ngadéngékeun cacahanna. Ditungtungan sing darekul naronggéng nyanghulu barat.

“Mu’alim sumping-mu’alim sumping, ma’lingping!” haliwu basa nu ngéslamkeun cunduk.
Lajuna mah urang gunung sering ka dinya, ka Malingping.

Kamusmini :
Harulap=horéam
Oncuna=insu
Tolombong=wadah lauk
Galécok=bacéprot
Doang=siga
Cacahan=ngobrol
Béh elor=bulah kalér
Ninggal= maot
Nanaeun=nanon
Lalanjung=haroréam
Jasa=pisan

SAREUPNA DI TUTUGAN GUNUNG

Kénging Luthfi Izzatul Khairi
Dipidangkeun dina lapak 06 Fébruari 2014 06:56:07

Penclut pasir. Peuting kingkin. Ngadaweung na tepas ranggon. Angin humiliwir. Nyelecep, nyimbutan haté nu sumedeng guligah. Ras ka manéhna. Nu kungsi jalir jangji. Jauh tina panyana. "Mending kieu, tingtrim bari nyaliksik diri," haté gumerendeng.
Barasat...! Cahaya ngaburinyay. Tuluy nyirorot turun. Lalaunan. Jirimna dibungkus ku nu hurung-hérang. Nanding purnama. "Geus mangsana hidep lunta, Jalu. Geura muru ka tutugan Gunung Pataka!" Handaruan. Geueuman. Saméméh bisa ngajawab. Les, ngaleungit. Ukur biwir nu angger calawak. Hareugeueun.
Wanci reup-reupan. Anjog ka hiji lembur. Tutas nurutkeun paréntah nu peuting datang. Bréh, masigit di puseur lembur. Laju asup, seja milu sholat magrib. Molongpong kénéh. Luak-lieuk nungguan. Suwung. Sabot rék takbir. "Saéna mah adan heula, Kang! Teu acan kantos aya nu adan di dieu téh," sora awéwé megat niat. Lieuk. Gebeg. Hiji wanoja dimukena. Teu lila tingtorojol nu lianna. Rupana, dedegna. Kabéh sarimbag. "Resti...," ngembang kadu.

NYONYA

Kénging Erwin Wahyudi
Dipidangkeun dina lapak 05 Fébruari 2014 22:13:02

Reg. Mobil sédan. Jrut. Nyonya badé ngaroris. Gusti...! Aya ku éndah ieu ciciptaan Anjeun. Ti luhur dugi ka handap. Éstu taya cawadeunana. Hurung mancur. Hérang méncrang. Widadari turun ti langit sugan mah. Karék ku ngambeu parpumna, pikiran geus ngacacang ka mana karep. Komo nempo papakéanana mah. Teu weléh ngélég. Ngagoda implengan. Hayang teuing nyuluran Tuan, nu ngapimilik Nyonya beurang jeung peuting. Kajeun teuing saukur sajam ogé. Moal nolak.

Mun Nyonya datang. Awak nu leuseuh dumadak jagjag. Sirah nu jangar ogé sok langsung cénghar. Betah neuteupna. Anteb nyérangkeunana. Hanjakal. Nurutkeun taksiran. Ngabangun ieu gedong téh tinggal samingguan deui. Kacipta. Moal nempo deui eundeuk-eundeukanana harigu Nyonya. Katut gitek imbit nu matak uruy. Tada teuing leungiteunana.

Kahayang mah sing lila anggeusna téh. Baé. Najan unggal poé loba neureuy ciduh ogé. Rido pisan. "Mana adukan...? Kalah loba ngahuleng satéh...!" Tukangtémbok sesentak. Panonna molotot. Gura-giru ngagalokeun deui semén jeung keusik.

TOPÉNG UING, TOTOPÉNGAN

Kénging Nena Cunara
Dipidangkeun dina lapak 05 Fébruari 2014 21:07:18

Gap. Rap. Ngan sakilat, salin rupa. Uing, ngengklak. Anteng, maneuh. Di juru. Képrét sodér, gedut, tindak tilu. Ngalagena. Teu hayang ngawaro, séah éar nu lalajo. Peuting ieu. Enya, peuting ieu. Uing kasoran. Capé. Rénghap ranjug madungdungkeun ruruhit diri. Nyumput buni di nu caang.
Kését rebab, nyasaak rasa. Peurih...! Beuki peurih...! Bohak kaséblok budah uyah. Guligah. Basa manéh tanggah. Ranggah. Tepak kendang ngageder-geder jajantung. Ngahuru amarah. Uing, sarah jeung cimata!
Meunggeus...! Cukup! Réngkak uing, réngkak pamungkas.

Katalimbeng. Maca SMS : “Aka, Nanay tos bosen ngimpleng kalangkang salira. Hoyong patepang raray. Diantos, di Taman Mawar!”

Meungpeung simpé dikeukeupan indung peuting. Meungpeung wawanén kandel ngadagleg. Cekés. Gur. Ngadak-ngadak mabra. Guyur. Topéng uing, totopéngan. Rénghék. Hangit.

(42) JANG ODIN & SIIH ASIH

Kénging Godi Suwarna
Dipidangkeun dina lapak 05 Fébruari 2014 16:38:39

Buad-baeud. Gegejlig. Putri Nurmaya. Marudah naker. “Kunaon, Néng?” Odin nanya sabot ngaderes kitab. “Durmagati keukeuh. Sakitu tos ditampik!” Nurmaya jejebris. “Ulah ditampik atuh. Ditampi wééé,” Odin nyéréngéh. Tuluy nyengir. Da ceulina disabet jangjang Nyi Putri nu geregeteun. “Durmagati timburuan, Kang! Murang-maring. Ngancam Halimah,” ceuk Nurmaya. Odin ngarénjag. Guligah. Saréna gulinggasahan.

Bada tahajud. Odin ngulincer. Ngawas-ngawas bumi Ajengan. Rét ka kamar Halimah. Odin ngahuhuleng. Rus-ras. Pirang-pirang panineungan. Kumalangkang. Bréh. Aya nu ngajuringkang. Naplok dina jandéla. Ngintip tina érang-érang. Odin mulung batu leutik. Dibetrikkeun. “Kurangajar!” Nu keur ngintip ngagurinjal. Luncat kana dahan sawo. Luak-lieuk. “Durmagati..!” Odin cumeluk. Ngabelecet. Ngahaja ngajauhan bumi Ajengan.

Durmagati ngabelesat. Ngudag. Jleg. Ngajega hareupeun Odin. Paperong-perong. “Montong ngagunasika Halimah!” Odin teugeug. Durmagati muncereng. “Bongan dia ngarebut bébéné kami!” pokna. Bari nénjrag bumi. Lemah inggeung. Odin oléng. Durmagati narajang. Ger. Tarung patutunggalan. Ragot. Leuwih rarikat tibatan tatit. Patingjorélat. Putri Nurmaya ngajanteng. Samar-samar. Nyérangkeun ti birit lembur. Mangpirang rasa. Pagaliwota.

KASEMPETAN

Kénging Bu Nena Hunaenah
Dipidangkeun dina lapak 05 Fébruari 2014 14:28:50

Tongsang hideung komprang jantrut luhureun mumuncangan, baju beureum leungeun panjang, sarung réréng sintung jeung karémbong bulao, geus dijagragkeun ti beurang kénéh, sabab rék ngiluan ngamén ibing pencak silat. Bada magrib langsung dangdan, wedak viva, patlot halis, lipstick, kabéh dipoléskeun, pakéan nu geus disayagikeun langsung dipaké, sedot sedot nyisiran, buuk nu gomplok galing muntang dibeungkeut dijucungkeun, kerén euy. Masalahna ceuk suhu rék dimaénkeun pangheulana. Ti kajauhan geus kadéngé sora kendang dungplak-dungplak, kempul kung-kungan, tarompét ngagelik, meni geus teu kuat hayang buru-buru ngaréngkénék. Ku resepna lamun keur lincah-lincahna makalang, carécét dipintelkeun dieusi duit pating belewer. Biasa mun sabalad-baladna kuring geus dimaénkeun sok kumpul ngareureuh ditukangeun layar nu dipindingan ku terpal, bari silih asaan bekel. Tayohna kuring kajongjonan lalajo ibing topéng nepika peuting pisan teu ngagugu pangajak babaturan nu ngajak balik. Pangangguran kuring nguliwed ka lebah pipinding terpal. Remeng-remeng. Anjrit loba nu ting belegbeg dikungkuyung sarung, ari dirérét kahandap sukuna opat-opat. Diparake kasempetan.

NU MÈNTA KADO

Kénging Joenamie Collektion
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2014 22:43:48

"Mangga kasèp, bageur, putra ibu nu gandang, ènggal geura tuang!"
Mèja makan pinuh. Sagala rupa kadaharan aya.
Barata kalah jumentul, tu'ur ditangkeup dina korsi. Teu lèmèk teu nyarèk, teu ngarèrèt-rèrèt acan. Roman alum bangun nu nyimpen kasedih.
"Hoyong naon atuh nu kasep tèh? Sok nyarios ka ibu!"
Indung-na bingung. Sok sieun anak boga kasakit. Diusapan. Digalèntoran. Ditalèk. Kalah ngabetem. Simpè. Sanajan jeroeun hatè pada-pada ngaguruh.
"Bu, ènjing ulang taun ujang nya?"
Indung-na marahmay, ngadangu Barata cumarita.
"Sumuhun kasèp, hoyong dipasihan kado naon ku ibu?"
Jempling deui. Budak teu buru-buru ngawalon. Rumènghap. Panjang naker. Pok cumarita.
"Kado namah hoyong tepang sareng Bapa."
Halon. Ngajelegur mapakan Gunung bitu. Teu bisa cumarita. Biwir siga dikaput. Gancang miceun cimata, ampir ngagebrèt maseuhan sirah budak.
Sarèbu rasa pagaliwota, teu bisa meta. Ukur bisa jumerit jeroeun ati.
"Duh Gusti, kedah ka pameget numana pun anak mibapa?"

NU DATANG, NU INDIT

Kénging Ruhiman
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2014 22:04:47

Wanci geus liwat tengah poé. Sorot panonpoé ninggang tarang. Statsion teu suwung. Jalma pagaliwota. Riweuh jeung urusanana, séwang-séwangan. Geus ngabaku. Tapi, ari mireungeuh geterna rél jeung sora klakson karéta mah teu nunggu dititah; patinglalieuk. Neges-neges.

Geus15 menitan kuring turun tina karéta ékonomi. Teu hayang gancang-gancang mulang. Anéh. Bet betah poé ieu di statsion. Lain pédah mulangkeun katineung mimiti tepung jeung indung barudak. Lain! Komo, mun nilik kaberesihan di ieu tempat mah, matak hayang geura indit. Diuk jeung nu séjénna dina bangku tukang cikopi. Anteng nénjokeun datang jeung inditna karéta. Ogé jalma-jalma nu naék jeung nu turunna. Ti unggal kasta. Piligenti. Percis kahirupan jalma di ieu dunya. Nu lahir; nu maot. Kuring ngarahuh. "Astagfirulloh...", biwir surti ngagereneng. Sora adan asar ngajurung ka pangsujudan.

WAKTU

Kénging Asep suryana
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2014 22:04:04

Waktu sakocépat, lir ibarat angin. Ngan sajorélat.
Ditilik, diitung bari dilakonan. Asa teu nepi. Asa teu cukup.
Kawajiban nyedek hayang anggeus. Sisirikan. Silih miheulaan.
Kumaha cara maké waktu?
Tanaga ampir teu walakaya ngudagna. Ngalalakon.
Kungsi nyobaan numpakan waktu. Kalahka tijengkang.
Kungsi nyobaan nuturkeun waktu. Beuki jauh ngudagna.
Beuki tinggaleun. Beuki teu kahontal. Beuki teu kaharti.

Aya hibar.
Tanaga saaya aya. Cukup ukur ngangkleung.
Cukup keur dipaké nuturkeun.
Nyumponan Fitrah.
Teu daya teu upaya.

STASION KURING

Kénging Tatin tansah prihatin
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2014 21:58:37

Di Perumahan kuring mah, Karéta Api téh salah sahiji alat transportasi anu paling penting. Murah jeung panggancangna nepi ka puser dayeuh. Stasion jadi tempat anu pang kacelukna. Mun jangjian nu gampang nya di Stasion. Sagala rupa dahareun ayana di Stasion. Poé Ahad anu Olah Raga muruna ogén kadinya. Senang jeung susah, aya nu karasa di Stasion. Senangna, bisa silaturrahmi jeung para tatangga bari meunang hiburan lagu-lagu irama bosas ti tukang ngaménna. Susahna, pernah aya anu teu disiplin. Ngaroko lain ditempatna. Kuring nutupan irung ku tisu téh lain ngarti, manéhna malah nyindiran. Pajarkeun hayang ngeunah mah maké mobil sorangan wéh tong ngaréta. Dijawab ku kuring.
"Bapak anu kudu maké mobil sorangan mah da geus ngaganggu batur! Kuring nutup irung mah teu ngaganggu batur!" Ngabéléhém.
Hayu atuh urang kakarétaan ka kuring yu...! Resep geura.

JERIT, HATONG JEUNG GUJES

Kénging Aam Amarullah
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2014 21:43:06

“Kadieu, Bageur. Palay permén?”
Tirilik nyampeurkeun. Kasép, beresih. Keur meujeuhna capétang. “Makasih, Om.” Cenah.
“Ameng ka bumi Om, yu…!” sirahna diusapan. Unggeuk. Tereleng lumpat miheulaan.
Geus mindeng ulin di imah. Apét, ti mimiti kuring ngontrak deukeut imah kolotna.

Ngeletek. Ngomé momobilan. Ngahaja sok disadiaan keur manéhna.
“Om, péngén pipis…,” Bari upat-ipet.
“Ka jamban yu…buka heula acingna,” Porosot. Ditungtun ka jamban. Diteuteup.
“Om, udah!”
“Antosan heula!” Sora horoshos. Aya nu ngagalura jeroeun dada. Galura nu lila disidem, dipeungpeuk.
Awakna disanghareupkeun kana témbok. Sirahna diusap. Mapay kana tonggongna. Kep, ditangkeup. Didedetkeun.
“Om, jangan…!” Ngajerit. Batan watir, kalah kapoékan. Nu ngagalura beuki rosa. Pagaliwota jeung dengdam. Amarah nu teu pernah bisa mudal.
“Sakit…!” Jeritna sada jerit hiji budak.

Fragmén baheula tingkolébat. Hiji budak. Katalimbeng dina lulurung paroék. Basa awakna teu bisa hojah. Naplok dina tiisna tembok. Aya sora haroshos. Ngadedetkeun. Jeritna hiji budak. Kasilep ku kuongna hatong jeung gujesna karéta api.

ANAK PAMAYANG JEUNG KARÉTA

Kénging Dadah Hidayat
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2014 21:26:17

-

Di basisir pasisian nagri. Saban poé anak pamayang ngumbar impian.
Tut, tut, tut! Siapa hendak ikut. Ke Bandung-Surabaya...
Puluh taun kasengsrem. Nambleg. Ngabatu dina dada. Ngaganjel nepi ka alam déwasa.
"Emh! Ku banget-banget teuing hirup téh. nepi ka can ngalaman naék karéta-karéta acan." Ceuk Nyi Darsih. Mémang geus jadi rusiah umum. Nasib pamayang leutik mah kabeulit sistim. Werit.
Di séjén tempat juragan parahu keur uplek.
"Énténg, euy! Asal ulah ménta laut!"
"Siap, Bos!" Témbal panglayar.
Nu ngarérémokeun jeung nu manglebarkeun adu regeng na pikiranana.
"Asal kaharti wé."
"Ulah, kétang! Sing nyaah kana rupa. Piraku daék dijieun nu katilu."
Lungleng. Tapi tinimbang ngajual parawan, satuluyna kapalang, kawas babaturan jeung anak pamayang séjén, mending jadi nu katilu. Sugan wé juragan teu palsu.
Ombak ngaleprokan, bari ngayun ngambing parahu bapana, paméré juragan minantu. Jajap nu rék miang ti imah gedong. Rék bulan madu Bandung-Surabaya.

SETASION PANINEUNGAN

Kénging Nani Heryani, S.Pd
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2014 21:14:59

Jam 07.10 isuk-isuk karéta Galuh Rahayu ninggalkeun setasion Ciamis. Kuring diuk sorangan gigir jandéla. Kabeneran korsi lalowong. Baheula mah ari kontrol ka Rumah Sakit Mata Cicéndo téh sok sareng ema, diais bari diciuman dugi kangeclak ci socana. Harita umur kuring karék lima taun waktu kacolok panon sabeulah ku babaturan, diponis dokter kudu dioprasi. Ema meni ngogo ka kuring, sagala nu dipikahayang jajanan sok dicumponan. Ayeuna ema tos aya di alam kawenangan, tapi nineungna numpak karéta sareng ema moal kahilapkeun. Reg… karéta eureun di setasion Bandung, meuraykeun lamunan. Jrut turun, sobat geus nyampak ngagupayan, kuring patangkeup-tangkeup ngedalkeun ka sono. Di lawang setasion tukang béca lan supir taksi nalawaran. “ Cicéndo Neng..?” Kuring héran, “Naha tukang béca apaleun rék ka Cicendo…?” Sobat nembalan, “Yeh ari teteh, pan éta soca diperban sabeulah.” “Oh enya..” cékéng bari nyengir.

KABITA

Kénging Kojack Yanto
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2014 21:11:32

Leung. Sirah asa riet. Dalah di paksakeun gé, keukeuh teu ka impleng. Kumaha atuh, hayang miluan nulis fikmin pikeun kemisan,kabita ku nu sején nulis fikmin nu témana Stasion. Tapi sanajan nepi ka di pereumkeun, weléh teu bijil saeutik ogé ide piken nulis.
Rék kaidean kumaha atuh, kuring mah teu can pernah ninggali dina kieuna nu ngarana kareta, komo numpak mah. Apal téh ngan dinu televisi wé.
"Ah! dék maksakeun isukan ulin ka kota, da cenah mah ya stasion kareta, sugan wé ari geus ngalaman mah ka idean"

MANG OCID

Kénging Tuti Halimah
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2014 21:04:11

Nu ngadaragangkeun kadaharan jeung cocoan budak kénca katuhu jalan dicaangan lampu patromak. Maréma. Ised ka béh jero nu nyingkur tukang unyeng, tukang kupluk tapis narikan duit pamasang.
"Aki-aki bongkok kaca mata sebelah, siapa cepat pasti dapat" Bandar, ngabibita némbongkeun hadiahna.
"Meunggeus! Kalah bures!" Oon, sobatna ngingetan.
Haleuang sindén dipirig gamelan, ngeusian lolongkrang sora dalang nu kakoncara satatar sunda dina ceurik Rahwana, teu matak nyadarkeun Mang Ocid tina napsu maénna. Duit ladang kuli sabulaneun korédas.
"Mantog, Ingah!" Beungeut euceuy, panasaran.
"Lin rék lalajo?" Oon, jebi mupuas.
Teu kungsi némbal, Mang Ocid, balik. Ngagedig leumpang mapay rél mawa haté kaduhung. Waktu kolényal kingkilaban, karérét baud sambungan leupas. "Cilaka" Ceuk pamikirna. Sakilo méter jauhna ngincid lumpat ngalaporkeun .
Dua poé tas kajadian. "Saudara! Kami berikan penghargaan" Gegedén, mikeun piagam jeung amplop.
Waktu nu sarua. Mang Ocid, jeung pamajikan katut dua budakna nahan lapar, teu apaleun ratusa nyawa geus kasalametkeun.

STASION KAMARI, STASION AYEUNA, STASION ISUKAN ATAWA KALANGKANG 31

Kénging Wawan Setiawan Husin
Dipidangkeun dina lapak 24 April 2014 20:59:21

Dunya. Sagedé titik. Kuring, saper-sekianmilyarna. Raray langit haleungheum. Kalangkang ngiuhan jero dada. Tumanya,”Naon ari hirup keur anjeun?”. Asa kagét. Kuring ngarérét. Nu ngalangkang.
“Naha naros kitu ?”, ceuk Teuteup kuring. Taya sora. “Lima kecap nu hésé ngawalerna”, Sanubari mairan. “Hamo tiasa ngajawab, harti hirup-hurip nu lian” Jajantung ngéngklokan. “Béntenna, stasion kamari, ayeuna. Sareng engké?”Kalangkang nakon. Ngudag jawaban. “Patarosan, kedah dijawab. Ku anu naroskeun!” Raga ngaharéwos. Kalangkang ngadedempés. “Asa tanggel-waler duaan, muka rusiah patarosan!” Kalangkang oyag, obyag meulah langit. Embun-embunan ngeleter. “Stasion ayeuna lir cacaka. Kamari hileud. Isukan, kukupu,” jawab kuring. Geleber. Kalangkang ditangkeup. Dirawu-pangku. Jiga Sinta ku Jatayu. Diranggeum Ramat kasadaran. Paguneman diteruskeun. Duaan Leyur. Awor ngahiji. Silih pikameumeut. “Stasion kamari, ayeuna, isukan, singhoréng sarua baé. Sarua, urang teu ngaboga-boga” gerentes duaan. Kuring jeung Kalangkang jadi Cacai. Langit ceurik. Hujan, jadi Banjir saab. Nu ditinun Angin. Miripis. Muruhpuy, nyeuceuh. Genep milyar Mastaka. Kuring jadi Katumbiri. Nu Seuri! Ku Surti!